İşte sizler Allah’ın tavsiye ettiği şekilde, Allah yolunda harcamaya çağrılan kimselersiniz; fakat içinizden bazıları cimrilik ediyor. Oysa kim cimrilik ederse aslında kendine zarar verir. Allah hiçbir şeye muhtaç değildir; muhtaç olan sizsiniz. Eğer yüz çevirirseniz Allah sizi bırakır ve yerinize bu sorumluluğu üstlenecek başka bir toplumu getirir; onlar sizin gibi davranmaz.[*]
___________________
[*] Bu ayetin merkezinde şu gerçek vardır: Allah’ın istemesi ihtiyaçtan değil, eğitimdendir. Yani Allah insanlardan vermelerini kendi eksikliğini gidermek için değil, onların arınması ve yükselmesi için ister. Cimrilik bu yüzden sadece malı tutmak değildir; kalbin daralması ve sorumluluktan kaçıştır. İnsan verdiğinde fakirleşmez; aksine manevi olarak büyür. Vermekten kaçan ise aslında kendi ruhunu yoksullaştırır.
Burada güçlü bir uyarı da vardır: İlahi dava şahıslara bağlı değildir. Bir toplum sorumluluğu terk ederse, Allah o görevi başkalarına verir. Bu da şunu gösterir: Ayrıcalık yoktur, liyakat vardır. Kim fedakârlık yaparsa yük onun omzuna konur.
Sonuç olarak ayet, mal meselesinden çok duruş meselesini anlatır. Allah’ın yolunda vermek bir kayıp değil, seçilme imkânıdır. Cimrilik ise sadece malı değil, fırsatı kaybetmektir. Bu yüzden mesaj nettir: Veren kazanır, yüz çeviren yerini kaybeder.