Kadınlar hakkında senden fetva, hüküm soruyorlar. De ki: Onlar hakkında hükmü, fetvayı size Allah veriyor, açıklıyor. Yetim, ihtiyaç sahibi ve korumasız kadınların haklarını vermeden, malları başkasına gitmesin diye onları rüştlerine ulaştıklarında nikâhlamak isteyenler hakkında Allah sizi uyarıyor. Ayrıca savaşlar sebebiyle geride kalan dul kadınlara ve babasız, güçsüz yetim çocuklara adaletle davranmanız gerektiğini de bildiriyor. Okunan ayetlerde Allah bu konuda size açık bir ölçü koyuyor. Yaptığınız her hayrı Allah mutlaka bilir.[*]

___________________
[*] Bu ayet, kadın meselesinin keyfî yorumlara değil doğrudan ilâhî ölçüye bağlı olduğunu bildirir. İnsanların gelenek, çıkar veya güç dengesiyle değil; Allah’ın koyduğu adaletle hareket etmesi gerektiğini hatırlatır. Yani konu sadece evlilik değil, hak ve emanet bilincidir.

Merkezde yetim ve korunmasız kadınların hakkı vardır. Malları ellerinden alınmasın diye onları nikâhlamak isteyen zihniyet eleştirilir. Ayet, evliliğin bir istismar aracı yapılmasını reddeder ve özellikle zayıf bırakılmış kadın ve çocukların korunmasını emreder. Burada ölçü nettir: Güçlü olan değil, haklı olan korunur.

Ayet aynı zamanda toplumsal sorumluluğu genişletir. Savaşlar veya zor şartlar sonrası ortaya çıkan dul kadınlar ve yetimler toplumun ortak emanetidir. Adalet sadece bireysel bir ahlak değil, sosyal bir görevdir. Zayıfın hakkını gözetmeyen bir toplum, Allah katında doğru bir çizgide değildir.

Sonuç olarak ayet şunu öğretir: Kadın, yetim ve güçsüz olan kim varsa onların hakkı pazarlık konusu değildir. Evlilik, miras ve mal gibi konular çıkar için değil adalet için düzenlenmelidir. Ve yapılan her iyilik ya da zulüm Allah’ın bilgisi dâhilindedir; yani bu mesele sadece dünyevî değil, hesap boyutu olan bir emanettir.