ANT OLSUN şafağa
Fecr
Fecir 10
ve kazıklar/direkler/piramitler sahibi Firavun’a.
Fecir 11
Onlar ki; ülkelerde azgınlık etmişlerdi,
Fecir 12
oralarda fesadı çoğaltmışlardı/karışıklık çıkartmışlardı.
Fecir 13
Bundan dolayı Rabbin üzerlerine bir azap kamçısı çarpıverdi.
Fecir 14
Şüphesiz Rabbin görüp gözetlemekteydi.
Fecir 15
İNSAN BÖYLEDİR! Rabbi onu açığa çıkaracağı zaman, ona ikram eder de bol nimet verirse: “Rabbim bana ikram etti” der,
Fecir 16
ama yine; rızkını daraltırsa: “Rabbim bana ihanet etti” der.
Fecir 17
HAYIR HAYIR! Aksine siz yetime ikram etmiyorsunuz.
Fecir 18
Yoksulu doyurmak için birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.
Fecir 20
Ve malı da öyle sınırsız bir sevgiyle seviyorsunuz ki!..
Fecir 21
HAYIR HAYIR/bu böyle gitmeyecek! Yeryüzü çarpıla çarpıla parçalandığı
Fecir 22
ve Rabbin(in emri) gelip de melekler saf saf dizildiği zaman;
Fecir 23
o gün cehennem de getirilmiştir. İşte insan o gün hatırlar. Ama artık hatırlamanın ona ne faydası var?
Fecir 24
Der ki: “Yazık, ne olurdu bu hayatım için, önceden bir şeyler takdim etseydim/gönderseydim.”
Fecir 25
İşte o gün, hiç kimse O’nun azabı gibi azap edemez.
Fecir 26
Hiç kimse O’nun vuracağı bağ gibi bir bağ vuramaz!
Fecir 27
EY (daha dünyada iken mümin olarak) huzura ermiş/huzur bulmuş kişi!
Fecir 28
Razı etmiş olarak ve razı edilmiş olarak Rabbinin huzuruna dön.