EY İMAN EDENLER! Eşlerinizden[*] ve çocuklarınızdan size düşmanlık yapabilecekler olabilir. Onlardan sakının, kendinizi koruyun. Ama affeder hoş görüp vazgeçer ve bağışlarsanız; şüphe yok ki Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

______________________
[*] Allah bizi ve bizim gibi inanan tüm kardeşlerimizi affetsin! Kur’an’ın özüne / ruhuna tam vakıf olmadığımız gençlik yıllarımızda yani 80’li yıllarda ve 90’ların başlarına kadar biz de bu vb. ayetlerde: Eşlerinizden, denildiğinde bir Müslümanın birden fazla dörde kadar eşinin olabileceğini düşünüyor ve iddia ediyorduk.

Buradaki ifâde ile Allah azze ve celle: BÜTÜN MÜMİNLERİ KAPSAYICI BİR DİL KULLANARAK HİTABEDİYOR!

Oysa Kur’an’da çok eşlilik yasaktır! Allah’ın Tavsiyesi TEK EŞLİLİKTEN yanadır! Maalesef yüzyıllardır Arap örf ve adetleri (geleneği) tüm dünya müslümanlarını etkilemiştir. İnşaallah bütün dünya müslümanları tövbe edip gerçeği Kur’an Bütünlüğünde görerek dönüş yaparlar.

AYETİN AÇILIMINA GELİNCE;

İnsan hayatında en güçlü bağlar aile bağlarıdır. Eş ve çocuk, insanın en çok sevdiği, koruduğu ve uğruna fedakârlık yaptığı kimselerdir. Fakat Kur’an’ın bu uyarısı, sevginin insanı hakikatten uzaklaştırabilecek bir sınamaya dönüşebileceğini hatırlatır. Bazen en yakınlarımız bile bilerek ya da bilmeyerek insanın inancını, duruşunu ve doğru bildiği yolu zayıflatmaya sebep olabilir. Bu nedenle ayet, müminlere aile bağlarını inkâr etmelerini değil; duyguların aklı ve imanı perdelemesine izin vermemelerini öğütler. İnsan, en yakınlarının etkisiyle Allah’ın çizdiği ölçülerden uzaklaşabilecek davranışlara sürüklenebileceğini bilerek dikkatli olmalı, hak ile yanlış arasındaki dengeyi korumalıdır.

Ayetin “sakının, kendinizi koruyun” uyarısı bu noktada önem kazanır. Buradaki sakınma; aileden kopmak veya onlara düşman olmak anlamına gelmez. Asıl anlamı, kişinin imanını, ahlâkını ve sorumluluk bilincini korumasıdır. İnsan bazen eşinin sevgisi, çocuklarının isteği, aile içi huzuru bozmama kaygısı gibi sebeplerle yanlış bir davranışı görmezden gelebilir ya da hak bildiği bir duruştan geri adım atabilir. Kur’an bu noktada mümine şunu hatırlatır: Sevgi bağları, insanı hakikatten uzaklaştıracak bir otorite hâline gelmemelidir. Çünkü nihai bağlılık yalnızca Allah’adır ve insanın hesap vereceği yer de O’nun huzurudur.

Bununla birlikte ayet sert bir kopuşu değil, merhamet ve bağışlama yolunu da açık bırakır. İnsan, ailesinden gelen yanlış davranışlar karşısında öfke ve intikam duygusuna kapılmamalı; affetmeyi, hoşgörüyü ve bağışlamayı tercih edebilmelidir. Çünkü Kur’an’ın ahlakı kin üretmek değil, kalpleri arındırmaktır. Aile içinde yaşanan hatalar karşısında bağışlayıcı olmak, müminin olgunluğunu ve merhametini gösterir.

Bu nedenle ayetin verdiği temel mesaj şudur: Mümin, ailesini sever ve korur; fakat imanını ve doğruluğunu onların etkisine teslim etmez. Hak ile sevgi arasında bir tercih yapılması gerektiğinde hakka bağlı kalır; fakat yine de affetmeyi ve merhameti elden bırakmaz. Çünkü Allah bağışlayanları sever ve kullarına karşı son derece merhametlidir.