Onlar sen yanlarına çıkıncaya kadar sabretselerdi elbette kendileri için daha iyi olurdu. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.[*]
______________
[*] Bu ayet, insanların Peygamberimiz Muhammed’e (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı nasıl bir edep ve sabır içinde davranmaları gerektiğini öğretir. Bir önceki uyarıda bazı kimselerin odaların arkasından bağırarak çağırmalarının düşüncesizlik olduğu belirtilmişti. Burada ise doğru davranışın ne olduğu açıklanır: sabretmek ve uygun zamanı beklemek.
Vahyi getiren elçi, sıradan bir çağrıyla hemen dışarı çıkarılacak bir konumda değildir. Onun bir düzeni, sorumluluğu ve vahiy görevi vardır. Bu yüzden insanların acelecilik yapmadan, bağırıp çağırmadan ve saygıyı koruyarak beklemeleri gerekir. Ayet, sabretmenin ve ölçülü davranmanın insanın kendi lehine olduğunu bildirir. Çünkü sabır ve edep, hem toplumsal düzeni korur hem de kişinin iç dünyasında olgunluk oluşturur.
Burada verilen ders yalnızca Peygamber dönemine ait bir olay değildir. Kur’ân, müminlerin acelecilikten uzak, sabırlı ve saygılı bir karakter geliştirmesini ister. İnsan, hakikatin temsil edildiği yerde gürültüyle değil, sabır ve anlayışla yaklaşmalıdır. Böyle bir tavır, hem kişinin imanını güçlendirir hem de toplumda huzurlu bir iletişim ortamı oluşturur.
Ayetin sonunda Allah’ın çok bağışlayan ve çok merhamet eden olduğu hatırlatılır. Bu ifade, geçmişte yapılan hataların tamamen kapalı bir kapı olmadığını gösterir. İnsan düşüncesizce davranmış olsa bile hatasını fark edip doğru davranışı benimsediğinde, Allah’ın affı ve merhameti her zaman açıktır. Bu da Kur’ân’ın eğitim yöntemini ortaya koyar: önce hatayı gösterir, sonra doğru yolu öğretir ve ardından rahmet kapısını açık bırakır.