ANT OLSUN sıra sıra dizilenlere,
Saffat
İniş Sırası: 56 • Mushaf Sırası: 37 • Mekki Sure • 182 Ayettir
✦
← En‘âm
SÂFFÂT
Lokmân →
🎓 ÜNİVERSİTE SEVİYESİ: Bu bölümde sureleri baştan sona okuyarak Kur’an’ın bütünlüğünü kavramaya hazırlanırsınız. Üniversite seviyesini tamamlayanlar Kur’an Araştırmacılığı aşamasına geçerek Kur’an’ın Keşif Atlası içerisinde kavramlar, konular ve ayetler arasındaki bağlantıları keşfedebilirler.
37/Saffat 1
ANT OLSUN sıra sıra dizilenlere,
37/Saffat 2
haykırarak sevk edenlere,
37/Saffat 3
Zikr’i (Kur’an’ı herkes anlayıp kavradığı dilde) okuyup hafızada tutarak sürekli hatırlayanlara / tekrarlayanlara!
37/Saffat 4
Evet, sizin İlâhınız BİR TEK ALLAH’tır!
37/Saffat 5
Göklerin, yeryüzünün ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir. Hem de doğuların Rabbi'dir.
37/Saffat 6
BİZ yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsledik.
37/Saffat 7
Onu (gökyüzünü) her inatçı / azgın şeytandan koruduk.
37/Saffat 8
Onlar (isteseler de) Mele-i A’lâyı / Yüce Meclisi dinleyemezler ve her taraftan (keskin nişancılar tarafından alev topuyla) atış yapılarak (uzaklaştırılıp / alaşağı edilip)
37/Saffat 9
kovulurlar ve onlar için peşlerini bırakmayan bir azap vardır.
37/Saffat 10
Ancak, (bir söz) kapan olursa, derhal peşine delip geçen yakıcı bir alev topu takılır.
37/Saffat 11
VE ŞİMDİ onlara sor: “Yaratılış bakımından onlar mı daha zor? Yoksa Bizim diğer yarattıklarımız mi?” Doğrusu Biz onları, yapışkan bir çamurdan yarattık! ___________________Bir bebek, anne karnında nasıl oluşur? Bir damla sudan nutfe'ye, nutfeden bebeğin oluşum sürecine kadar olan zaman diliminin muhteşem bir animasyon video çalışması. Bu 3 videoyu da izlemenizi tavsiye ederiz. https://www.youtube.com/watch?v=n04SrkJwrk8 İnsanın / Bebeğin oluşumu ve Anne karnından hafta hafta Bebeğin gelişimi. https://www.youtube.com/watch?v=1UN63UpIfxM Allah insanı çamurdan yarattı ne demek?! İnsana lazım olan bütün herşeyi topraktan çekiyor Allah! https://www.youtube.com/shorts/RdVVeaDpb4s
37/Saffat 12
Hayır sen hayranlıkla bakıyorsun, onlar ise alay ediyorlar!
37/Saffat 13
Kendilerine öğüt verilip hatırlatıldığı zaman, hatırlamak istemiyor, öğüt kabul etmiyorlar.
37/Saffat 14
Bir mucize/ayet/delil gördükleri zaman, eğleniyor/alaya alıyorlar.
37/Saffat 15
Şöyle dediler: “Bu, apaçık büyüden başka bir şey değildir.
37/Saffat 16
Biz öldüğümüz, toprak ve kemik yığını olduğumuz zaman mı? Biz mi gerçekten diriltilecek mişiz?
37/Saffat 17
Önceki atalarımız da mı?”
37/Saffat 18
De ki: “Evet, hem de aşağılanmış, boyun bükmüş kimseler olarak!”
37/Saffat 19
İşte o, korkunç bir sestir. Onlar hemen bakıp dururlar!
37/Saffat 20
Derler ki: “Yazıklar olsun bize! Bu, hesap günüdür!”
37/Saffat 21
İşte bu yalanlayıp durmuş olduğunuz ayırt edilme günüdür!
37/Saffat 22
TOPLAYIN o zalimleri, onlara eşlik[1] edenleri ve kulluk ettiklerini / tapmış oldukları şeyleri, _____________________ [1] Bu ayetteki “ezvâc (أَزْوَاجَ)” kelimesi “eşler” değil, “eşlik edenler” anlamındadır. Vakıa suresinde birbirine eşlik edenler “ezvâc” üçe ayrılmıştır: Önde gidenler, defteri sağdan verilenler ve soldan verilenler (Vakıa 56/7-10).
37/Saffat 23
Allah dışında tapınıp kulluk ettiklerini![1] Artık onları cehennemin yoluna sürün... _____________________ [1] Allah ile aralarına koyduklarının büyük bir kısmı, onların kendilerine dünyada iken tapındıklarını / kulluk ettiklerini kabul etmeyeceklerdir (Bakara 2/165 -167).
37/Saffat 24
Onları tutuklayın çünkü onlar sorguya çekilecekler.
37/Saffat 25
“Neyiniz var? Neden birbirinize yardım etmiyorsunuz?”
37/Saffat 26
AKSİNE, bugün onlar, teslim olmuşlardır.
37/Saffat 27
Ve birbirlerine dönerek, birbirlerini sorumlu tutacaklar.
37/Saffat 28
Derler ki: “Gerçekten bize ‘iyilik yapıyoruz’ diye gelenler sizdiniz.”
37/Saffat 29
Diğerleri de şöyle derler: “Aksine siz, inanan kişiler değildiniz.
37/Saffat 30
Bizim sizi zorlayacak bir gücümüz yoktu. Aksine siz, azmış bir toplum idiniz!
37/Saffat 31
Artık Rabbimizin (azap) sözü üzerimize hak oldu. Şüphesiz biz (acı azabı) tadıcılarız!
37/Saffat 32
Evet, biz sizi saptırıp azdırdık. Çünkü, bizler de sapıtmış azgın kişiler idik.”
37/Saffat 33
MUHAKKAK o gün onlar, azapta ortaktırlar.
37/Saffat 34
İşte Biz, suçlu günahkarlara böyle yaparız!
37/Saffat 35
Çünkü onlara: “Allah’tan başka İlâh yoktur” denildiği zaman büyükleniyorlar
37/Saffat 36
ve diyorlardı ki: “Biz, mecnun/cinlenmiş/cinlerle bağlantı kuran bir şair için ilâhlarımızı terk mi edeceğiz?”
37/Saffat 37
Aksine o gerçeği getirmişti ve elçileri de doğrulamıştı.
37/Saffat 38
Şüphesiz siz, acıklı azabı tadıcılarsınız.
37/Saffat 39
Yapmış olduklarınızdan başkasıyla cezalandırılmıyorsunuz!
37/Saffat 40
Ancak, Allah’ın halis / samimi kulları hariç!
37/Saffat 41
İşte onlar, onlar için bilinen bir rızık vardır.
37/Saffat 42
Türlü meyveler ve ikramla ağırlananlardır.
37/Saffat 43
Nimetlerle dolu cennetlerde,
37/Saffat 44
tahtlar / sedirler / koltuklar üzerinde karşılıklı otururlar.
37/Saffat 45
Üzerlerinde kaynaktan doldurulmuş kadehler dolaştırılır;
37/Saffat 46
berrak / bembeyaz, içenlere lezzet veren.
37/Saffat 47
Onunla sarhoş olmazlar! Onda sersemletme / aklı baştan alıcı bir şey de yoktur.
37/Saffat 48
Yanlarında, iri gözlerini yalnız kendilerine dikip (odaklanarak) eşlik eden[hizmetli]ler vardır!
37/Saffat 49
Tıpkı gizlenmiş yumurta gibi, o eşlik eden tertemiz hizmetliler!
37/Saffat 50
BİRBİRLERİNE dönerek sorarlar.
37/Saffat 51
İçlerinden bir konuşmacı dedi ki: “Benim yakın bir arkadaşım vardı.
37/Saffat 52
Derdi ki: Gerçekten sen de doğrulayanlardan mısın?
37/Saffat 53
Öldüğümüz zaman, toprak ve kemik yığını olduğumuz zaman mı? Gerçekten biz cezalandırılacak mıyız?”
37/Saffat 54
O dedi ki: “Sizler haberdar mısınız?”
37/Saffat 55
Derken baktı ve onu cehennemin tam ortasında gördü.
37/Saffat 56
Dedi ki: “Allah’a yemin olsun ki, az kalsın sen beni de mahvedecektin!..
37/Saffat 57
Eğer Rabbimin nimeti (Kur’an) olmasaydı, ben de orada hazır edilen kimselerden olurdum!”
37/Saffat 58
“Biz artık bir daha ölmeyeceğiz,
37/Saffat 59
ilk ölümümüzden başka! Ve azaba uğratılanlardan da olmayacağız!..”
37/Saffat 60
Şüphesiz işte bu, büyük başarının ta kendisidir!
37/Saffat 61
Çalışanlar, böylesi için çalışsınlar!
37/Saffat 62
ÖDÜL ve ağırlanmak için / bakımından bu mu daha iyidir, yoksa zakkum ağacı mı?
37/Saffat 63
Şüphesiz Biz o ağacı, zalimler için bir açığa çıkar(ıl)ma aracı yaptık.
37/Saffat 64
O, cehennemin dibinden çıkan bir ağaçtır.
37/Saffat 65
Tomurcukları şeytanların (zararlı mahlukların) başları gibidir!
37/Saffat 66
Mutlaka onlar bundan yiyecekler, bununla karınlarını dolduracaklar!
37/Saffat 67
Sonra muhakkak onlar için, üzerine kaynar su karışımı bir içecek vardır.
37/Saffat 68
Sonra kesinlikle onların dönüşleri çılgın ateşedir.
37/Saffat 69
Onlar atalarını sapıtmış kimseler olarak buldular.
37/Saffat 70
Kendileri de onların izlerinde koşuyorlar!
37/Saffat 71
Ant olsun ki, onlardan önce evvelki nesillerin birçoğu da sapmıştı.
37/Saffat 72
Ant olsun ki, onların içine uyarıcılar göndermiştik.
37/Saffat 73
Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!
37/Saffat 74
ALLAH’ın halis / samimi olan kulları bunun dışındadır!
37/Saffat 75
ANT OLSUN Nuh, Bize yalvarmıştı da Biz; ne güzel karşılık vermiştik.
37/Saffat 76
Onu ve ailesini, o büyük sıkıntıdan kurtardık.
37/Saffat 77
Ve onun soyunu da kalıcı kıldık.
37/Saffat 78
Ve onu gelecek nesiller övgüyle ansın / yâdetsin.
37/Saffat 79
Âlemler içinde Nuh’a selâm olsun!
37/Saffat 80
Biz, iyi davrananları, işte böyle ödüllendiririz!
37/Saffat 81
Şüphesiz o, inanan kullarımızdandı.
37/Saffat 82
Sonra, diğerlerini boğduk.
37/Saffat 83
DOĞRUSU İbrahim de onu (Nuh’u) takip edenlerden idi.
37/Saffat 84
Hani o, tertemiz sağlam bir kalple Rabbine gelmişti.
37/Saffat 85
Hani, o zaman babasına ve kavmine: “Siz neye tapınıyorsunuz / kulluk ediyorsunuz?” demişti.
37/Saffat 86
“Yalan yere uydurduğunuz, Allah’tan başka ilâhlar mı istiyorsunuz?
37/Saffat 87
Âlemlerin Rabbi hakkındaki zannınız/düşünceniz nedir?”
37/Saffat 88
Sonra yıldızlara bir bakışla baktı.
37/Saffat 89
“Gerçekten ben, kendimde hastalık hali hissediyorum” dedi.
37/Saffat 90
Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan ayrıldılar.
37/Saffat 91
DERKEN gizlice, onların (tapındıkları) ilahlarına/tanrılarına yaklaştı ve dedi ki: “Yemez misiniz?
37/Saffat 92
Neyiniz var, neden konuşmuyorsunuz?”
37/Saffat 93
Sonunda yanlarına gizlice sokulup / iyice yaklaşıp var gücüyle bir darbe indirdi!
37/Saffat 94
Çok geçmeden koşarak ona geldiler.
37/Saffat 95
Dedi ki: “Kendi yonttuğunuz şeylere mi tapıyorsunuz?
37/Saffat 96
Oysa sizi ve yaptığınız şeyleri Allah yaratmıştır.”
37/Saffat 97
Dediler ki: “Onun için bir bina yapın ve onu ateşin içine atın!”
37/Saffat 98
Böylece ona bir tuzak kurmak istediler, Biz de onları sefiller haline getirdik!
37/Saffat 99
DEDİ Kİ: “Şüphesiz ben Rabbime gidiyorum. O bana kılavuzluk edecektir / rehberlik edip yol gösterecektir.”
37/Saffat 100
“Rabbim! Bana salihlerden / iyilerden birini hediye et.”
37/Saffat 101
Biz de ona ağırbaşlı bir oğul müjdeledik.
37/Saffat 102
37/Saffat 102 «Sonunda oğlu onun yanında koşup yürüyebilecek çağa ulaşınca dedi ki: “Ey oğlum! Ben uyku ile uyanıklık esnâsında seni boğazladığımı görüyorum. Bir düşün; sen ne dersin?” Oğlu da: “Ey babacığım! Sana emredileni yap. Allah dilerse beni sabredenlerden bulacaksın” dedi.» ______________________ Saffat 102. ayet üzerinde düşündüğümüzde görülen odur ki; ayette Allah’ın İbrahim as.’a doğrudan: “Oğlunu öldür!” şeklinde açık bir emir verdiğine dair net bir ifade bulunmamaktadır. Ayette İbrahim as. şöyle demektedir: «Ey oğlum! Ben uyku ile uyanıklık esnâsında seni boğazladığımı görüyorum. Bir düşün; sen ne dersin?» Bu ifade dikkatle incelendiğinde; İbrahim as.’ın gördüğü olayın, onun tarafından Allah’ın emri olarak değerlendirildiği anlaşılabilir; ancak Kur’an ayetlerinde Allah’ın açıkça böyle bir emir verdiğine şahit olmayız. Burada oğlunu kurban et emri yok, gördüğü rüyayı dile getiriyor; Allah'ın emri olsa, İbrahim oğluna danışmaz anında emri yerine getirirdi. Çünkü Allah katında O'nun emri, sözü değiştirilemez. Tam aksine süreç devam ettiğinde Allah’ın, İbrahim as.’ı bu ağır olaydan alıkoyduğu ve insanın kurban edilmesini engellediği görülmektedir. Çünkü Allah, Saffat 107’de: «Ona büyük bir fidye / karşılık verdik.» buyurarak İbrahim as.’ın oğlunun yerine başka bir karşılık verildiğini bildirmektedir. Burada geçen “fidye” kelimesi dikkat çekicidir. Fidye; kurtarmak, bir şeyi büyük bir zarardan veya ağır bir olaydan çıkarmak amacıyla verilen karşılık anlamlarına gelir. Bu sebeple ayetin anlam boyutunda: ➡ “Biz onu büyük bir boğazlama olayından kurtardık.” ➡ “Biz onu büyük bir cinayetten koruduk.” şeklindeki düşünce de değerlendirilmelidir. Çünkü Kur’an’ın bütünlüğüne baktığımızda Allah’ın kulları için kötülüğü istemediği açıkça görülmektedir: «Allah kötülüğü, edepsizliği emretmez.» (Araf 28) Bu nedenle burada verilmek istenen mesajın; insan kurbanını meşrulaştırmak değil, tam aksine onu engellemek olduğu düşünülebilir. Şirk düzenleri tarih boyunca: ~ İktidar için, ~ Saltanat için, ~ Savaşlar için, ~ Güç ve hâkimiyet için insan evlatlarını kurban etmişlerdir ve bu kurbanlıklar her dönem sisteme asi olanlar ön plâna sürülerek ilk kırdırılanlar, boğazlattırılanlar olmuştur. Sultanlar, krallar, imparatorluklar ve ideolojiler; oğullarını, gençlerini ve toplumlarını savaş meydanlarında kurban etmeye devam etmişlerdir. Oysa Kur’an’ın hedefi: ➡ Savaş üretmek değil, ➡ Bilinç oluşturmak, ➡ İnsan yetiştirmek, ➡ Eğitim vermek, ➡ Barışı sağlamak, ➡ İnsanı yaşatmak ve korumaktır. Allah kendisi için bile bir insanın kurban edilmesini istemezken; insanların birbirlerini ideolojiler, çıkarlar ve güç mücadeleleri uğruna kurban etmeleri büyük bir sapmadır. Ayetin bir başka önemli yönü de şudur: İbrahim as. oğluna; «Bir düşün, sen ne dersin?» diyerek onun görüşünü sormaktadır. Bu durum da olayın doğrudan kesin ve açık bir emir şeklinde değil; İbrahim as.’ın gördüğü bir durumun değerlendirilmesi şeklinde anlaşılabileceğini düşündürmektedir. Bir kez daha vurgulamak gerekir ki; Nebiler dışında insanların gördükleri rüyalar hiçbir şekilde dinî delil kabul edilmez. İnsanların rüyalara dayanarak hüküm vermeleri veya hareket etmeleri çok ağır yanlışlara sebep olabilir. Nitekim tarih boyunca pek çok insan, gördüğü rüyaları ilahî emir zannederek yanlış işler yapmıştır. Kur’an ise insanı: ➡ Akletmeye, ➡ Düşünmeye, ➡ Vahyin açık hükümlerine yönelmeye, ➡ Bilinçli hareket etmeye çağırmaktadır. Bu sebeple Saffat Suresindeki bu kıssadan çıkarılması gereken en önemli mesajlardan biri de şudur: 📌 Allah insan kurbanını değil; insanın korunmasını, eğitilmesini ve bilinçle yetişmesini istemektedir.
37/Saffat 103
Böylece ikisi de teslim olup (İbrahim) onu yanı üzere getirdi. (Nebi / Rasûl olmayanlar rüya ile amel / hareket edemez).
37/Saffat 104
Ve Biz de: “Ey İbrahim!” diye ona seslendik.
37/Saffat 105
“Sen vahyi / rüyayı doğruladın / gereğini yerine getirdin (dolayısıyla oğlunu boğazlamana / kesmene gerek kalmadı). Biz, iyi davrananları (verdiğimiz emre uyanları) işte böyle ödüllendiririz!”
37/Saffat 106
Şüphesiz bu, onun için apaçık bir karşılıktır!
37/Saffat 107
Ona (İbrahim’e, oğlunun yerine) boğazlaması / kesmesi için büyük bir fidye / karşılık verdik. ______________________ [1] Allah gerçekte şuna vurgu / gönderme yapmış olur, burada tekrar Saffat 102 'ye dönüp okumakta yarar var. Biz, İbrahim'in oğlunu boğazlayarak bir cinayete engel olduk. O az kalsın bizden bir Emir zannederek oğlunu keserek bir cinayet işleyecekti. Oğlunu kurtarmak için ona fidye verdik. İbrahim de sözünde durmuş oldu. Bkz. Saffat 102.
37/Saffat 108
Sonra gelenler arasında onun namını / şânını / şöhretini[1] (farklı özelliklerini / kabiliyetlerini herkes bilip örnek alsın diye nesillerin birbirlerine anlatımını sağlayarak) devam ettirdik. _____________________ [1] İbrahim as. ile ilgili Kur'an'da adına verilen Sureyi okumanızı tavsiye ederiz. O ki; Hanif, put kıran ve tek başına Ümmeti / Uygarlığı / Medeniyeti oluşturan bir öncü Nebi ve Rasûllerdendir! Okumak için linki tıklayınız; https://www.sadikturkmenmeali.com/sure/ibrahim/
37/Saffat 109
İbrahim’e selâm olsun!
37/Saffat 110
İyi davrananları, işte böyle ödüllendiririz!
37/Saffat 111
Çünkü o, Bizim inanan kullarımızdan idi.
37/Saffat 112
Ona İshak’ı müjdeledik, salihlerden/iyi insanlardan bir nebi olarak.
37/Saffat 113
Ona ve İshak’a bereketler verdik. Onların neslinden iyi davranan da var, açıkça kendi benliğine zulmeden de var.
37/Saffat 114
VE ANT OLSUN ki, Biz Musa’ya ve Harun’a da iyilikte bulunduk.
37/Saffat 115
O ikisini ve kavimlerini büyük sıkıntıdan kurtardık.
37/Saffat 116
Onlara yardım ettik. Böylece onlar, galip gelenler oldular.
37/Saffat 117
Onlara açık net ifadeli kitabı verdik.
37/Saffat 118
Her ikisini de doğru yola ilettik.
37/Saffat 119
Sonradan gelenler içinde, onlara iyi bir ün bıraktık.
37/Saffat 120
Musa’ya ve Harun’a selâm olsun!
37/Saffat 121
İyi davrananları işte böyle ödüllendiririz!
37/Saffat 122
Çünkü ikisi de mümin kullarımızdandı.
37/Saffat 123
VE ŞÜPHESİZ, İlyas da elçilerdendir.
37/Saffat 124
Hani o kavmine demişti: “Korkup sakınmıyor musunuz?
37/Saffat 125
Ba’l’e[1] yalvarıp da ‘en güzel yaratan’ı bırakıyor musunuz? ______________________ [1] Bâl, o kavmin tapındığı büyük putun ismi.
37/Saffat 126
Sizin de evvelki atalarınızın da Rabbi olan Allah’ı bırakıyor musunuz?”
37/Saffat 127
Nihayet, onu yalanladılar. Bu yüzden onlar hazır edileceklerdir.
37/Saffat 128
Ancak, Allah’ın halis / samimi kulları hariç!
37/Saffat 129
Sonrakiler içinde, ona iyi bir ün bıraktık.
37/Saffat 130
İlyas’a selâm olsun!
37/Saffat 131
İyi davrananları, işte böyle ödüllendiririz!
37/Saffat 132
O, Bizim inanan kullarımızdan idi.
37/Saffat 133
VE ŞÜPHESİZ, Lût da gönderilen elçilerdendi.
37/Saffat 134
Hani, onu ve tüm ailesini kurtarmıştık.
37/Saffat 135
(Lût’un karısının) kalıntısı (yanardağ patlaması sebebiyle bedeninin üzeri küllenmiş) olarak kalacak yaşlı bir kadın hariç (o, azaba uğrayanlar arasındaydı).
37/Saffat 136
Sonra, ötekileri kırıp geçirdik.
37/Saffat 137
Siz onların yanından geçiyorsunuz, sabahleyin
37/Saffat 138
ve geceleyin, halâ aklınızı kulllanıp düşünmüyor musunuz?
37/Saffat 139
VE ŞÜPHESİZ, Yunus da elçilerdendi.
37/Saffat 140
Hani o, dolu bir gemi ile / gemiye binerek kaçmıştı.
37/Saffat 141
Ve kur’a çekildi de kaybedenlerden oldu.
37/Saffat 142
Kendi kendisini kınarken, onu balina yuttu.
37/Saffat 143
Şayet (tövbe ederek) tesbih edenlerden olmasaydı,
37/Saffat 144
diriltilecekleri güne kadar onun karnında kalacaktı.
37/Saffat 145
Biz onu çorak bir yere / sahile attık, hasta ve bitkin bir halde iken!
37/Saffat 146
Üzerine, kabak türünden (geniş yapraklı) bir ağaç bitirdik.
37/Saffat 147
Onu yüz bin kişiye veya daha fazlasına[1] elçi gönderdik! ______________________ [1] Veya bu sayıyı biraz aşan bir topluluğa.
37/Saffat 148
Onlar iman ettiler. Biz de onları, bir vakte kadar nimetlendirdik.
37/Saffat 149
ŞİMDİ onlara sor: “Kızlar Rabbinin de, erkekler onların mı?”[1] ______________________ [1] İhlas 3: “O, baba değildir ve evlât da değildir!”
37/Saffat 150
Yoksa, Biz melekleri dişi olarak mı yarattık, onların şahit oldukları bir sırada?
37/Saffat 151
İyi bilin ki, onlar iftira ederek şöyle söylüyorlar:
37/Saffat 152
“Allah çocuk sahibi oldu” (diyorlar). Elbette onlar, muhakkak yalancıdırlar!
37/Saffat 153
Ne! O, kızları oğullara tercih mi etmiş?
37/Saffat 154
Size ne oluyor? Nasıl hüküm / karar veriyorsunuz öyle?
37/Saffat 155
Artık hiç düşünüp öğüt almıyor musunuz?
37/Saffat 156
Yoksa apaçık bir deliliniz/belgeniz mi var?
37/Saffat 157
Doğru sözlüler iseniz (içinde deliliniz bulunan) kitabınızı getirin öyleyse.
37/Saffat 158
ALLAH ile melekler arasında bir soy bağı uydurdular! Ant olsun ki, melekler de Allah’ın huzuruna çıkartılacaklarını bilirler.
37/Saffat 159
Allah onların nitelendirmelerinden münezzehtir!
37/Saffat 160
Allah’ın temiz olan kulları böyle (iftiracılar gibi) değildir.
37/Saffat 161
Artık siz de kulluk ettiğiniz/taptığınız şeyler de;
37/Saffat 162
O’na karşı, insanları fitneye düşüremezsiniz,
37/Saffat 163
ancak cehenneme kendi ayakları ile koşanları (düşürürsünüz!)
37/Saffat 164
(MELEKLER der ki): ”Bizim içimizde herkesin belli bir makamı vardır.
37/Saffat 165
Şüphesiz biz, saf saf dizilenleriz.
37/Saffat 166
Elbette biz (O’nu bıkmadan usanmadan) tesbih edenleriz.”
37/Saffat 167
GERÇİ ONLAR şöyle diyorlardı:
37/Saffat 168
“Eğer evvelkilere verilenden bir uyarı yanımızda olsaydı,
37/Saffat 169
elbette biz de, Allah’ın halis / temiz olan kullarından olurduk.”
37/Saffat 170
Fakat, onu inkâr ettiler. Yakında bilecekler!
37/Saffat 171
Ant olsun ki, gönderilen elçi kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti:
37/Saffat 172
“Şüphesiz onlar, yardım görenlerin ta kendileri olacaklardır.
37/Saffat 173
Ve Bizim ordularımız, galip gelenlerin ta kendileri olacaktır.”
37/Saffat 174
Bu sebeple, onlardan bir süre uzak dur;
37/Saffat 175
onları gözetle! Yakında görecekler!
37/Saffat 176
BİZİM azabımızı acele mi istiyorlar?
37/Saffat 177
Fakat o (azap) yurtlarına indiğinde / üzerlerine çöktüğünde uyarılmış olanların sabahı ne kötü olur!
37/Saffat 178
Ve onlardan bir süre uzak dur,
37/Saffat 179
onları gözetle! Artık onlar da yakında görecekler!
37/Saffat 180
ÜSTÜNLÜK SAHİBİ Rabbinin şanı, onların isnat ettikleri sıfatlardan yücedir, münezzehtir!
37/Saffat 181
Gönderilen elçilerin üzerine selâm olsun!
37/Saffat 182
Hamd'a lâyık olan/yaptığı herşeyi yerli yerince güzel yapan, Alemlerin Rabbi Allah’tır!
Saffat 3
Zikr’i (Kur’an’ı herkes anlayıp kavradığı dilde) okuyup hafızada tutarak sürekli hatırlayanlara / tekrarlayanlara!
Saffat 4
Evet, sizin İlâhınız BİR TEK ALLAH’tır!
Saffat 5
Göklerin, yeryüzünün ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir. Hem de doğuların Rabbi’dir.
Saffat 6
BİZ yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsledik.
Saffat 7
Onu (gökyüzünü) her inatçı / azgın şeytandan koruduk.
Saffat 8
Onlar (isteseler de) Mele-i A’lâyı / Yüce Meclisi dinleyemezler ve her taraftan (keskin nişancılar tarafından alev topuyla) atış yapılarak (uzaklaştırılıp / alaşağı edilip)
Saffat 9
kovulurlar ve onlar için peşlerini bırakmayan bir azap vardır.
Saffat 10
Ancak, (bir söz) kapan olursa, derhal peşine delip geçen yakıcı bir alev topu takılır.
Saffat 11
VE ŞİMDİ onlara sor: “Yaratılış bakımından onlar mı daha zor? Yoksa Bizim diğer yarattıklarımız mi?” Doğrusu Biz onları, yapışkan bir çamurdan yarattık!
___________________
Bir bebek, anne karnında nasıl oluşur?
Bir damla sudan nutfe’ye, nutfeden bebeğin oluşum sürecine kadar olan zaman diliminin muhteşem bir animasyon video çalışması.
Bu 3 videoyu da izlemenizi tavsiye ederiz.
İnsanın / Bebeğin oluşumu ve Anne karnından hafta hafta Bebeğin gelişimi.
Allah insanı çamurdan yarattı ne demek?! İnsana lazım olan bütün herşeyi topraktan çekiyor Allah!
Saffat 12
Hayır sen hayranlıkla bakıyorsun, onlar ise alay ediyorlar!
Saffat 13
Kendilerine öğüt verilip hatırlatıldığı zaman, hatırlamak istemiyor, öğüt kabul etmiyorlar.
Saffat 14
Bir mucize/ayet/delil gördükleri zaman, eğleniyor/alaya alıyorlar.
Saffat 15
Şöyle dediler: “Bu, apaçık büyüden başka bir şey değildir.
Saffat 16
Biz öldüğümüz, toprak ve kemik yığını olduğumuz zaman mı? Biz mi gerçekten diriltilecek mişiz?
Saffat 18
De ki: “Evet, hem de aşağılanmış, boyun bükmüş kimseler olarak!”
Saffat 19
İşte o, korkunç bir sestir. Onlar hemen bakıp dururlar!
Saffat 20
Derler ki: “Yazıklar olsun bize! Bu, hesap günüdür!”
Saffat 21
İşte bu yalanlayıp durmuş olduğunuz ayırt edilme günüdür!
Saffat 22
TOPLAYIN o zalimleri, onlara eşlik[1] edenleri ve kulluk ettiklerini / tapmış oldukları şeyleri,
_____________________
[1] Bu ayetteki “ezvâc (أَزْوَاجَ)” kelimesi “eşler” değil, “eşlik edenler” anlamındadır. Vakıa suresinde birbirine eşlik edenler “ezvâc” üçe ayrılmıştır: Önde gidenler, defteri sağdan verilenler ve soldan verilenler (Vakıa 56/7-10).
Saffat 23
Allah dışında tapınıp kulluk ettiklerini![1] Artık onları cehennemin yoluna sürün…
_____________________
[1] Allah ile aralarına koyduklarının büyük bir kısmı, onların kendilerine dünyada iken tapındıklarını / kulluk ettiklerini kabul etmeyeceklerdir (Bakara 2/165 -167).
Saffat 24
Onları tutuklayın çünkü onlar sorguya çekilecekler.
Saffat 25
“Neyiniz var? Neden birbirinize yardım etmiyorsunuz?”
Saffat 26
AKSİNE, bugün onlar, teslim olmuşlardır.
Saffat 27
Ve birbirlerine dönerek, birbirlerini sorumlu tutacaklar.
Saffat 28
Derler ki: “Gerçekten bize ‘iyilik yapıyoruz’ diye gelenler sizdiniz.”
Saffat 29
Diğerleri de şöyle derler: “Aksine siz, inanan kişiler değildiniz.
Saffat 30
Bizim sizi zorlayacak bir gücümüz yoktu. Aksine siz, azmış bir toplum idiniz!
Saffat 31
Artık Rabbimizin (azap) sözü üzerimize hak oldu. Şüphesiz biz (acı azabı) tadıcılarız!
Saffat 32
Evet, biz sizi saptırıp azdırdık. Çünkü, bizler de sapıtmış azgın kişiler idik.”
Saffat 33
MUHAKKAK o gün onlar, azapta ortaktırlar.
Saffat 34
İşte Biz, suçlu günahkarlara böyle yaparız!
Saffat 35
Çünkü onlara: “Allah’tan başka İlâh yoktur” denildiği zaman büyükleniyorlar
Saffat 36
ve diyorlardı ki: “Biz, mecnun/cinlenmiş/cinlerle bağlantı kuran bir şair için ilâhlarımızı terk mi edeceğiz?”
Saffat 37
Aksine o gerçeği getirmişti ve elçileri de doğrulamıştı.
Saffat 38
Şüphesiz siz, acıklı azabı tadıcılarsınız.
Saffat 39
Yapmış olduklarınızdan başkasıyla cezalandırılmıyorsunuz!
Saffat 40
Ancak, Allah’ın halis / samimi kulları hariç!
Saffat 41
İşte onlar, onlar için bilinen bir rızık vardır.
Saffat 42
Türlü meyveler ve ikramla ağırlananlardır.
Saffat 44
tahtlar / sedirler / koltuklar üzerinde karşılıklı otururlar.
Saffat 45
Üzerlerinde kaynaktan doldurulmuş kadehler dolaştırılır;
Saffat 46
berrak / bembeyaz, içenlere lezzet veren.
Saffat 47
Onunla sarhoş olmazlar! Onda sersemletme / aklı baştan alıcı bir şey de yoktur.
Saffat 48
Yanlarında, iri gözlerini yalnız kendilerine dikip (odaklanarak) eşlik eden[hizmetli]ler vardır!
Saffat 49
Tıpkı gizlenmiş yumurta gibi, o eşlik eden tertemiz hizmetliler!
← En‘âm
SÂFFÂT
Lokmân →