BİLİN Kİ aranızda Allah’ın Rasulü bulunmaktadır. Eğer o birçok işlerde size uysaydı sıkıntıya düşerdiniz. Fakat Allah iman ettiğiniz için size imanı sevdirmiş ve onu gönüllerinize güzel göstermiş; inkârı, fasıklığı ve Allah’ın emirlerine karşı çıkmayı da çirkin göstermiştir. İşte bunlar doğru yolda olanların ta kendileridir.[*]

______________

[*] Bu ayetin temel mesajı, Allah’ın Rasulünün toplum içindeki konumunu ve vahyin rehberliğinin insan iradesinden üstün olduğunu anlatmaktır. Ayette verilen uyarı, o gün yaşayan müminlere yöneliktir; çünkü onların arasında vahyi tebliğ eden Peygamberimiz Hz. Muhammed sav. bulunuyordu. İnsanlar çoğu zaman kendi arzularına göre hüküm verilmesini isterler. Eğer Rasul, insanların bu taleplerine uysaydı toplum doğru yoldan sapar ve birçok sıkıntıya düşerdi. Bu nedenle ayet, vahyin ölçüsünün insanın heveslerinden üstün olduğunu açıkça ortaya koyar.

Bugün Peygamberimiz Hz. Muhammed (salât ve selam üzerine olsun) fiilen aramızda değildir. Ancak ayetin verdiği ilke ortadan kalkmış değildir. Çünkü Rasulün görevi sadece fizikî varlığıyla insanlara hükmetmek değil; Allah’tan aldığı vahyi insanlara ulaştırmaktır. Bu vahiy Kur’an olarak korunmuş ve insanlığın önünde rehber olarak bırakılmıştır. Dolayısıyla bugün Rasulün toplum içindeki varlığı, getirdiği vahyin rehberliği ile devam etmektedir. İnsanlar kendi arzularına göre dini şekillendirmek yerine vahyin ölçüsüne yönelmek zorundadır.

Ayetin ikinci kısmı insanın iç dünyasına dikkat çeker. Allah, iman eden kimselerin kalbine imanı sevdirmiş ve onu güzel göstermiştir. Buna karşılık inkârı, bozgunculuğu ve Allah’ın emirlerine karşı gelmeyi çirkin göstermiştir. Bu, insanın vicdanında oluşan bir yön duygusudur. Yani doğru yolda olanlar, kalplerinde imanın değerini hisseden ve kötülüğü çirkin gören kimselerdir.

Bu nedenle ayetin bugüne bakan yönü şudur: İnsanlar dini kendi arzularına göre şekillendirmeye kalktıklarında yanılırlar. Doğru yol, Allah’ın vahyinin rehberliğine bağlanmaktır. Rasulün fiziken aramızda bulunmaması bu gerçeği değiştirmez; çünkü onun görevi olan vahyi iletme işi Kur’an ile tamamlanmış ve insanlığın önüne ölçü olarak bırakılmıştır. Bu ölçüye bağlı kalanlar, ayetin ifade ettiği gibi doğru yolu bulan kimseler olurlar.