EY İMAN EDENLER! Mümin kadınlar muhacir (hicret etmiş) olarak size geldiklerinde onları[n gerçeklerini yani sizin yanınıza niçin geldiklerini açığa çıkarmak için] imtihan[1] edin. Allah onların imanlarını daha iyi bilir. Eğer siz (imtihan neticesinde) onların inanmış kadınlar olduklarını anlarsanız onları kâfirlere geri göndermeyin. Çünkü Allah’a teslim olmuş hanımlar kâfirlere helâl değillerdir. Kâfir[erkek]ler de Allah’a teslim olmuş hanımlara helâl olmazlar. Mehir olarak harcadıklarını onlara (kocalarına geri) verin. (Kadınlar aldıkları mehri geri vererek boşanma haklarını kullanabilirler). Mehirlerini verdiğiniz takdirde bu kadınlarla evlenmenizde size bir günah yoktur. (Ey müminler) müşrik eşlerinizin nikâhlarına tutunmayın. Onlara harcadığınız mehri isteyin. Kâfirler / gerçeği gizleyip inkâr edenler de istesinler. Bu Allah’ın hükmüdür. O aranızda hüküm veriyor. Allah bilen ve doğru hüküm / isâbetli karar verendir.
______________________
[1] Buradan şunu anlamak mümkün: Allah kullarının gerçeğini bildiği için onları imtihana tabi tutmaz, onların gerçeğini birbirleri görsün diye bir vesile ile açığa / ortaya çıkarır. Ancak kullar birbirlerini aldatılmamak, dolandırılıp kandırılmamak için imtihana tabi tutabilirler; bu ayette bu konuya işaret vardır!
Alternatif Anlatımlar
Kısa ve Öz Anlatım
Bu ayette öne çıkan “EY İMAN EDENLER” anlatımı, inanç ve ilişkiler bakımından dikkat çekicidir. Metnin söylediği şey ile ona sonradan eklenebilecek yorumları birbirinden ayırmak gerekir.
Açıklayıcı Anlatım
“EY İMAN EDENLER” ifadesinin vurgusu, inanç ve ilişkiler çerçevesinde okunabilir. Ayetin muhatabına yönelttiği haber, soru ya da uyarının niteliği önemlidir. Bu nedenle anlamı değerlendirirken kullanılan kelimelere ve içinde bulunduğu ayetler dizisine dikkat edilmelidir.
Detaylı Anlatım
Bu bölümde adalet ve bağlılık ile ilgili anlatımın nasıl kurulduğu, ayetin kendi cümlesinden hareketle incelenebilir. “EY İMAN EDENLER” sözünün öncesi ve sonrası birlikte düşünüldüğünde hitabın yönü daha açık hâle gelir. Ayetin açıkça belirttiği hususlarla okurun çıkarımları karıştırılmamalıdır. Böylece metin, başka bir hüküm veya olay eklenmeden, kendi bağlamındaki işlevi üzerinden anlaşılabilir.
