Enam

GÖKLERİ ve yeryüzünü yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden, herşeyi yerli yerince güzel yapan Allah’tır! Yine de inkârcı kimseler başkalarını Rablerine denk tutuyorlar!

Sizi, çamurdan yaratan O’dur. Sonra, bir süre yaşarsınız ve bir süre de (ecel vaktiniz / sonunuz / kıyâmetiniz) kendi katındadır. Öyleyken siz hâlâ kuşkulanıyorsunuz.

___________________
Bir bebek, anne karnında nasıl oluşur?

Bir damla sudan nutfe'ye, nutfeden bebeğin oluşum sürecine kadar olan zaman diliminin muhteşem bir animasyon video çalışması.

Bu 3 videoyu da izlemenizi tavsiye ederiz.

İnsanın / Bebeğin oluşumu ve Anne karnından hafta hafta Bebeğin gelişimi.

Allah insanı çamurdan yarattı ne demek?! İnsana lazım olan bütün herşeyi topraktan çekiyor Allah!

O, göklerde ve yeryüzünde tek Allah’tır. Gizlinizi ve açığa vurduğunuzu bildiği gibi, kazandıklarınızı da bilir.

KENDİLERİNE Rablerinin ayetleri gelince yüz çeviriyorlar.

Onlar, ayetler kendilerine gelince yalanladılar. Alay ediyor oldukları şeyin haberleri kendilerine gelecektir.

Görmediler mi / onlardan geriye kalan kalıntılara bakmadılar mı? Onlardan önceki nice nesilleri yok ettik; yeryüzünde size vermediğimiz imkânları onlara vermiştik, üzerlerine gökyüzünden (yağan yağmur vesilesiyle) indirdik/imkânlar gönderdik/bol nimetler verdik ve ayaklarının kenarından akan ırmak- lar var ettik. Fakat günahları yüzünden onları yok ettik. Onların yerine başka nesiller yarattık!

VE SANA kâğıda yazılı bir kitap indirmiş/iletmiş olsaydık da onu elleriyle tutsalardı, gerçekleri reddeden kimseler yine de: “Bu apaçık sihirden/aldatmadan başka bir şey değildir!” derlerdi.

Dediler ki: “Ona açıkça bir melek indirilmeli değil miydi?” Eğer bir melek indirseydik elbette iş çoktan bitirilmiş olurdu; sonra kendilerine hiç göz açtırılmazdı!

Eğer elçiyi bir melek yapsaydık; yine de onu bir adam / insan şeklinde yapardık. O[akıllarını kullanmaya]nlar yine düştükleri kuşkuya düşerlerdi.

Senden önce de elçilerle alay edilmişti. Onlardan alay eden kimseleri, alay ediyor oldukları şey kuşatıverdi!

DE Kİ: “Yeryüzünde dolaşın, sonra yalanlayanların sonu nasıl olmuş görün?”

De ki: “Göklerde ve yeryüzünde olanlar kimindir?” De ki: “Allah’ındır!” O, rahmeti kendi üzerine yazmıştır. Elbette sizi, kendisinde şüphe olmayan kıyamet gününde toplayacaktır. Kendilerini hüsrana sokan kimseler var ya, işte onlar inanmıyorlar.

Gecede ve gündüzde barınan herşey O’nundur. O işitendir, bilendir.

De ki: “Gökleri ve yeryüzünü yaratan; besleyen ve kendisi beslenmeyen Allah’tan başka bir dost mu edineyim? Ben (Allah’a) teslim olan kişilerin ilki olmakla emrolundum.” Ve (bana): “Müşriklerden sakın” denildi!

De ki: “Eğer, ben Rabbime isyan edersem; gerçekten büyük bir günün azabından korkarım.”

O gün kim ondan kurtulursa; O, ona rahmet etmiştir. İşte bu, apaçık kurtuluş ve başarıdır.

Allah sana bir zarar dokundursa kendisinden başka onu giderecek (ortadan kaldırıp başından def edecek) yoktur. Ve eğer sana bir hayır verirse bil ki; O, her şeye gücü yetendir.

O, kullarının üstünde tam hâkimdir / egemendir. O, doğru hüküm / isâbetli karar verendir, her şeyin haberini alır.

De ki: “Hangi şey şahitlik bakımından en güvenilir olandır?” De ki: “Allah benimle sizin aranızda şahittir. Bu Kur’an bana vahyolundu ki; onunla hem sizi ve hem de sizden sonra; Kur’an’ın kendisine ulaştığı herkesi uyarayım! Siz şahitlik ediyor musunuz; gerçekten Allah ile beraber başka ilâhlar olduğuna?!” De ki: “Ben şahitlik etmem”. “O, ancak Tek Bir İlâh’tır! Gerçekten ben ortak koştuğunuz şeylerden uzağım!”

Kendilerine kitap verdiğimiz kimseler, oğullarını tanıdıkları gibi onu tanırlar. Ama, onlardan kendilerine yazık eden kimseler var ya, onlar inanmıyorlar.

UYDURDUĞU yalanı Allah’a yakıştırandan ya da O’nun ayetlerini yalanlayandan daha zalim kim olabilir? Gerçekten zalimler huzur bulamazlar.

Onların hepsini topladığımız gün; sonra, ortak koşan kimselere deriz ki; “O sanmış olduğunuz ortaklarınız nerede?”

Sonra, onların: “Rabbimiz Allah’a yemin olsun ki; biz ortak koşanlar değildik” demelerinden başka çareleri kalmadı.

Bak, nasıl da kendilerine karşı yalan söylediler! İftira edip uydurdukları şeyler de, kendilerinden sapıp/kaybolup gitti.

İçlerinden sana kulak veren kimseler var; zekâlarını işletmiyorlar, anlamak istemiyorlar, duymak istemiyorlar.[1] Onlar her türlü mucizeyi görseler yine de ona inanmak istemiyorlar. Hatta sana geldikleri zaman seninle tartışırlar. İnkârcı kimseler derler ki: “Bu ancak öncekilerin masallarıdır / yaşanmış hayat hikâyeleridir.”

______________________
[1] Bu ayet üzerine, açmış olduğum Twitter Sohbet Odamda bir kardeşimizle istişâre ediyor, konuşuyorduk. Orada bu ayet ile ilgili anlayışımı dile getirdim, sonra aklıma geldi bu ayetin altına dipnot olarak oradaki tespitlerimi buraya da koyayım başkaları da istifâde etsin istedim.

Bilindiği üzere pek çok Meal Sahibi bu ayetlere: "Kalpleri var, Bizim ayetlerimizi / sözlerimizi anlamamaları için kalplerinin üzerine mühür vurduk, kulaklarına ağırlık koyduk" anlamı vermişlerdir.

Dikkat edilirse Allah bizzat burada fail; yani kişilerin kalbine mühür vuran, kulaklarına ağırlık koyandır, diye çeviri / meal yapılırsa o zaman bir ateist, deist, agnostik kimselerin eline bahane vermiş olursunuz. Allah neden bir kulunun kalbini mühürlesin, kulağına ayetlerini işitmesine ağırlık koysun: Ki kullarının hepsi kendisini anlasın ve cennetine girsin isterken?! Allah'ın şu ayetini nereye koyacaksınız: "O kulları için inkâra / küfre razı olmaz!" (Zümer 7) Bu durum aynen şeytan ile ilgili bir ayeti: Allah'a sen beni azdırdın, gibi anlamlandırdıkları gibi?! Allah niye şeytanı azdırsın?! Ne şeytanı ve ne de bir kulu Allah asla azdırmaz?! Şeytan da kullar da kendileri azgınlık göstermiş ve Allah'a asi olmuşlardır, dolayısıyla kâfirlerdendir.

O açıdan biz bu Ayeti yukarıdaki gibi verdik, en doğrusunu Allah bilir.

Onlar, insanları ondan alıkoyarlar ve kendileri de ondan uzak dururlar. Böylece, ancak kendilerini mahvediyorlar. Ama farkında değiller.

Hani onları ateşin başında durdurulmuş iken bir görsen! Derler ki: “Ne olurdu biz dünyaya geri çevrilseydik ve Rabbimizin ayetlerini yalanlamasaydık ve müminlerden olsaydık!”

İşin aslı; daha önce (dünyada iken inandıkları gerçeği inkâr ederek üzerini örttükleri) gizlemekte oldukları şeyler onlara (açıkça) göründü. Eğer geri gönderilselerdi yine kendilerine yasak edilen şeyleri yapmaya dönerlerdi. Şüphesiz onlar yalancıdırlar.

Dediler ki: “Bu dünya hayatımızdan başkası yoktur. Biz tekrar diriltilecek değiliz.”

Hani onları, Rablerinin huzurunda durdurulmuş iken bir görsen! “Bu gerçek değil miymiş?” buyurur. Derler ki: “Evet, Rabbimizin hakkı için öyle!” ”Öyleyse azabı tadın inkâr etmiş olduğunuzdan dolayı” denilir.

GERÇEKTEN; Allah ile karşılaşmayı yalanlayan kimseler hüsrana uğradılar. Nihayet, o saat ansızın kendilerine geldiği zaman; “Orada, aşırı giderek günah işlememizden dolayı yazıklar olsun bize” dediler. Günahlarını sırtlarına yüklenmiş olarak! Dikkat edin; yüklenip taşıdıkları şeyler, ne kötüdür!

Dünya hayatı bir oyun ve bir eğlenceden başka bir şey değildir. Ama ahiret yurdu, korunup sakınan kimseler için daha iyi/daha kalıcıdır. Hala aklınızı kullanmıyor musunuz?

PEKALA biliyoruz ki, elbette onların dedikleri seni üzüyor. Onlar, gerçekte seni yalanlamıyorlar, aksine o zalimler bilerek Allah’ın ayetlerini inkâr ediyorlar.

Senden önce de elçiler yalanlanmıştı. Yalanlanmalarına ve eziyet edilmelerine sabrettiler. Nihayet, onlara yardımımız yetişti. Allah’ın kelimelerini değiştirecek kimse yoktur. Ant olsun, elçilerin haberlerinden bir parça sana da geldi.

Eğer onların yüz çevirmesi sana ağır geldi ise yapabilirsen haydi yerin dibine bir tünel kaz veya göğe çıkabileceğin bir merdiven ara / bul ki; bir mucize getiresin[1] (ki bunu asla yapamazsın). Allah dileseydi (özgürlüklerini ellerinden alarak) elbette onları hidâyet (doğru yol) üzerinde toplardı. Öyleyse cahillerden olma (insanların özgür olduğunu unutma!)

______________________
[1] Muhammed (as) öncesi Nebilere verildiği gibi; müşriklerin inanmaları için olağanüstü olayların (mucizelerin), Son Rasûl’e verilmediğini bu ayetten de anlamak mümkün. Öncekilerin yalanlamalarından dolayı, mucizeler; Kur’an ile son bulmuştur. Peygambere yalnızca; düşünerek iman etmeleri için, tek başına yeterli olan Kur’an ve Ayetleri verilmiştir. Ayrıca bkz. İsra: 59.

Ancak işiten kimseler çağrıya gelirler, ölülere gelince; Allah onları diriltir sonra O’nun huzuruna döndürülürler.

DEDİLER Kİ: “Ona Rabbinden bir ayet (öncekilere verilen mucizelerden bir mucize)[1] indirilmeli değil mi?” De ki: “Şüphesiz Allah ayet / mucize indirmeye kadirdir.” Fakat onların birçoğu bilmiyorlar.

______________________
[1]  Bkz. Enam 35. ayetin dipnotuna. İnanmayacakları için Nebiyi bu şekilde sıkıştırarak zor durumda bırakmaya çalışıyorlar.

Yeryüzünde yürüyen hiçbir canlı ve kanatlarıyla uçan hiçbir kuş yoktur ki; sizin gibi bir topluluk olmasınlar. Kitap'ta hiçbir şeyi eksik bırakmadık (onların yaptıkları her şeyi yazdık) / Kitaba (Kütüğe) her varlık, her olay yazılıyor. Sonra onlar, Rablerinin huzuruna (hesap vermek üzere mutlaka) toplanacaklardır.

Bizim ayetlerimizi yalanlayanlar; sağır (işitmek istemiyorlar) ve dilsizdirler (gerçeği söylemiyorlar), karanlıklar içinde kalmışlar olarak!.. Allah, (sapıklığı) dileyen / seçip tercih eden kimseyi (düzelmek istemediği için) sapıklığında bırakır. (Hidâyeti) dileyen / seçip tercih eden kimseyi (düzelmek istediği için) de dosdoğru bir yola yöneltir / ulaştırır.

De ki: “(Söyleyin bana) hiç düşündünüz mü? Size Allah’ın azabı gelse veya saat size gelip çatıverse, Allah’tan başkasına mı yalvarırsınız? Eğer doğru sözlüler iseniz!”

Bilakis, yalnızca O’na yalvarırsınız. O da eğer dilerse, yalvardığınız konularda duanızı kabul eder. O anda ortak koştuklarınızı unutursunuz!

SENDEN önce de (Nuh, Musa ve İbrahim'de olduğu gibi) çeşitli ümmetlere (uygarlıklara, medeniyetlere, toplumlara) rasûller / elçiler gönderdik. Onları çeşitli darlıklarla ve sıkıntılarla (sınayıp) yakalayıverdik. Umulur ki, boyunlarını büker / tevâzu gösterir yalvarırlar diye.

Hani hiç olmazsa; baskınımız/darlık ve sıkıntılarımız kendilerine geldiğinde, tevazu gösterip yalvarsalardı! Fakat kalpleri katılaştı. Şeytan da onlara yapıyor oldukları şeyleri süslü gösterdi.

Kendileriyle uyarıldıkları şeyleri unutunca, Biz de herşeyin kapılarını üzerlerine açıverdik. Nihayet, kendilerine verilen şeyle sevince daldıkları zaman, onları ansızın yakaladık. O zaman bütün umutları suya düşenler oldular!

Böylece, zulmeden toplumun ardı kesildi. Hamd'a lâyık olan/yaptığı herşeyi yerli yerince güzel yapan, Âlemlerin (uzayların/evrenin) Rabbi/Sahibi Allah’tır!

DE Kİ: “Söyleyin bakalım (hiç düşündünüz mü?) Allah işitmenizi ve görmenizi alsa ve kalplerinizi katılaştırsa/durdursa, Allah’tan başka onları size getirecek ilâh kimdir?” Bak, Biz ayetleri nasıl uzun uzun açıklıyoruz. Sonra yine de yüz çeviriyorlar!

De ki: “Söyleyin, hiç düşündünüz mü? Allah’ın azabı ansızın veya açıkça görülerek gelse; o zaman zalim toplumdan başkası imha edilir mi?”

Biz elçileri ancak müjdeleyici ve uyarıcılar olarak göndeririz. Kim inanırsa ve düzelirse onlara korku yoktur. Onlar (ahirette) üzülmeyeceklerdir.

Ayetlerimizi yalanlayan kimselere gelince; azap onlara dokunacaktır, yaptıkları kötülükler yüzünden...

De ki: “Size Allah’ın hazineleri benim yanımdadır demiyorum ve ben gaybı / gelecekte ne olacağını da bilmem! Ben size bir meleğim de demiyorum. Ben ancak bana vahyolunana uyuyorum.” De ki: “Kör ile gören bir olur mu? Hiç düşünmüyor (karşılaştırma yapmıyor) musunuz?”

ONUNLA (Kur’an ile) uyar; Rablerinin huzuruna toplanacaklarından korkan kimseleri ki, onların O’ndan / tek Allah'tan başka dostları / evliyâsı ve (ahirette ne melek, ne rasûl, ne de Allah’a aracı / yakın / dost olarak iddia ettikleri evliyâdan saydıkları) şefaatçileri / yardımcıları yoktur. Belki korunup sakınırlar.

Sabah ve akşam, O’nun rızasını isteyerek, Rablerine yalvaran kimseleri kovma! Onların hesabından sana bir sorumluluk yok, senin hesabından da onlara bir sorumluluk yoktur. Onları kovarsan o zaman zalimlerden olursun!

İşte böylece onların kimini kimisi ile açığa çıkardık;[1] “Allah aramızdan şunlara mı iyilikte bulundu?” diyorlar. Allah şükredenleri en iyi bilen değil mi?

______________________
[1] İşte burası çok önemli! Lütfen; Hicr: 26-44. ayetleri ve dipnota tekrar dönün ve düşüne düşüne bir kez daha okuyun! İşte gerçek Hicr 53. ayette saklı! Bu ayette olduğu gibi; şeytanın gerçeği ‘Adem / İnsan’ ile açığa çıkarılıp Meleklere gösteriliyor. Ve Allah’a: “Sen her şeyi daha iyi bilirsin!” diyorlar.

Ayetlerimize inanan kimseler sana geldikleri zaman, de ki: “Size selâm olsun! Rabbiniz rahmeti kendi üzerine yazdı! Gerçek şu ki: Sizden kim cehaletle bir kötülük yapar da sonra; ardından tövbe eder ve halini / durumunu düzeltirse, şüphesiz O bağışlayandır, esirgeyendir.”

İşte böylece ayetleri açıklıyoruz ki; günahkar suçluların yolu ortaya çıksın!

(GERÇEĞİ inkâr edenlere) de ki: “Ben Allah’tan başka yalvardıklarınıza kulluk etmekten men edildim.” De ki: “Ben sizin ihtirâslarınıza / arzularınıza uymam, çünkü o taktirde sapıtmış olurum ve doğru yolda gidenlerden olmamış olurum.”

De ki: “Ben, Rabbimden açık bir delil üzerindeyim. Siz ise onu yalanladınız. Kendisini acele istediğiniz şey benim yanımda değildir. Hüküm vermek yalnızca Allah’a aittir. O, gerçeği anlatır ve ayırdedenlerin/davayı çözüme kavuşturanların en iyisidir.”

De ki: “Kendisini acele istediğiniz şey benim yanımda olsaydı, benimle sizin aranızda iş elbette çoktan bitirilmiş olurdu!” Allah zalimleri en iyi bilendir.

Gaybın anahtarları O’nun yanındadır. Onları O’ndan başkası bilmez. Karada ve denizde olanı bilir. Düşen hiçbir yaprak yoktur ki onu bilmesin! Yerin karanlıkları içine gömülen hiçbir tohum, hiçbir yaş ve hiçbir kuru yoktur ki, apaçık bir kitaba yazılıyor olmasın.[4]

______________________
[4] Bir tohum toprağa gömülür. Allah onu bilir. Melekler kitaba yazarlar. Rabbimiz izin verirse tohumdan bitki oluşur. (Bitkilerde FOTOSENTEZ olayındaki karanlık bölgede ne gibi biyolojik olayların gerçekleştiğini şu anda bilmiyoruz). Allah rızkı böylece yaratmış, vermiş olur. Kaf: 17-18; Yasin: 12; Yusuf: 61; Hud: 6; Hicr: 5; En’am: 160-164; Sebe: 3; Mümin: 17; Rum: 41. Bir ayeti diğer ayetlere sorup uygun ve çelişki olmayacak şekilde anlamak lâzımdır. Bu verdiğimiz Sure ve Ayet numaralarını aşağıda benzer/bağlantılı ayetler kısmına koyduk, tıklayarak okuyabilirsiniz.

Geceleyin sizi ölü (gibi) yapan/uyutan ve gündüzün ne işlediğinizi bilen O’dur. Sonra bir süre tamamlansın diye sizi diriltir. Sonra dönüşünüz O’[nun huzuru]nadır. Sonra yapmış olduğunuz şeyleri size haber verecektir.

O, KULLARININ ÜZERİNDE tam hâkimdir / egemendir! Üzerinize koruyucu / gözetleyici melekler gönderir. Nihayet sizden biriniz öleceği zaman elçilerimiz (ölüm melekleri) onun ruhunu alırlar. Ve onlar görevlerinde hiçbir kusur / aksama yapmazlar.

Sonra, gerçek sahipleri olan Allah katına döndürülüp götürülürler. İyi bilin ki; hüküm yalnız O’nundur ve O, hesap görenlerin en hızlısıdır!

DE Kİ: “Karanın ve denizin karanlıklarından sizi kim kurtarıyor?” Boyun bükerek ve gizlice O’na yalvarırsınız: “Şayet bizi bu durumdan kurtarırsa; elbette şükredenlerden olacağız” diye.

De ki: “Allah sizi ondan ve bütün sıkıntılardan kurtarıyor! Sonra yine de ortak koşuyorsunuz!”

De ki: “O size üstünüzden veya ayaklarınızın altından bir azap göndermeye kadirdir. Ya da grup grup birbirinize düşersiniz, kiminizin hıncını kiminiz tadar.” Bak, ayetleri nasıl da uzun uzun açıklıyoruz! Onlar iyice anlasınlar diye?

O gerçek iken kavmin onu yalanladı. De ki: “Ben üzerinize bir vekil/gözetleyici değilim!”

Her haberin gerçekleşeceği bir zamanı vardır! Siz yakında bileceksiniz!

(BUNDAN BÖYLE) ayetlerimiz hakkında lüzumsuzluğa dalan / ileri geri konuşan kimseleri gördüğün zaman, (onlar) Allah’ın sözüne / Kur’an ve ayetlerine (inanarak) dönünceye kadar onlardan yüz çevir! Eğer şeytan sana unutturursa hatırladıktan sonra artık zalimler topluluğuyla beraber oturma / birarada bulunma!

Onların sorumluluğunu yüklenmek sakınanlara düşmez. Fakat belki korunup sakınırlar diye, hatırlatmak gerekir.

Dinlerini bir oyun ve eğlence edinen; dünya hayatında aldanan / dünya hayatının aldattığı kimseleri kendi hâline bırak! Sen bununla (Kur’an ile) şöyle hatırlat: Bir kişi kazandığı şeylerin eline teslim edilmeyegörsün; onun Allah’tan başka ne bir dostu, ne de bir şefaatçisi / yardım edeni vardır?! Her türlü fidyeyi verse de ondan kabul edilmez! İşte onlar kazandıkları şeylere teslim edilmiş kimselerdir! Onlar için kaynar sudan bir içki ve inkâr etmiş olmaları yüzünden can yakıcı bir azap vardır!

Ayrıca: “Namazı ikame edin ve O’ndan sakının! Huzurunda toplanacağınız O’dur.”

“Gökleri ve yeryüzünü bir hesap ile yaratan O’dur. “Ol” dediği gün (o şey) hemen oluşmaya başlar. Sözü gerçektir! Sûr’a üfürüleceği gün de hükümrânlık O’nundur. Gizliyi / gaybı ve şehâdeti / görüneni bilir. O, doğru hüküm / karar verendir, her şeyin haberini alandır.”

VE BİR ZAMAN İbrahim babası Âzer’e:[1] “Sen birtakım putları ilâhlar mı ediniyorsun? Ben seni ve kavmini apaçık bir dalâlet / sapkınlık içinde / haddini aşanlardan görüyorum” demişti.

______________________
[1] Kitab-ı Mukaddes’te İbrahim’in babasının adı Törah olarak geçer. Törah, Athar şeklinde kullanımları vardır. Âzer muhtemelen Athar şeklindeki söylenişin arapçalaştırılmış şeklidir.

Bir zamanlar Biz İbrahim’e göklerin ve yeryüzünün melekûtunu[1] / yönetimini / işletim sistemini gösteriyorduk ki; gerçeğe ulaşanlardan / kesin bilgiyi görerek sahiplenip savunanlardan olsun.

______________________
[1] Muhteşem varlıklarını, ihtişamını ve Allah’ın onlar üzerindeki egemenliğini.

Gece karanlığı bürüyünce bir yıldız gördü: “Rabbim buymuş ha!” dedi. Yıldız batıp kaybolunca: “Ben batanları sevmem” dedi.

Ardından Ay’ı doğarken görünce: “Rabbim buymuş ha!” dedi. Ay batıp kaybolunca: “Eğer Rabbim bana doğru yolu göstermeseydi elbette sapmış topluluktan[1] olurdum” dedi.

______________________
[1] Aslında; “Sapmış topluluktan olurdum!” derken onlara ders veriyor?! Hani bugünkü deyim ile İbrahim as. İRONİ yapıyor! Halkının inanışını bu şekilde, bu söylem ile açığa çıkarıp ortaya döküyor ki yaptıkları eylemin ne kadar yanlış olduğu konusunda öğüt alıp Rabblerine dönsünler istiyor. Hani istihza yaparak (alaya alarak) bir anlatım tarzı da diyebilirim: Demek Rabbimiz buymuş, bunlarmış öyle mi?! şeklinde ele almakta fayda var, yoksa İbrahim as.'ın Allah dışında hiçbir nesneye Rabbim demesi mümkün değildir! Daha doğru bir deyim ile: İlah edindiğiniz bu şeylerin benim Rabbim olan Allah nezdinde hiçbir değeri yoktur, diyerek onların inançlarını çürütüyor!

Güneş’i doğarken görünce dedi ki: “Rabbim buymuş ha,[1] bu daha büyükmüş!” O da batınca: “Ey kavmim!” dedi. “Şüphesiz ben sizin ortak koştuğunuz şeylerden[2] uzağım.”

______________________
[1] İbrahim, değişik gök cisimlerine tapan kavminin bâtıl inançlarını empati yöntemiyle sorguluyor. Ve yine aynı şekilde halkına öğüt/ders veriyor!

[2] Ve İbrahim as.; Yıldız, Ay ve Güneş’e dikkatleri çekerek: Allah’a koştukları ve tapındıkları bu ortakları tanımadığını, reddettiğini söylüyor.

”Şüphesiz ben yüzümü gökleri ve yeryüzünü yaratana / varedene çevirdim. İçtenlikle tek Allah’a inanan / hanif birisi (yanlışlardan uzaklaşıp dosdoğru) olarak! Ben müşriklerden değilim.”

Kavmi onunla tartışmaya girişti. Dedi ki: “Allah hakkında benimle tartışıyor musunuz? Bana doğru yolu göstermiş iken?! Ben ortak koştuğunuz şeylerden korkmuyorum. Rabbim izin vermedikçe bir şey yapamazlar! Rabbim bilgi yönünden her şeyi kuşatmıştır. halâ öğüt alıp düşünmeyecek misiniz?

Ben nasıl olur da (Allah’a) ortak koştuğunuz şeylerden korkarım? Siz Allah’a hakkında hiçbir delil indirmediği şeyleri, ortak koşmaktan korkmuyorken?! Öyleyse bu iki topluluktan hangisi güvende olmaya daha lâyıktır? Eğer gerçeği biliyor iseniz!”

İman eden ve imanlarına zulüm (şirk) karıştırmayanlar var ya; işte onlar, güven onların[hakkı]dır. Doğru yolu bulanlar da onlardır.

İŞTE BUNLAR, kavmine karşı İbrahim’e verdiğimiz kanıtlarımızdır. Dilediğimizi derecelerle yükseltiriz. Şüphesiz Rabbin; bilir / bilen ve doğru hüküm / isâbetli karar verendir.

Ona İshak’ı ve Yakub’u bağışladık. Hepsine doğru yolu gösterdik. Daha önce Nuh’a da doğru yolu göstermiştik. Yine onun soyundan Davud’a, Süleyman’a, Eyyub’a, Yusuf’a, Musa’ya ve Harun’a da... İşte iyi davranışlarda bulunanları böylece ödüllendiririz.

Zekeriya, Yahya, İsa ve İlyas’a da... Hepsi de iyilerdendi.

İsmail, Elyesa, Yunus ve Lût’a da... Bunların hepsini dönemlerinde yaşayan çağdaşlarından faziletli / farklı farklı özelliklerde / güzel ve insanlığa faydalı işler yapanlardan kıldık.[1]

______________________
[1] Kur’an’ın anlatımında insanlar arasındaki en büyük farklılık (üstünlük) bu ayetle dile gelmiştir; “Allah katında en değerli olanınız, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır." Yani Allah’ın indinde EN ÇOK KERİM OLANINIZ (ikram olunanınız, en şerefli olanınız ırk ya da soy olarak değil) EN ÇOK TAKVA SAHİBİ OLANINIZDIR!

Yine bu bağlamda rasullerin bazısının bazısından üstün/farklı olması durumu da budur.

“… O’na İshak ve Yakub’u ihsan ettik ve her birini hidayete erdirdik. Nuh’u da daha önce hidayete erdirmiştik, O’nun soyundan Davud’u, Süleyman’ı, Eyyub’u, Yusuf’u, Musa’yı, Harun’u da…İşte iyi işler yapanları böyle mükafatlandırırız. Zekeriyya’yı, Yahya’yı, İsa’yı ve İlyas’ı da… Hepsi iyilerdendir. İsmail’i Elyesa’yı, Yunus’u ve Lut’u da... (FADDALNA ale’l-alemin) alemlere faddal / farklı kıldı.) (Enam 83-87)

Enam Suresinin bu ayetleri neredeyse, Kur’an’da adı geçen bütün peygamberler sayılarak, alemlere “FADDAL” oldukları ifade edilmiştir. Ayrıca Nisa 162-167. ayetleri de aynı şeyleri ifade etmektedir.

Babalarından, nesillerinden / çocuklarından ve kardeşlerinden kimini de... Onları da seçtik ve sırat-ı mustakim’e / dosdoğru bir yola ilettik (aynı zamanda hidâyete vesile olanlardan kıldık).

İşte bu yol (sırat-ı müstakim / dosdoğru olan) Allah’ın rehberlik / hidâyet yoludur. O bununla kullarından dilediğini[1] (seçtiği nebi ve elçisini) hidâyete iletir. Ama eğer onlar ortak koşsalardı; yapmış oldukları şeyler bir hiç olup boşa giderdi.

______________________
[1] Allah insanlardan dilediğini Nebi / Rasûl / Elçi seçer / yapar ve direkt / doğrudan hidâyete iletir. Hani: "Allah risâletini / elçiliğini kime vereceğini daha iyi bilir!" (En'am 124) Şeklinde gelen ayete dikkat edilirse, bu ayet gelmeden önce Muhammed as.'ın dönemindeki kelli felli insanlar muhtemelen: Neden bize değil de ona verildi, diye itirazda bulunmuş olmalılar ki, Allah ta bu ayetini göndermiş. Nübüvvet ve Risâlet kesinlikle ve kesinlikle Allah'ın dilemesi / seçmesi ile doğrudan ilişkilidir. Bu görevler kulların / insanların elinde değildir. Ancak kullarının hidâyete ermesi, kavuşması meselesi ise insanların gayretine tabidir. Diğer insanlardan ise dileyenleri (doğru yola girmeyi isteyen, bu uğurda çalışan, gayret gösteren insanları) hidâyete iletir / kavuşturur.

İşte onlar (Rasûller / Nebiler); kendilerine kitap (doğru bilgi) ve hüküm (akıl + bilim + vahyi çelişkisiz düşünerek, isâbetli ve doğru kararlar alma yetisi / özelliği) ve Nübüvvet / Nebilik verdiğimiz kimselerdir. Şimdi şunlar[1] bunları inkâr ederlerse; inkâr etmeyen bir toplumu vekil bırakır / yerlerine getiririz!

______________________
[1] Bu ayetler ilk muhatap olan Mekke ve Medine halkına hitap ettiği gibi; daha sonra ta kıyâmete kadar gelip-geçecek halklara da meydan okumaktadır.

İşte bunlar, Allah’ın hidayet (vahy)ettiği kimselerdir. Sen onların doğru yoluna uy. De ki: “Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Bu, yalnızca âlemler için bir öğüttür.”

ONLAR, Allah’ı gereği gibi takdir edemediler; “Allah hiçbir beşere[1], herhangi bir şey indirmedi” demekle! De ki: “Musa’nın bir ışık ve insanlara yol gösterici olarak getirdiği o Kitabı kim indirdi? Siz, onu sayfalar haline getirip bir kısmını gösteriyor ve bir çoğunu da gizliyorsunuz. Halbuki onunla sizin ve babalarınızın bilmediği şeyler size öğretilmiştir.” De ki: “Allah!” (indirdi). Sonra onları bırak, daldıkları bataklıkları içinde oyalanıp dursunlar!

______________________
[1] Kur’an’da yer alan “Beşer” ve “İnsan” kavramları her ne kadar eş anlamlı gibi görünseler de ilgili ayetler incelendiğinde farklı bağlamlarda kullanıldıkları göze çarpar. Kavramlar arasındaki ortak nokta ise ikisinin de aynı varlığı ifade etmeleridir.

Rabbimiz, “kurumuş, yıllanıp kokuşmuş kara balçıktan” yarattığını ifade ettiği Adem için birbirini takip eden ayetlerde hem “insan” hem de “beşer” kavramlarını kullanıyor. Bu da Adem’in ve onun türünün yaratılış itibariyle bu iki vasfı taşıdığını gösterir. Bu vasıflar arasındaki farkın ne olduğunu da ilgili diğer ayetlerden öğreniyoruz.

a) Beşer

Kur’an, insan türüyle ilgili fizyolojik yapısı bağlamında bir şey söyleyeceği zaman “beşer” kavramını kullanmaktadır. Örneğin Yusuf’un (a.s) güzelliği karşısında ellerini kesen kadınlar onun bir “beşer” olamayacağını söylüyorlardı. (12/31) İnsanüstü bir varlık olduğuna gönderme yapıyorlardı da diyebiliriz.

Allah’ın elçileri de gönderildikleri toplumlarda “yeme-içme” gibi fizyolojik bazı özelliklerinden dolayı dışlanmışlardır. Zira toplumlar kendileri gibi etten kemikten bir beşer değil, bir melek talep ediyorlardı. İlgili bazı ayetler (23/33-34), (17/95-96).

Ölümlü bir varlık olarak yaratılmış olmamız da biyolojik yapımızla ilişkilidir. Rabbimiz bu gerçeği ifade ederken “beşer” kavramını kullanmaktadır (21/34).

b) İnsan

“İnsan” kavramının geçtiği ayetlerde insan türünün sosyal bir varlık olması özelliğinden bahsedilmektedir. Mesela, Rabbimiz insana öğrettiği şeylerden bahsederken bu kavramı kullanmaktadır (96/5), (55/3-4).

İnsanın özgür iradesiyle ortaya koyduğu davranışlarla ilgili de bu kavram kullanılır (103/2-3), (96/6-7).

Ayetlerde “sorumluluk ve imtihan” söz konusu olduğunda yine “insan” kavramı devreye girmektedir (33/72), (76/2).

İnsanın ahiretteki durumuyla ilgili ayetlerde de bu kavram kullanılır (79/34-35), (75/10), (89/23).

Sonuç olarak, ayetlerde “beşer” kavramı, insanın etten kemikten bir varlık olması bağlamında kullanılırken; “insan” kavramı irade ve sorumluluk sahibi sosyal bir varlık olması bağlamında karşımıza çıkmaktadır. Fakat başta ifade ettiğimiz gibi beşer de insan da farklı iki varlığın değil; aynı varlığın iki ayrı vasfıdır / özelliğidir.

İşte bu da indirdiğimiz / aktardığımız / anlattığımız mubârek bir Kitap’tır! Kendinden önceki kitapları tasdik edici / doğrulayıcıdır. (Biz onu / Kur’an’ı) kentlerin anasını ve çevresinde olanları (kentleri) uyarman için (gönderdik). Ahirete inanan kimseler buna inanırlar. Ve onlar namazlarını (namazda okunan ayetleri anlayarak kıldıkları için kendilerini fahşadan) muhafaza ederler.

ALLAH’a karşı yalan uyduran/iftira eden ya da kendisine hiçbir şey vahyedilmemiş iken, ‘bana da vahyolundu’ diyenden ve ‘Allah’ın indirdiği şeyler gibi ben de indireceğim’ diyen kimseden daha zalim kimdir? Hani o zalimleri, ölüm dalgaları içinde iken bir görsen! Melekler onlara ellerini uzatmış: “Canlarınızı çıkarın. Bugün alçaklık azabıyla cezalandırılacaksınız; Allah’a karşı gerçek dışı şeyleri söylemiş olmanızdan ve O’nun ayetlerine karşı, büyüklük taslamış kimseler olmanızdan dolayı.”

Ant olsun (denilecek) ki; sizi ilk kez yarattığımız gibi yapayalnız / teker teker / birer birer Bize geldiniz! Size izin verdiğimiz şeyleri arkanızda bırakıp terkettiniz! Aracılarınızı / edindiğiniz (dünyada iken ahiret hayatında sizin cehennemden kurtaracak) şefaatçilerinizi sizinle beraber görmüyoruz; içinizden (Allah ile) ortaklar olduğunu zannettiğiniz / ileri sürdüğünüz ortaklarınızı?! Ant olsun aranızdaki bağlar kesilmiştir. (Aracılar ve ortaklar) sandığınız şeyler sizden kaybolup gitmiştir!

HİÇ ŞÜPHESİZ, tohumu ve çekirdeği yarıp çıkaran Allah’tır. Cansızdan canlıyı, canlıdan da cansızı oluşturur. İşte Allah budur! O halde nasıl çevriliyorsunuz?

O, karanlığı yarıp sabahı ortaya çıkarandır. Geceyi bir dinlenme zamanı kılmıştır. Güneş’i ve Ay’ı bir zaman ölçüsü kıldı. İşte bu; üstün olan, bilen Allah’ın ölçüsüdür/takdiridir.

Sizin için yıldızları, karada ve denizde geceleri onlarla yolu bulmanız için var etmiştir. Gerçekten Biz ayetleri, bilen bir toplum için geniş geniş açıkladık.

O ki, sizi (bugün) bir tek nefisten / candan / canlıdan / döllenmiş yumurtadan inşa etti.[1] Sizin için (ana rahminde) bir kalış yeri ve bir de emânet olarak konuluş yeri vardır. Gerçekten Biz ayetleri anlayan bir toplum için geniş geniş açıkladık.

______________________
[1] İnşa: Allah azze ve celle; aynı anda binlerce, onbinlerce Âdem ve Eşini (erkek kadın insanoğlu ve insankızını) yaratmış ve yeryüzünün çeşitli yerlerinde İNŞA etmiş (yaratarak, yeryüzünde halkederek çıkartıp dağıtmış) olabilir. Yine de en doğrusunu Allah bilir. Allah’ın Sünnetullahı’nda (kâinata / evrene koyduğu değişmeyecek olan yasasında), aynı anne ve babadan dünyaya gelenlerin (kardeş olanların) birbirleriyle evlenmeleri haramdır / yasaktır / sünnetullah'a aykırıdır! Ayrıca bu ayette, insanın kadın erkek olarak her iki cinsinin de “bir tek canlıdan” türetildiği, ‘biyolojik gerçekliği’ ortaya konulmaktadır.

Bir bebek, anne karnında nasıl oluşur?

Bir damla sudan nutfe'ye, nutfeden bebeğin oluşum sürecine kadar olan zaman diliminin muhteşem bir animasyon video çalışması.

Bu 3 videoyu da izlemenizi tavsiye ederiz.

İnsanın / Bebeğin oluşumu ve Anne karnından hafta hafta Bebeğin gelişimi.

Allah insanı çamurdan yarattı ne demek?! İnsana lazım olan bütün herşeyi topraktan çekiyor Allah!

Ve O, gökyüzünden su indirdi. Onunla herşeyin bitkisini bitirdik. Ondan da bir yeşillik çıkardık. Ondan da birbiri üzerine binmiş taneler türetiyoruz. Ve hurma ağacının tomurcuğundan sarkan salkımlar, üzüm bağları, zeytin ve nar bahçeleri çıkardık. Kimi birbirine benzer, kimi de benzer değildir. Mahsul verdiği ve olgunlaştığı zaman onların meyvesine bir bakın! Şüphesiz, bu size gösterilenlerde; inanan bir toplum için işâretler vardır.

CİNLERİ Allah’a ortak koştular. Halbuki O, onları yaratmıştır. Bilgisizce O’na oğullar ve kızlar yakıştırdılar! O; hiçbir kusuru, eksiği olmayandır; onların nitelendirdiği şeylerden münezzehtir/yücedir!

GÖKLERİ ve yeryüzünü, bir örnek olmaksızın yoktan var edendir! O’nun nasıl çocuğu olabilir ki?[1] O’nun bir eşi de yoktur. Herşeyi O yaratmıştır. O, herşeyi bilendir.

__________________
[1] İhlas 3: “O, baba değildir ve evlât da değildir!”

Dünyanın yaratılışı ile ilgili muhteşem bir TRT Belgeseli, izlemenizi tavsiye ederim.

İşte Rabbiniz Allah budur! O’ndan başka İlâh yoktur. Herşeyin yaratıcısıdır. Öyleyse O’na kulluk edin. Ve O, herşeyin üzerine vekildir.

Gözler O’nu idrak edemez; halbuki O, gözleri idrak eder/görür. O latiftir, herşeyi haber alandır.

DOĞRUSU size, Rabbinizden basiretler (anlama ve kavrama araçları) gelmiştir! Artık kim görürse, yararı kendisinedir. Kim de (gerçeği görmekten kaçınırsa) körelirse kendi aleyhinedir. Ve: “Ben sizin bekçiniz / koruyucunuz değilim” (de).

İşte böylece ayetleri çok farklı yönlerden / pencereden / bakış açılardan ele alarak açıklıyoruz. Ki sana (onlara ayetleri okurken bu yüzden): “Sen bunların dersini almışsın / dersine iyi çalışmışsın” diyorlar. Oysa Biz öğrenmek isteyen bir toplum için herkesin anlayacağı şekilde ayrıntılı olarak açıklıyoruz!

Rabbinden sana vahyedilene uy (gereğini yerine getir!) O’ndan başka İlâh yoktur. Ortak koşanlardan yüz çevir!

Eğer Allah dileseydi;[1] onlar[a seçme özgürlüğü vermeseydi] ortak koşamazlardı.[*] Biz seni onların üzerine muhafız / bekçi kılmadık. Ve sen onlar üzerine bir vekil / gözetleyici de değilsin.

______________________
[1] [*] Allah onlara secme özgürlüğü vermeyip te onları zorlasaydı.

SİZ onların, Allah’tan başka yalvardıklarına kötü söz söylemeyin ki; onlar da bilmeden, saldırganlıkla Allah’a kötü söz söylemiş olmasınlar! İşte öylece her topluma yaptıkları işler süslü görünüyor. Sonra, dönüşleri Rablerinin huzurunadır. O da onlara yapmış oldukları şeyleri bir bir haber verir.

YEMİNLERİNİN olanca gücü ile; ‘eğer kendilerine bir mucize gelirse, ona mutlaka inanacaklarına’ dair Allah’a yemin ettiler. De ki: “Mucizeler yalnız Allah katındandır.” Hem siz, farkında değil misiniz? Onlara (mucize) gelse, yine de ona inanmıyorlar.

Onlar gönüllerini / kalplerini (duygusal zekâlarını işletmiyorlar) ve gözlerini açmıyorlar (düşünerek bakmıyorlar); önyargılı / dogmatik oluyarlar (körükörüne inanıyorlar). Tıpkı ilk defa ona (Kur’an’a) inanmadıkları gibi onları bırakırız azgınlıkları içinde bocalayıp dururlar!

GERÇEK ŞU Kİ, Biz onlara melekler indirseydik; ölüler de kendileriyle konuşsaydı ve her şeyi toplayıp onların karşılarına getirseydik, yine de fanatik oluyorlar/inanmak istemiyorlar. Bu Allah’ın dilemesi (onlara özgürlük tanıması!) Fakat onların çoğu cahillik ediyorlar.

İşte böylece; her Nebiye insan (görünen) ve cin (görünmeyen varlıklardan) şeytanlar saldırganca[1] düşmanlık yaptılar. Aldatmak için sözün yaldızlısını birbirlerine fısıldarlar. Eğer Rabbin dilemeseydi / özgür irâde vermeseydi bunu yapamazlardı! Artık onları uydurup iftira ettikleri şeylerle başbaşa bırak!

______________________
[1] İnsan ve cin şeytanların Nebilere düşmanlık beslemelerine izin verdik. Veya şeytanların Nebilere ‘karşı güç’ kullanmalarına izin verdik!

Ahirete inanmayan kimselerin gönülleri ona (yalanlara/iftiralara) kanar/meyledip yönelir, ondan razı olup hoşlanırlar ve onlar, yüklendikleri kötülükleri yüklenmeye devam ederler!

114 . DE Kİ: “Allah’tan başka bir hakem mi arayayım? O size kitabı, detaylı/ayrıntılı olarak açıklayıp indirmiş iken!” Kendilerine kitap (Zebur, Tevrat, İncil) verdiğimiz kimseler; şüphesiz onun (Kur’an’ın), gerçekten Rabbinden indirilmiş olduğunu bilirler. O halde, kuşkulananlardan olma!

Rabbinin sözü/kelimeleri doğruluk ve adaletçe tamamlanmıştır. O’nun kelimelerini[n aslını] değiştirebilecek hiç kimse yoktur. O işitendir, bilendir.

Eğer yeryüzündeki kimselerin çoğunluğunun reyini / oyunu / onaylamasını / kabulünü, gerçeğin tek ölçüsü sayarsan seni Allah’ın yolundan saptırırlar. Onlar ancak zanna/ispatı olmayan teorilerine uyuyorlar. Ve sadece yalan uydurup saçmalıyorlar!

Şüphesiz senin Rabbin kendi yolundan sapan kimseleri de doğru yolda olanları da en iyi bilendir.

ÖYLEYSE, Allah’ın helal kıldığı şeylerden yiyin, eğer O’nun ayetlerine inananlar iseniz!

Size ne oluyor; Allah’ın helal kıldığı şeylerden niçin yemiyorsunuz? O, size haram kıldığı şeyleri açıklamıştır. Çaresiz kalarak kendisini yemek zorunda kaldıklarınız hariç! Şüphesiz, birçokları bilgisizce arzularına uyarak sapıyorlar. Şüphesiz Rabbin, sınırı aşanları en iyi bilendir.

Günahın açığını da gizlisini de bırakın! Günah kazanan kimseler, yüklenmiş oldukları günahlarıyla cezalandırılacaklardır.

Allah’ın haram kıldığı şeylerden yemeyiniz; çünkü o, yoldan sapmaktır. Doğrusu şeytanlar kendi dostlarına, sizinle mücadele etmeleri için fısıldarlar! Eğer onlara uyarsanız şüphesiz siz de müşriklerden olursunuz!

KALBİ DURMUŞKEN dirilmesine izin verdiğimiz ve hareket edebilmesi için kendisine; insanlar içinde güç kuvvet verdiğimiz kimsenin durumu, karanlıklar (morg ya da mezar) içinde kalıp, oradan hiç çıkamayan kimsenin durumu gibi olur mu? Fakat kâfirlere yapmış oldukları şeyler güzel görünüyor.

Böylece (helak edilen) her kentin ileri gelenleri, oranın suçluları oldular, orada hile yaptılar! Oysa onlar, kendilerinden başkasına hile yapamadılar, ama farkında değiller!

Onlara bir ayet geldiği zaman, dediler ki: “Kesinlikle inanmayacağız; Allah’ın elçilerine verilen şeyin benzeri, bize de verilmedikçe!” Allah risâletini / elçiliğini kime vereceğini daha iyi bilir! Allah katında, suç işleyen kişilere bir alçalma ve hile yapmış olmaları yüzünden, şiddetli bir azap isabet edecektir.

Allah; kim doğru yola gitmek / gelmek isterse onun gönlünü Allah’a teslimiyete / İslâm’a açar. Kim de sapıklığı dilerse / isterse / tercih ederse onun gönlünü tıkanık, dar kılar; sanki gökyüzüne yükseliyormuş gibi![1] Allah işte böylece gerçeklere inanmayan kimselerin üzerine pisliği çökertir!

______________________
[1] Tıp dilinde, dağ hastalığına işarettir. Yükseklik arttıkça basınç azalır ve kalbi sıkışır, burun kanaması görülür.

Rabbinin dosdoğru yolu, işte budur! Biz ayetleri öğüt alan bir toplum için geniş geniş ayrıntılı olarak açıkladık.

Rableri katında esenlik yurdu onlarındır. Yapmış olduklarından dolayı onların dostu O’dur.

(ALLAH) onların hepsini bir araya topladığı gün: “Ey cin topluluğu! Muhakkak siz insanlarla çok uğraştınız” diyecek. İnsanlardan onları dostlar / evliyâ edinenler derler ki: “Rabbimiz! Birbirimizden yararlandık ve Senin bize verdiğin sürenin sonuna ulaştık.” Allah buyurur ki: “Son durağınız ateştir, orada sonsuz kalıcısınız; Allah’ın dileyip (ufak tefek günahlarını) affettikleri hariç!” Şüphesiz Rabbin bilir / bilen ve doğru hüküm / karar verendir.

Zalimler ister kendi halkına ister başkalarına zulmetsin; yaptıkları haksızlıklar yüzünden Allah onları birbirine düşürür. Daha güçlü olanı diğerine musallat eder, böylece zulmedenler yaptıklarının karşılığını birbirlerine tattırır. Sonunda biri diğerine üstün gelse bile her iki taraf da işlediği zulmün acısını yaşayarak bedelini öder.[*]

________________

[*] Bu ifade, ilahi adaletin dünyadaki işleyişine dikkat çeker. Zulüm sadece bireysel bir günah değil, toplumsal bir bozulma sebebidir. Bir topluluk gücü eline geçirip başkalarına haksızlık yaptığında bu durum sonsuza kadar sürmez; çünkü zulüm kendi içinde bir yıkım tohumu taşır. Zalim, ilk bakışta güçlü görünse bile yaptığı haksızlıklar onu yeni çatışmaların içine sürükler.

Burada dikkat çeken nokta, cezanın çoğu zaman dışarıdan değil içeriden gelmesidir. Zulmeden topluluklar ya kendi içlerinde bölünür ya da kendileri gibi zalim olan başka güçlerle karşı karşıya gelir. Böylece zulüm bir zincirleme reaksiyon gibi zalimleri birbirine kırdırır. Bu, ilahi adaletin sadece ahirete bırakılmadığını; dünyada da ibret olacak şekilde tecelli edebileceğini gösterir.

Mesajın özü şudur: Zulüm kısa vadede kazanç gibi görünse bile uzun vadede sahibini tüketir. Güçle ayakta duran adaletsizlik yine güç çatışmasıyla çöker. Sonunda kazanan gibi görünen bile aslında kaybetmiştir; çünkü zulümle elde edilen hiçbir üstünlük kalıcı değildir ve herkes yaptığının karşılığını mutlaka tadar.

“EY CİN ve insan topluluğu! Size içinizden ayetlerimi anlatan ve bugünle karşılaşacağınıza dair, sizi uyaran elçiler gelmedi mi?” “Kendi aleyhimize şahidiz” dediler. Dünya hayatında aldandılar. Ve kendilerinin inkârcılar olduklarına, kendileri aleyhinde şahitlik ettiler.

Bu böyledir. Çünkü Rabbin, halk gerçeklerden habersiz iken, ülkeleri zulmederek helak edici değildir.

Her birinin yaptıklarına göre dereceleri vardır. Rabbin, onların yaptıklarından habersiz değildir!

Rabbin zengindir / herşeyden müstağnidir, rahmet sahibidir. Dilerse sizi götürür, sizden sonra yerinize dilediği kimseleri getirir; sizi de başka bir halkın soyundan var ettiği gibi!

Size söz verilen muhakkak gelecektir. Siz kesinlikle (Allah’ı) güçsüz bırakamazsınız!

De ki: “Ey halkım! Bütün imkânlarınızla yapacağınızı yapın, şüphesiz ben de yapıyorum; yakında bileceksiniz dünya yurdunun sonu kime aitmiş! Gerçekten zalimler (dünyada asla) huzur bulamazlar.”

ONLAR, Allah’ın yarattığı ekinden ve hayvanlardan, Allah’a bir pay ayırdılar ve zanlarınca: “Bu Allah’a, bu da ortaklarımıza!..” dediler. Ortakları için ayrılan Allah’a ulaşmıyor. Fakat Allah için denilenlerle ortaklarının malını çoğaltıyorlar. Ne kötü / isâbetsiz hüküm / karar veriyorlar!..

Yine bunun gibi onların ortakları müşriklerden birçoğuna çocuklarını öldürmeyi[1] süslü gösterdi. Kendilerini mahvetmeye ve inançlarını karmakarışık etmeye yol açtı. Allah dileseydi/onları hür bırakmasaydı, bunu yapamazlardı. Öyleyse onları uydurduklarıyla baş başa bırak!

______________________
[1] Bugün dünya toplumlarında sadece kız çocukları değil, daha anne karnında erkek ya da kız çocuklar farketmez kürtaj yapılarak katledilmektedir. “Yine bunun gibi onların ortakları müşriklerden birçoğuna, çocuklarını öldürmeyi/katletmeyi süslü gösterdi.” Ayette geçen katletme meselesine dikkatlerinizi çekmek isterim. Burada geçen katle’yi öldürme olarak verdik, ancak bilindiği üzere öldürmek (canını almak) olarak okunmamalı sadece?! Özellikle kız çocuklarına değer vermemek ve Tekvir 8’de geçtiği üzere diri diri toprağa gömmeyi: Kız çocuklarını istemediği kişilerle evlendirmek, okutmamak, mirastan mahrum etmek, erkek evlâttan aşağı seviyede görmek/tutmak, toplumdan dışlamak vb noktaları da ele aldığımızda diri diri toprağa gömmek gibidir, şeklinde okuyabiliriz!..

Zanlarınca dediler ki: “Bunlar dokunulmaz hayvanlar ve ekinlerdir. Bizim dilediğimizden başkası onları yiyemez. Şunların da, sırtları(na binilmesi, yük vurulması) haram kılınmıştır.” Bir kısım hayvanları putları adına keserlerdi, O’na (Allah’a) iftira ederek (bunu yaparlardı). O, onları iftira ettikleri şeylerle cezalandıracaktır.

Dediler ki: ”Bu hayvanların karınlarında olanlar yalnızca erkeklerimize aittir kadınlarımıza haramdır! Eğer (yavru) ölü doğarsa o zaman hepsi onda ortaktırlar.” Bu nitelemelerinden (dolayı) Allah onları cezalandıracaktır. Şüphesiz O; bilir / bilen ve doğru hüküm / isâbetli karar verendir.

Bilgisizlik yüzünden beyinsizce çocuklarını öldürenler, Allah’ın kendilerine rızık olarak verdiği şeyleri, Allah’a iftira ederek haram kılanlar zarar etmişlerdir. Gerçekten şaşırıp sapmışlardır. Ve onlar, hidayet yolunu/doğru yolu bulamamışlardır.

ÇARDAKLI ve çardaksız bahçeleri, ürünleri çeşit çeşit hurmayı ve ekini, zeytini ve narı -birbirine benzer ve benzemez şekilde- var eden O’dur. Her biri meyvesini verdiği zaman meyvesinden yiyin, hasat günü de (ihtiyaç sahiplerine yedirerek) hakkını verin. Savurganlık etmeyin. Çünkü O savurganları sevmez.

Hayvanlardan da yük taşıyanı ve sırtından/yününden istifade edileni, Allah’ın size verdiği rızıktan yiyin, şeytanın adımlarına uymayın. Çünkü o, size karşı apaçık saldırgan bir düşmandır.

Sekiz çift (hayvan): Koyundan iki ve keçiden iki... De ki: “(Allah) iki erkeği mi yoksa, iki dişiyi mi haram etti? Yoksa iki dişinin rahimlerinde bulunanları mı? Bana bir ilim ile haber verin. Eğer doğrular iseniz!..”

Deveden iki, sığırdan iki... De ki: “İki erkeği mi haram kıldı yoksa iki dişiyi mi? Yoksa iki dişinin rahimlerinde bulunanları mı? Yoksa siz, Allah size böyle nasihat ettiğinde şahitler mi oldunuz?” Allah’a karşı yalan uyduran kimseden daha hain kimdir? Bir bilgiye dayanmaksızın insanları saptırmak için!.. Şüphesiz Allah; hainler topluluğuna hidayeti/doğru yolu/huzuru vermez.

DE Kİ: “Bana vahyolunanın içinde yiyen bir kimseye haram edilmiş bir şey bulamıyorum; ancak ölü (leş), akıtılmış kan, domuz eti -ki o gerçekten (insanlar için sayısız zararları olan) bir pisliktir-[1] veya Allah’tan başkası adına / şerefine / onuruna günahkârca boğazlanmış / kesilmiş olan dışında?!” Ancak kim çaresiz kalıp da aç gözlüce saldırmamak ve sınırı aşmamak üzere yemek zorunda kalırsa şüphesiz Rabbin; çok bağışlayandır, esirgeyendir.

______________________
[1] Burada dikkat edilmesi gereken, domuzun pislik olduğuna değil onun pislik yiyen bir hayvan olduğundan dolayı etinin pislik olduğuna vurgu vardır. Yoksa Allah'ın yarattığı her bir yaratığın illâ ki doğada bir faydası, doğaya bir katkısı vardır, işte bu karıştırılıyor?! Aradaki bu farkı görelim...

Yahudilere tırnaklı bütün hayvanları haram kıldık. Sığır ve koyunun iç yağlarını da onlara haram ettik; sırtlarının veya bağırsaklarının taşıdığı yağlar ile, kemikle karışmış yağlar dışında! İşte onları; haddi aşmaları ve saldırganlıkları yüzünden böyle cezalandırdık. Şüphesiz Biz doğru söyleyenleriz.

______________________
YAHUDİLİK ~ Musa as.'ın arkasından gidenlerin dini değil, gitmeyenlerin dinidir.

HRİSTİYANLIK ~ İsa as.'ın arkasından gidenlerin dini değil, gitmeyenlerin dinidir.

SÜNNİLİK-ŞİİLİK ~ Muhammed as.'ın arkasından gidenlerin inancı değil, İslam adına sonraları oluşturulan bir inançtır. Allah'a ve Rasûlüne rağmen oluşturulmuş ve gerçekte onların DİNİ / YAŞAM BİÇİMİ olmuştur.

Eğer seni yalanladılarsa, de ki: “Rabbiniz geniş rahmet sahibidir ve O’nun baskını, suçlu günahkar toplumdan geri çevrilmez!”

ORTAK KOŞAN KİMSELER diyecekler ki: “Allah (bizi mümin) yapsaydı; ne biz, ne de babalarımız ortak koşmazdık! Hiçbir şeyi de haram yapmazdık!” Onlardan önce yalanlayan kimseler de böyle demişlerdi, sonunda da azabımızı tatmışlardı. De ki: “Yanınızda bize çıkarıp (göstereceğiniz) bir bilgi var mı? Siz sadece zanna uyuyorsunuz ve sadece tahmin yürüterek saçmalıyorsunuz.”

De ki: “Üstün ve kesin kanıt Allah’ındır. O dileseydi (size özgür irâde vermeseydi), hepinizi zorunlu olarak doğru yola iletirdi.”

De ki: “Bunu Allah haram etti diye, şahitlik edecek şahitleriniz var mı!” Eğer şahitlik ederlerse, sen onlarla birlikte şahitlik etme! Ayetlerimizi yalanlayan ve ahirete inanmayan kimselerin hatalı görüşlerine uyma! Onlar Rablerine eş tutuyorlar!

DE Kİ: “Gelin, Rabbinizin yapmanızı istemediği şeyleri size okuyayım: Hiçbir şeyi O’na ortak koşmayın; ana-babaya iyilikten ayrılmayın/saygısızca davranmayın! Geçim sıkıntısından dolayı da çocuklarınızı öldürmeyin.” Sizin de onların da rızıklarını (besinlerini) Biz yaratıyoruz. Fuhşun/utanç verici kötülüklerin; açığına da gizlisine de yaklaşmayın! Allah’ın haram kıldığı cana haksız yere kıymayın! O, size işte bunu vasiyet etti / emretti! Belki akledersiniz? Belki akledersiniz?

Yetimin malına yaklaşmayın, ergenlik çağına erişinceye kadar!.. Yetimin lehine olan iyi bir tutumla olması hariç! Ölçü ve tartıyı tam bir adalet ile tutun. Biz, hiç kimseye gücünün yettiğinden başkasını teklif etmeyiz! Söylediğiniz zaman adaleti gözetin; velev ki, akrabanız dahi olsa! Allah’a verdiğiniz sözü yerine getirin! İşte size, bunları tavsiye etti. Olur ki, hatırlayıp öğüt alırsınız!..

Şüphesiz bu, Benim dosdoğru yolumdur. Öyleyse ona uyun, (başka) yollara uymayın! Ki sizi, O’nun yolundan saptırmasınlar. Böylece O, size bunları emretti/tavsiye etti. Belki korunup sakınırsınız!

MUSA’ya Kitab’ı verdik; iyilik edenlere (nimetlerimizi) tamamlamak için, herşeyi açıklayıcı, doğru yola iletici ve rahmet olarak! Umulur ki onlar, Rableriyle karşılaşacaklarına inanırlar.

İŞTE BU; Bizim indirdiğimiz mübarek bir kitaptır. Haydi, ona uyun ve korunup sakının ki, size rahmet edilsin!

“Kitap yalnızca bizden önce iki taifeye indirildi. Biz ise onların okumasından habersizdik” demeyesiniz.

Veya: “Bize de bir kitap indirilseydi, biz onlardan daha doğru yolda olurduk” demeyesiniz. Ant olsun, size Rabbinizden açık belge, bir hidayet/bir kılavuz ve bir rahmet geldi. Allah’ın ayetlerini yalanlayan ve onlardan yüz çeviren kimseden daha zalim kim olabilir? Ayetlerimizden yüz çeviren kimseleri, azabın en kötüsüyle cezalandıracağız. Yüz çevirmiş olmalarından ötürü!

ONLAR ille de kendilerine meleklerin veya Rabbinin veyahut da; Rabbinin bazı ayetlerinin (azabının, toplu imhasının) gelmesini mi gözlüyorlar? Ama Rabbinin bazı ayetleri (azabının) geldiği gün; daha önce inanmamış kişiye veya imanından bir hayır kazanmamış olan kişiye imanı fayda vermez. De ki: “Gözetip bekleyin! Kuşkusuz biz de gözetip bekleyenleriz!”

Gerçek şu ki; dinlerini parça parça edip, grup grup cemaatlere / mezheplere / topluluklara ayrılanlar var ya; senin onlarla (ve yaptıklarıyla) hiçbir ilişkin yoktur. Onların işi yalnızca Allah’a kalmıştır! Sonra O, yapmış olduklarını kendilerine haber verecektir.

Her kim bir iyilik ile gelirse; kendisine onun on misli iyilik (sevap) vardır! Fakat kim bir kötülük ile gelirse; denginden/mislinden başkasıyla cezalandırılmaz! Ve onlara haksızlık edilmez.

DE Kİ: “Şüphesiz Rabbim beni, dosdoğru bir yola, dimdik ayakta duran dine; Allah’ı birleyen İbrahim’in dinine iletti! O, asla ortak koşanlardan değildi.”

De ki: “Şüphesiz benim duam ve ibadetlerim; hayatım ve ölümüm Âlemlerin Rabbi olan Allah içindir!

O’nun hiçbir ortağı yoktur! Bana böyle emrolundu. Ve ben (O’na) teslim olanların önde olanıyım/ilkiyim.”

DE Kİ: “Ben Allah’tan başka bir Rab mi arayayım; O, herşeyin Rabbi iken? Her nefsin kazandığı ancak kendisine aittir! Hiç kimse başkasının vebalini/yükünü yüklenmez! Sonra, sizin dönüşünüz Rabbinizin huzurunadır! O size, ayrılığa düştüğünüz herşeyi haber verecektir.”

O ki sizi yeryüzünde halifeler[1] olarak / birbiri ardınca yarattı. (Yeryüzünü geçici varisler / mirasçılar olarak kullanma özgürlüğü verdi.) Kiminizi kiminizden farklı yeteneklerde yarattı. Size verdikleriyle (ve yaptıklarınızla) sizi açığa çıkarıyor! Şüphesiz Rabbin cezası çabuk olandır. Ve gerçekten O; çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

_____________________
[1] Halife / Halifeler: Birbirlerinin yerine bir şekilde geçenler olarak ilk etapta anlamakta fayda var. Yönetici olarak ta karşımıza çıkar. Davud as.’ı yeryüzünde halife / yönetici yaptık, der örneğin. Fakat bir başka anlam olarak ta (insan) muhalif bir varlık olarak karşımıza çıkıyor. En başta kendisini yaratana muhalif oluyor. Allah’ın emri olan: Şu ağaca yaklaşma, dediği hâlde bu emrini çiğniyor. Daha sonra insanın bir başka insanlarla ihtilâf etmesi, birbirlerine muhalif olmaları, birbirlerinin yerine / koltuğuna göz dikmeleri, birbirinin ayağını kaydırması vs. pek şekilde örneklendirebiliriz.