SUR’A üflendiği (yeniden dirilme için kalk borusu ile seslenildiği) zaman artık o gün aralarında soy-sop yakınlığı yoktur ve birbirlerine de (ne hâlde olduklarını) soramazlar.
Müminun
Muminun 102
Kimlerin tartıları (sevapları / iyilikleri) ağır gelirse işte onlar kurtulmuş olanlardır.
Muminun 103
Kimlerin tartıları (iyilikleri / sevapları) hafif gelirse işte onlar kendi kendilerini zarara uğratanlardır, cehennemin içinde temelli kalanlardır.
Muminun 104
Ateş yüzlerini yalayıp geçer; onlar orada dişleri açıkta (yanmış yüzle) sırıtanlardır!
Muminun 105
(Ve Allah onlara): “Ayetlerim size okunuyordu da, siz onları yalanlıyordunuz, değil mi?” (diyecek).
Muminun 106
Dediler ki: “Rabbimiz! Azgınlığımız[1] / aşırı isteklerimiz bize galip geldi ve biz sapkınlıkta olan bir topluluk olduk.
______________________
[1] Aslında bu sözler İblis’in, Rabbine karşı söylediği sözlere ne kadar da benziyor. Herkes kendine, durumuna şahittir, gerçeklerini en iyi bilenler olarak şahitlik ediyorlar! Bkz. Araf 16 ve dipnotu, ayrıca Hicr 39.
Muminun 107
Rabbimiz! Bizi buradan çıkar. Eğer bir daha (yaptığımız kötülüklere) dönersek, artık gerçekten biz zalimlermişiz.”
Muminun 108
Allah buyurur: “Orada sinin! Bana karşı bir şey söylemeyin!
Muminun 109
Gerçek kullarımdan: ‘Rabbimiz! İnandık, artık bizi bağışla ve bize merhamet et, Sen merhamet edenlerin en iyisisin’ diyen bir topluluk vardı.
Muminun 110
Ama siz, onları (müminleri) alaya almıştınız, öyle ki, bu yaptığınız sonunda size Beni anmayı unutturdu! Siz onlara (müminlere) gülüyordunuz!
Muminun 111
İşte Ben, elbette bugün, onları, sabretmelerine karşılık mükâfatlandırdım. Şüphesiz onlar, muratlarına erenlerdir/kazananlardır!”
Muminun 112
(Allah) “Yeryüzünde kaç yıl kaldınız?” dedi.
Muminun 113
Dediler ki: “Bir gün, yahut bir günün bir kısmı kadar kaldık. Sayanlara sor!”
Muminun 114
(Allah): “Siz, pek az bir zaman kaldınız; şayet bilmiş olsaydınız” buyurur.
Muminun 115
“Yoksa sizi boş yere yarattığımızı mı hesap ediyordunuz / sanıyordunuz?! Bize döndürülüp getirilmeyeceğinizi?!”
Muminun 116
ÖYLEYSE artık (bilin ki); O gerçek mülk / imparatorluk sahibi olan Allah pek yücedir. O’ndan başka İlâh / Otorite yoktur. Kerim / Şânlı Arş’ın Rabbidir.
Muminun 117
Kim Allah ile beraber başka bir ilâha[1] yalvarırsa (yerde ve gökte otorite olduğunu iddia eden birilerinden Allah’tan istenilmesi gereken bir şeyi ister ve o kişileri reddetmeyip tanırsa)[2] -kendisi hakkında hiçbir delili bulunmadığı hâlde- onun hesabı, Rabbinin yanındadır ancak. Dikkat edin; gerçeklerin üzerini örten / gizleyen[kâfir]ler kurtuluşa eremezler.
______________________
[1] İlâh olmadıkları hâlde ilâhlaştırılan rasûllere, ölmüşlere, veli/iyi kişi diye adlandırıp tapındıkları/ne derse doğru kabul ettikleri (kulluk ettikleri) vb şey ve insanlara.
[2] “Şefaat ya Rasûlallah”, “Yetiş ya Hamza!” vb. gibi; Allah’ın dışında, Allah’a en yakın kullara (Melekler ve Rasûller de dahil olmak üzere) veya Allah ile beraber başka birilerine yalvarılmaz, dua edilmez, onlardan herhangi bir şey istenmez, medet dilenilmez çünkü küfürdür! Yalnız Allah’tan istenilir! (Bkz. Fatiha Suresi).
Muminun 118
Öyleyse, de ki: “Rabbim! (Beni) bağışla ve (bana) merhamet et. Çünkü Sen, merhamet edenlerin en iyisisin!