Tur

ANT OLSUN Tur’a (Sina dağına),

satır satır yazılmış kitaba;

yayılmış ince deri üzerine.

Mamur eve[1],

______________________
[1] Şenlenmiş, insanlarla dolup taşmış olan Kâbe.

yükseltilmiş tavana (göklere).

Kaynayan dalgalı denize!

GERÇEK ŞU Kİ; Rabbinin (hakedenlere) azabı mutlaka gerçekleşecektir,

onu engelleyecek bir güç yoktur.

O gün gök bir çalkanışla çalkalanır,

dağlar bir yürüyüş yürür ki![1]

______________________
[1] Korkunç bir hareketle, dağlar yerlerinden oynayıp harekete geçer.

İŞTE O GÜN yalanlayanların vay haline!

Onlar daldıkları bir batakta oyalanıp duruyorlar.

O gün onlar bir itilişle cehennem ateşine sürüklenirler;

“İşte yalanlayıp durduğunuz ateş budur!

Bu bir sihir midir, yoksa siz mi görmüyorsunuz?

Ona girin! İster sabredip dayanın, yahut ister sabretmeyin, sizin için farketmez! Sadece yapmış olduklarınızdan dolayı cezalandırılıyorsunuz.”

ŞÜPHESİZ korunup sakınanlar, cennetlerde ve nimetler içindedirler;

Rablerinin kendilerine verdikleriyle neşelenip eğlenerek! Rableri onları cehennem azabından korumuştur.

Yaptıklarınıza karşılık afiyetle yiyiniz ve içiniz!

Sıra sıra dizilmiş, güzel koltuklara yaslanmışlardır. Ve Biz onları (cennetlik erkek kullarımızı); iri gözlerini yalnız kendilerine dikerek arkadaşlık eden hurilere / hizmetlilere yoldaş kıldık!

GERÇEKLERE inananlar ve soyları da inançta kendilerine uymuş olanlar; işte Biz onların soylarını da kendilerine katmışızdır. Onlara yaptıklarından hiçbir şey eksiltmemişizdir. Herkes kazandığına / ellerinin öne sürdüğüne / yaptıklarına karşılık bir rehindir!

Onlara diledikleri meyvelerden ve etten bolca vermişizdir.

Orada karşılıklı bir kadeh tokuştururlar ki, onda ne bir saçmalama, ne de bir günaha girme vardır!

Onlar için çevrelerinde gencecik hizmetçiler dönüp dolaşır; sanki onlar saklanmış inci gibidirler!

BİRBİRLERİNE dönerek sorular sorarlar.

Derler ki: “Doğrusu biz bundan önce, yakın çevremiz içinde, korkup ürperenlerdik.

Allah bize lûtfetti ve bizi iliklere işleyen azaptan korudu.

Şüphesiz biz bundan önce yalnız O’na yalvarıp yakarıyorduk. Çünkü O iyiliği bol, merhameti / ikrâmı / lûtfu pek bol olandır.”

ÖYLEYSE, sen öğüt ver! Çünkü sen Rabbinin nimeti (vahiy/Kur’an) sayesinde, ne bir kâhinsin, ne de bir mecnun/cinlenmiş/cinlerle bağlantı kuran!

Yoksa: “O, felâket zamanını gözlediğimiz bir şairdir” mi diyorlar?

De ki: “Gözleyin… Şüphesiz ben de sizinle birlikte gözleyenlerdenim.”

Yoksa bunu, akılları mı emrediyor? Veyahutta onlar azgın bir kavim midirler?

Yoksa “Onu uydurdu” mu diyorlar? Hayır, onlar inanmıyorlar.

Eğer (Vahyi / Bu Kur’an’ı uydurduğun konusundaki) iddialarında doğru / samimi / dürüst iseler haydi onun benzeri bir söz / söylem üretsinler / bir Kur’an getirsinler.

YOKSA kendileri nedensiz mi yaratıldılar? Yoksa kendileri mi yaratandırlar?

Yoksa gökleri ve yeryüzünü onlar mı yarattılar? Aksine onlar kesin inanmazlar.

Yoksa Rabbi’nin hazineleri onların yanında mıdır? Yoksa kâinata hükmedenler onlar mıdır?

Yoksa onların kendisiyle (katımızdaki bilgileri / konuşulanları) dinledikleri bir merdivenleri mi (dinleme cihazları mı) var? Öyleyse o dinleyicileri (her kimse kayıt altına aldıkları bilgileri) açıkça bir delil getirsinler!

Yoksa kızlar O’na, oğullar da size mi?[1]

______________________
[1] İhlas 3: “O, baba değildir ve evlât da değildir!”

Yoksa sen (tebliğine / uyarmana karşılık olarak) onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu borcun ağırlığı altında mı kalıyorlar?

Yoksa gayb / görülemeyen onların katında da onlar mı yazıyorlar?

Yoksa bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Tuzağa düşecek olanlar ancak o nankörlerdir!

Yoksa kendilerinin Allah’tan başka bir ilâhları / otorite olarak tanıdıkları mı var? Allah onların (otorite olarak tanıdığı ilâhlarını) ortak koştuklarından münezzehtir / yücedir!

FAKAT ONLAR eğer gökten düşerken bir parça görseler: “Üst üste yığılmış bulutlardır” derler.

Öyleyse bırak onları dehşete düşecekleri günlerine kavuşuncaya kadar (oyalanıp dursunlar).

O gün tuzakları, kendilerinden hiçbir şeyi savamaz ve onlar yardım da görmezler.

Şüphesiz o zulmedenlere bundan başka bir azap da vardır, fakat onların birçoğu bilmezler.

Rabbinin (konuyla ilgili) kararını / hükmünü sabırla bekle[yin]! (Ey Muhammed sana vahiyle bildirmesini bekle[1] ya da Ey Müminler ayetlerin birbiriyle olan bağlantısını kurarak[2] anlamaya / kavramaya çalışın! Ey Nebi) şüphesiz sen gözetimimiz altındasın (ve siz ey müminler, sizlerin yaptıkları da görevli meleklerce kayıt altına alınarak izlenmektesiniz).[1] Ve (gerek Kur’an’ı anladığınız dilde okumanız ve gerekse gece yataklarınızdan[2] ayrılıp İbadet / Namaz için) her kalkışın[ız]da Rabbini övgü ile tesbih edip yücelt[iniz]!

______________________
Bold / Siyah olarak verilen kısımlar bu Ayetin başka Kur’an Ayetleri ile kısa tefsiridir. Önemli ve dikkat çeksin için Tefsiri / Açıklamaları bold / siyah yaptık.

PARANTEZLER HAKKINDA: Ayetine dayanarak parantezleri koyduk. Kur’an kültürüne / bütününe henüz vakıf olamayan yani Kur’an’ı bir bütün olarak zihninde toparlayamayan insanımız için bu kolaylığı sağladık. Bizim parantezlerimiz genelde ya önceki ayetlerden, ya önceki Surelerden ya da Kur’an bütünlüğünden alıntılanmıştır, bizim anlayışımızı ifâde eden parantezler çok azdır ki bizin anlayışımız da Kur’an’ın doğruladığı şeylerdir, zaten sizler bunu görürsünüz. Kur’an dışı bir yaklaşım olduğunda göğsünüz asla bunu kabul etmez. Göğsünüzün onaylamadığı bir Meali / Anlamlandırmayı da kabul etmemeniz sizi asla şirke, küfre sokmaz.

[1] Bkz. Kıyâmet 16.

[2] Bkz. İsra 106 ve İsra 107.

[3] Bkz. Tevbe 94 ve Tevbe 105 ~ De ki: “Çalışın, yapın. Yaptıklarınızı Allah görecek, Rasûlü görecek ve müminler de göreceklerdir/şahit olacaklardır. Sonra gaybı da görülen âlemi de bilen, Allah’ın huzuruna döndürüleceksiniz. O da size bütün yapmakta olduğunuz şeyleri haber verecektir.”

[3] Bkz. Secde 16 ‘da: ~ “(Onlar geceleri, anladıkları dilde Kur’an okuma ile birlikte Namaz ibadetlerini yerine getirmek için) yanları yataklarından uzaklaşır. Rablerine korkarak ve umarak yalvarırlar. Kendilerine verdiğimiz rızıklardan bağışlarlar.”

Gecenin bir kısmında ve yıldızların çekildiği an, O’nu ulula/tesbih et.