Akıl ve Bilim Işığında Kur'an'ın Kur'an ile Meal ve Tefsiri

Nisa 101

4/Nisa 101
YERYÜZÜNDE normal seyahate değil savaş için sefere çıktığınız zaman kâfirlerin size saldırmasından endişe edip korkarsanız cephede namazı kısaltmanızdan iki rekât kıldığınız namazı bir rek’at olarak kılmanızdan ötürü size bir günah yoktur. Şüphesiz kâfirler, gerçeği gizleyenler size apaçık düşmandır.
وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا۟ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱلْكَـٰفِرِينَ كَانُوا۟ لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا
Ve izâ darabtum fil-ardı feleyse aleykum cunâhun en taksurû mines-salâti in hıftum en yeftinekumullezîne keferû. İnnel-kâfirîne kânû lekum aduvven mubînâ.
📌 Ayetin Verdiği Mesaj

Allah, savaş için sefere çıkan müminlerin düşman saldırısından korktukları durumda namazı kısaltmalarında günah bulunmadığını bildirir. Bu kolaylık, tehlike şartlarıyla birlikte açıklanır. Ayet, ibadetin korunmasını, düşman tehdidinin dikkate alınmasını ve savaş ortamındaki güvenlik ihtiyacını birlikte ele alır.

📙 Ayetin Öğrettikleri

Bu ayette namazın kısaltılması, yeryüzünde sefere çıkma ve düşman saldırısından korkma şartlarıyla birlikte anlatılır. Tehlike karşısında tanınan kolaylık, ibadetin tamamen terk edilmesi anlamına gelmez. Allah, müminlerin karşılaştıkları olağanüstü durumu dikkate alır. Böylece ayetin belirttiği şartlar ile verilen ruhsat arasında açık bir ilişki kurulur.

Ayetin dikkat çektiği ikinci husus, düşman tehdidinin gerçek bir güvenlik meselesi olmasıdır. İbadet ile güvenlik arasındaki ilişki, savaş ortamında özel önem kazanır. Müminler namazlarını yerine getirirken içinde bulundukları tehlikeyi göz ardı etmezler. Nisa 102, bu durumun toplu namaz sırasında nasıl dikkate alındığını ayrıntılandırır.

Üçüncü husus, ayetteki kolaylığın belirli bir gerekçeye bağlanmasıdır. Şartları belirtilmiş ilâhî ruhsat, her yolculuk durumunun aynı kapsamda değerlendirilmemesi gerektiğini gösterir. Ayet, düşman saldırısından duyulan korkuyu özellikle zikreder. Bu nedenle metnin doğrudan bildirdiği hüküm ile farklı durumlara ilişkin değerlendirmeleri birbirinden ayırmak önemlidir.

⁉️ Bu ayet üzerinde tefekkür ettiğinde hangi anlam kapıları açılıyor ve bu ilâhî mesaj hayatında hangi yönü aydınlatıyor?

📘 Ayetin Kavram Analizi

▷ تَقْصُرُوا۟ ~ Okunuşu: taksurû
Kökü: ق ص ر — Yazılışı: K-S-R
Temel Anlamı: Kısaltmak, azaltmak, sınırlamak; bir şeyi uzun veya tam biçiminden daha kısa hâle getirmek.
Kur’an’daki Anlamı: Bu ayette namazın savaş ve düşman saldırısı korkusu şartlarında kısaltılmasını ifade eder; verilen ruhsatın hangi durumda geçerli olduğunun anlaşılmasına yardımcı olur.
▷ ٱلصَّلَوٰةِ ~ Okunuşu: es-salâti
Kökü: ص ل و — Yazılışı: S-L-V
Temel Anlamı: Salât; Kur’an’da bağlamına göre namaz, dua ve yönelişle ilişkili anlamlarda kullanılan kavram.
Kur’an’daki Anlamı: Burada müminlerin yerine getirdikleri namazı belirtir; ayetin konusu, bu ibadetin düşman tehdidi altındaki özel şartlarda nasıl kısaltılabileceğine ilişkin ilâhî açıklamadır.
▷ خِفْتُمْ ~ Okunuşu: hıftum
Kökü: خ و ف — Yazılışı: H-V-F
Temel Anlamı: Korkmak, tehlikeden çekinmek, zarar veya istenmeyen bir durumun meydana gelmesinden endişe etmek.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette düşman tarafından saldırıya uğrama korkusunu bildirir; namazın kısaltılmasına ilişkin ruhsatın gerekçesini açıklar ve savaş ortamındaki güvenlik şartlarını belirginleştirir.

📗 Bağlantılı Ayetler

4/Nisa 103
📖 «Cephede iken namazı kıldınız mı, kıldıktan sonra; gerek ayakta, gerek otururken ve gerekse yan yatarak hep Allah’ı anın, hatırlayın! Güvene kavuştunuz mu, namazı gereği gibi, tam iki rek’at’ı bir bütün, yani tam olarak kılın, kılmaya devam edin. Çünkü namaz müminlere belirli vakitlere bağlı olarak farz kılınmıştır.»

~ Bu ayet, savaş ortamındaki namaz uygulamasının ardından güvenliğe kavuşulduğunda namazın tam olarak yerine getirilmesini açıklar. Böylece tehlike ve güvenlik durumları arasındaki fark belirginleşir.

2/Bakara 239
📖 «Eğer bir tehlikeden korkarsanız; namazı yaya, yürüyüş hâlinde iken veya binek (eşek, at, deve, araba, otobüs, tren, vapur, uçak vb.) üzerinde iken kılabilirsiniz! Güvenliğiniz sağlandığında ise Allah’ı; daha önce bilmediğiniz ve O’nun size öğrettiği biçimde anın!»

~ Bu ayet, tehlike durumunda namazın yerine getirilmesine ilişkin başka bir kolaylığı bildirir. Nisa 101 ile birlikte okunduğunda güvenlik şartlarının ibadet uygulamasındaki önemi anlaşılır.

4/Nisa 71
📖 «EY İMAN EDENLER! Size savaş açan düşmana karşı tedbirinizi alıp küçük birlikler hâlinde yahut topluca savaşa gidin.»

~ Bu ayet, savaş tehdidi karşısında tedbirli davranmayı öne çıkarır. Nisa 101 ise aynı güvenlik meselesini namazın kısaltılmasına ilişkin ruhsatla birlikte ele alarak konuyu tamamlar.

📕 Ayetten Çıkarılan Hükümler

a) Emir: Ayette doğrudan emir biçiminde yeni bir namaz uygulaması belirtilmez. Müminlerin savaş için sefere çıktıkları ve düşman saldırısından korktukları durumdaki namaz ruhsatı açıklanır.

b) Yasak: Ayette bağımsız bir yasak cümlesi bulunmaz. Bununla birlikte düşmanın açık düşmanlığı bildirilerek tehlikenin ciddiyeti vurgulanır; belirtilen kolaylığın şartları dışında genel bir hüküm kurulmaz.

c) Tavsiye: Ayetin bildirdiği savaş ve saldırı korkusu şartları dikkate alınmalıdır. Namazın kısaltılmasına ilişkin kolaylık, güvenlik ihtiyacıyla birlikte anlaşılmalı; ayette belirtilmeyen durumlarla doğrudan eşitlenmemelidir.

d) Bilgilendirme: Allah, savaş için sefere çıkıldığında düşman saldırısından korkulursa namazın kısaltılmasında günah olmadığını bildirir. Ayrıca inkârcıların müminlere karşı açık düşmanlık taşıdıklarını haber verir.

📝 Tefekkür Notu

Bu ayeti okurken Allah’ın tehlike içindeki insanın durumunu dikkate aldığını düşünüyorum. Namazın önemini korurken düşman tehdidini de görmezden gelmemem gerektiğini anlıyorum. Ayetteki kolaylığın belirli şartlarla açıklanması bana Kur’an’ın ifadelerini dikkatle okumayı ve kendi yorumumla ayetin açık hükmünü birbirinden ayırmayı hatırlatıyor. Bu denge üzerinde yeniden düşünmek istiyorum.

Nisa 102

4/Nisa 102
Ey Muhammed, Ey Mümin Kişi! Cephede sen de onların, müminlerin arasında bulunup da onlara namaz kıldırdığın zaman, içlerinden bir kısmı seninle beraber namaza dursun. Silâhlarını da yanlarına alsınlar. Bunlar bir rek’at kılıp secdeye vardıklarında sizin güvenliğinizi sağlamak üzere hemen arkada yerlerini alsınlar cephedeki eski konumlarına dönsünler. Sonra o namaz kılmamış olan diğer bölük, grup gelsin seninle beraber kılsınlar böylece iki rekâtlık namaz tamamlanmış olur ve onlar da silâhlarını yanlarına alarak ihtiyatlı davransınlar, tedbirlerini alsınlar. İnkâr edenler arzu ederler ki, silâhlarınızdan ve eşyanızdan, mühimmatınızdan gafil olsanız da size ani bir baskın yapsalar. Yağmurdan zahmet çekerseniz ya da hasta olursanız silâhlarınızı yan tarafınıza bırakmanızda size bir zorluk yoktur. Bununla birlikte yine de ihtiyatlı, teyâkkuzda olun tedbirinizi alın. Şüphesiz Allah inkârcılara alçaltıcı bir azap hazırlamıştır.
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوٓا۟ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا۟ فَلْيَكُونُوا۟ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا۟ فَلْيُصَلُّوا۟ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا۟ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَٰحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓا۟ أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا۟ حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا
Ve izâ kunte fîhim fe ekamte lehumus-salâte feltekum tâifetum minhum meake vel ye’huzû eslihatehum. Fe izâ secedû felyekûnû min verâikum velte’ti tâifetun uhrâ lem yusallû felyusallû meake vel ye’huzû hizrahum ve eslihatehum. Veddellezîne keferû lev tağfulûne an eslihatikum ve emtiatikum feyemîlûne aleykum meyleten vâhideten. Ve lâ cunâha aleykum in kâne bikum ezen min matarın ev kuntum merdâ en tedaû eslihatekum. Ve huzû hizrakum. İnnallâhe eadde lilkâfirîne azâben muhînâ.
📌 Ayetin Verdiği Mesaj

Allah, savaş ortamında namazın güvenlik tedbirleriyle birlikte yerine getirilmesini öğretir. Müminlerin gruplar hâlinde namaza katılması, silahlarını yanlarında bulundurması ve düşmanın ani saldırısına karşı dikkatli olması istenir. Hastalık ve yağmur gibi güçlüklerde kolaylık tanınırken tedbirli davranma emri korunur.

📙 Ayetin Öğrettikleri

Ayet, savaş ortamında namazın nasıl düzenleneceğini açıklayarak ibadet ile güvenlik tedbirlerini birlikte ele alır. Namazın gruplar hâlinde kılınması, müminlerin bir kısmının ibadete katılırken diğerlerinin güvenlik görevini sürdürmesine imkân verir. Böylece namazın yerine getirilmesi ile düşman tehdidine karşı hazırlıklı bulunma aynı düzen içinde açıklanır.

İnkâr edenlerin müminleri silahlarından ve eşyalarından habersiz yakalamak istemeleri, ayette açıkça belirtilir. Bu nedenle düşman karşısında sürekli dikkat gösterilmesi istenir. Silahların yanlarında bulundurulması ve grupların yer değiştirmesi, savaş ortamındaki tehlikenin dikkate alındığını gösterir. Ayet, ibadet sırasında güvenlik sorumluluğunun ortadan kalkmadığını öğretir.

Yağmurdan kaynaklanan sıkıntı veya hastalık durumunda silahların bırakılmasına izin verilmesi, ayetin bildirdiği özel kolaylıktır. Bununla birlikte kolaylık ile tedbir arasındaki denge korunur. Silahların bırakılabilmesi, dikkatli davranma emrini kaldırmaz. Ayet, karşılaşılan güçlükleri dikkate alırken güvenlik konusunda ihmale izin verilmediğini açıkça ortaya koyar.

⁉️ Bu ayet üzerinde tefekkür ettiğinde hangi anlam kapıları açılıyor ve bu ilâhî mesaj hayatında hangi yönü aydınlatıyor?

📘 Ayetin Kavram Analizi

▷ ٱلصَّلَوٰةَ ~ Okunuşu: es-salâte
Kökü: ص ل و — Yazılışı: S-L-V
Temel Anlamı: Salât; bağlama göre namaz, dua ve yönelişle ilişkili anlamlar taşıyan kavram.
Kur’an’daki Anlamı: Bu ayette savaş ortamında yerine getirilen namazı ifade eder. Müminlerin gruplar hâlinde katıldığı ibadetin güvenlik tedbirleriyle birlikte düzenlenmesini konu edinir.
▷ طَآئِفَةٌ ~ Okunuşu: tâifetun
Kökü: ط و ف — Yazılışı: T-V-F
Temel Anlamı: Bir topluluktan ayrılan grup, belirli bir kesim veya topluluk.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette müminlerden namaza katılan bir grubu belirtir. Diğer grubun daha sonra namaza gelmesiyle ibadet ve güvenlik görevlerinin dönüşümlü yürütülmesini açıklar.
▷ أَسْلِحَتَهُمْ ~ Okunuşu: eslihatehum
Kökü: س ل ح — Yazılışı: S-L-H
Temel Anlamı: Silahlar, savaşta savunma veya saldırı amacıyla kullanılan araçlar.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette müminlerin savaş ortamında yanlarında bulundurmaları istenen silahları ifade eder. Namaz sırasında düşman saldırısına karşı hazırlıklı olmanın önemini ortaya koyar.
▷ حِذْرَهُمْ ~ Okunuşu: hizrahum
Kökü: ح ذ ر — Yazılışı: H-Z-R
Temel Anlamı: Sakınma, dikkatli olma, tehlikeye karşı uyanık ve tedbirli bulunma.
Kur’an’daki Anlamı: Bu kavram, müminlerin düşman tehdidine karşı dikkatli davranmasını ifade eder. Silahlarla ilgili kolaylık tanındığında bile güvenlik tedbirlerinin sürdürülmesini gerektirir.
▷ تَغْفُلُونَ ~ Okunuşu: tağfulûne
Kökü: غ ف ل — Yazılışı: Ğ-F-L
Temel Anlamı: Gafil olmak, dikkatsiz davranmak, bir durumun farkında bulunmamak.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette düşmanın müminleri silahlarından ve eşyalarından habersiz yakalama isteğini anlatır. Bu ifade, savaş sırasında dikkatsizliğin oluşturabileceği tehlikeye dikkat çeker.

📗 Bağlantılı Ayetler

4/Nisa 101
📖 «YERYÜZÜNDE normal seyahate değil savaş için sefere çıktığınız zaman kâfirlerin size saldırmasından korkarsanız cephede namazı kısaltmanızdan iki rekât kıldığınız namazı bir rek’at olarak kılmanızdan ötürü size bir günah yoktur. Şüphesiz kâfirler, gerçeği gizleyenler size apaçık düşmandır.»

~ Önceki ayet, savaş sırasında düşman saldırısından korkulduğunda namazın kısaltılmasına ilişkin ruhsatı bildirir. Nisa 102 ise bu şartlarda namazın gruplar hâlinde nasıl düzenleneceğini açıklar.

4/Nisa 103
📖 «Cephede iken namazı kıldınız mı, kıldıktan sonra; gerek ayakta, gerek otururken ve gerekse yan yatarak hep Allah’ı anın, hatırlayın! Güvene kavuştunuz mu, namazı gereği gibi, tam iki rek’at’ı bir bütün, yani tam olarak kılın, kılmaya devam edin. Çünkü namaz müminlere belirli vakitlere bağlı olarak farz kılınmıştır.»

~ Bu ayet, savaş ortamındaki namazın ardından Allah’ı anmayı ve güvenliğe kavuşulduğunda namazın tam olarak yerine getirilmesini açıklar. Böylece tehlike ve güvenlik durumları birbirinden ayrılır.

2/Bakara 239
📖 «Eğer bir tehlikeden korkarsanız; namazı yaya, yürüyüş hâlinde iken veya binek (eşek, at, deve, araba, otobüs, tren, vapur, uçak vb.) üzerinde iken kılabilirsiniz! Güvenliğiniz sağlandığında ise Allah’ı; daha önce bilmediğiniz ve O’nun size öğrettiği biçimde anın!»

~ Bu ayet, korku ve tehlike durumlarında namazın yerine getirilmesine ilişkin başka bir kolaylığı bildirir. Nisa 102 ile birlikte güvenlik şartlarının ibadetteki önemini gösterir.

4/Nisa 71
📖 «EY İMAN EDENLER! Size savaş açan düşmana karşı tedbirinizi alıp küçük birlikler hâlinde yahut topluca savaşa gidin.»

~ Bu ayet, düşman karşısında tedbirli olmayı ve gerektiğinde birlikler hâlinde hareket etmeyi bildirir. Nisa 102, aynı dikkat ve hazırlığın namaz sırasında da korunmasını açıklar.

8/Enfal 60
📖 «Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve savaş atları, gereçleri, mühimmat hazırlayın. Onlarla Allah’a düşman olanı, size düşman olanı ve bunlardan başka sizin bilmediğiniz fakat Allah’ın bildiği size düşmanlık yapanları korkutursunuz. Allah’ın tavsiye ettiği şekilde her ne harcarsanız karşılığı size tam olarak ödenir. Size zulmedilmez.»

~ Bu ayet, düşman tehdidine karşı hazırlıklı bulunmayı ele alır. Nisa 102 ise mevcut silahların korunması ve ani saldırılara karşı uyanık olunması gerektiğini bildirir.

📕 Ayetten Çıkarılan Hükümler

a) Emir: Savaş ortamında namaza katılan grupların silahlarını yanlarında bulundurmaları, diğer grubun da namaza katılması ve müminlerin düşman tehdidine karşı tedbirli davranmaları emredilir.

b) Yasak: Ayette bağımsız bir yasak ifadesi bulunmaz. Ancak düşmanın ani baskın isteği açıklanarak silahlar ve eşyalar konusunda gaflete düşmenin tehlikesi gösterilir; tedbirli davranma emredilir.

c) Tavsiye: Yağmurdan kaynaklanan sıkıntı veya hastalık durumunda silahların bırakılmasına izin verilir. Bu kolaylığa rağmen güvenlik tedbirlerinin sürdürülmesi ve düşman karşısında dikkatli olunması istenir.

d) Bilgilendirme: İnkâr edenlerin müminleri hazırlıksız yakalayarak ani saldırı yapmak istedikleri bildirilir. Ayrıca Allah’ın inkârcılar için alçaltıcı bir azap hazırladığı açıkça haber verilir.

📝 Tefekkür Notu

Bu ayeti okurken ibadet ile sorumluluğun birbirinden ayrılmadığını düşünüyorum. Müminlerin namaz sırasında bile güvenliklerini korumalarının istenmesi bana dikkatli davranmanın önemini hatırlatıyor. Hastalık ve yağmur gibi güçlüklerde tanınan kolaylık ise Allah’ın insanın içinde bulunduğu şartları dikkate aldığını gösteriyor. Kolaylıkla tedbirin birlikte anılması üzerinde özellikle düşünmek istiyorum.

Nisa 103

4/Nisa 103
«Cephede bir grup Peygamberin imamlığında birinci rek’atı, diğer grup da ikinci rek’atı eda ederek iki rek’atlık namazı kazâ ettikten, edâ edip yerine getirdikten, kıldıktan, tamamladıktan sonra; gerek ayakta, gerek otururken ve gerekse yan yatarak Allah’ı anın, hatırlayın! Savaş sona erip güven içinde yerleşik hayatınıza, ikâmet ettiğiniz yerlere döndüğünüzde namazı gereği gibi tam, iki rek’at olarak kılmaya devam edin. Çünkü namaz müminlere belirli vakitlere bağlı olarak farz kılınmıştır.»(*)
فَإِذَا قَضَيْتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ قِيَـٰمًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا ٱطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتْ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ كِتَـٰبًا مَّوْقُوتًا
Fe izâ kadaytumus-salâte fezkurullâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum. Fe izatme’nentum fe ekîmus-salâte. İnnes-salâte kânet alel-mu’minîne kitâben mevkûtâ.
📌 Ayetin Verdiği Mesaj

Allah, savaş ortamında namaz tamamlandıktan sonra da kendisinin ayakta, otururken ve yan yatarken anılmasını emreder. Güvenliğe kavuşulduğunda namazın gereği gibi yerine getirilmesini ister. Ayet, namazın müminler için belirlenmiş vakitlere bağlı bir yükümlülük olduğunu açıkça bildirir.

📙 Ayetin Öğrettikleri

Ayet, savaş ortamında kılınan namazın ardından Allah’ı anmayı emreder. Allah’ı her durumda anmak, yalnız ayakta bulunmakla sınırlı değildir. Otururken ve yan yatarken de O’nun hatırlanması istenir. Böylece namaz tamamlandıktan sonra da Allah’ı anmanın devam etmesi gerektiği açıklanır. Bu yönüyle ayet, zikrin farklı beden durumlarında sürdürülebileceğini gösterir.

İkinci önemli husus, güvenliğe kavuşulduğunda namazın gereği gibi yerine getirilmesidir. Önceki ayetlerde savaş tehlikesi nedeniyle açıklanan kolaylıklar, güvenlik durumuyla birlikte değerlendirilir. Güvenliğe kavuşunca namazı gereği gibi kılmak açıkça emredilir. Böylece tehlike şartlarında tanınan ruhsat ile güvenli ortamda uygulanacak namaz düzeni birbirinden ayrılır.

Ayetin son cümlesi, namazın müminlere belirli vakitlere bağlı olarak yazılmış bir yükümlülük olduğunu bildirir. Namazın belirlenmiş vakitlere bağlılığı, ibadetin zaman yönünü ortaya koyar. Bu ifade, önceki savaş ve güvenlik açıklamalarını tamamlar. Şartlar değişse de namazın müminler için taşıdığı yükümlülük niteliği korunur.

⁉️ Bu ayet üzerinde tefekkür ettiğinde hangi anlam kapıları açılıyor ve bu ilâhî mesaj hayatında hangi yönü aydınlatıyor?

📘 Ayetin Kavram Analizi

▷ فَٱذْكُرُوا۟ ~ Okunuşu: fezkurû
Kökü: ذ ك ر — Yazılışı: Z-K-R
Temel Anlamı: Anmak, hatırlamak, zihinde tutmak, hatırlatmak ve dile getirmek.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette namaz tamamlandıktan sonra Allah’ın anılmasını emreder. Ayakta, otururken ve yan yatarken zikrin sürdürülmesini bildirerek farklı durumlarda Allah’ı hatırlamayı öne çıkarır.
▷ ٱطْمَأْنَنتُمْ ~ Okunuşu: itme’nentum
Kökü: ط م أ ن — Yazılışı: T-M-E-N
Temel Anlamı: Sakinleşmek, huzur bulmak, güven duymak, korku ve endişeden uzaklaşmak.
Kur’an’daki Anlamı: Bu ayette savaş tehlikesinin ardından güvenliğe kavuşmayı ifade eder. Güvenli durumun yeniden oluşmasıyla namazın gereği gibi yerine getirilmesi arasındaki bağlantıyı açıklar.
▷ فَأَقِيمُوا۟ ~ Okunuşu: fe ekîmû
Kökü: ق و م — Yazılışı: K-V-M
Temel Anlamı: Ayağa kalkmak, doğrulmak, ayakta tutmak, bir şeyi yerine getirmek ve sürdürmek.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette güvenliğe kavuşulduğunda namazın gereği gibi yerine getirilmesini emreder. Önceki ayetlerde açıklanan tehlike şartlarından güvenli duruma geçişi belirginleştirir.
▷ ٱلصَّلَوٰةَ ~ Okunuşu: es-salâte
Kökü: ص ل و — Yazılışı: S-L-V
Temel Anlamı: Salât; Kur’an’da bağlamına göre namaz, dua ve yönelişle ilişkili anlamlar taşıyan kavram.
Kur’an’daki Anlamı: Burada müminlere belirli vakitlerde yerine getirmeleri emredilen namazı ifade eder. Ayet, namazın güvenli ortamda gereği gibi kılınmasını ve vakitlerle bağlantısını açıklar.
▷ مَّوْقُوتًا ~ Okunuşu: mevkûtâ
Kökü: و ق ت — Yazılışı: V-K-T
Temel Anlamı: Vakti belirlenmiş, belli bir zamana bağlanmış, zaman bakımından sınırlandırılmış.
Kur’an’daki Anlamı: Ayette namazın müminlere belirli vakitlere bağlı bir yükümlülük olarak verildiğini bildirir. İbadetin zaman bakımından düzenlenmiş olduğunu açık biçimde ortaya koyar.

📗 Bağlantılı Ayetler

4/Nisa 101
📖 «YERYÜZÜNDE normal seyahate değil savaş için sefere çıktığınız zaman kâfirlerin size saldırmasından korkarsanız cephede namazı kısaltmanızdan iki rekât kıldığınız namazı bir rek’at olarak kılmanızdan ötürü size bir günah yoktur. Şüphesiz kâfirler, gerçeği gizleyenler size apaçık düşmandır.»

~ Bu ayet, düşman saldırısından korkulduğunda namazın kısaltılmasına ilişkin kolaylığı açıklar. Nisa 103 ise güvenliğe kavuşulduğunda namazın gereği gibi yerine getirilmesini bildirerek konuyu tamamlar.

2/Bakara 239
📖 «Eğer bir tehlikeden korkarsanız; namazı yaya, yürüyüş hâlinde iken veya binek (eşek, at, deve, araba, otobüs, tren, vapur, uçak vb.) üzerinde iken kılabilirsiniz! Güvenliğiniz sağlandığında ise Allah’ı; daha önce bilmediğiniz ve O’nun size öğrettiği biçimde anın!»

~ Bu ayet, korku durumunda namazın yerine getirilmesine ilişkin kolaylığı ve güvenliğin ardından Allah’ı anmayı bildirir. Nisa 103 ile tehlike ve güvenlik bakımından doğrudan bağlantılıdır.

2/Bakara 238
📖 «NAMAZLARA özen gösteriniz ve önceki kavimlerin ihmâl ettiği orta namaza da özellikle özen göstererek dikkat ediniz, ikindi namazını sakın ihmâl etmeyiniz. Allah’a gönülden boyun eğerek namaza durun.»

~ Bu ayet, namazlara özen gösterilmesini emreder. Nisa 103 ise namazın belirli vakitlere bağlı bir yükümlülük olduğunu bildirerek ibadetin zaman yönünü açıklığa kavuşturur.

20/Taha 14
📖 «Şüphesiz Ben, Ben Allah’ım! Benden başka sevk edip yöneten İlâh yoktur, öyleyse yalnız Bana kul ol! İyi bil, Beni hatırlamak emirlerimle birlikte: Namazı gereği gibi kılmak-tır.»

~ Bu ayet, Allah’ı hatırlamak ile namazın yerine getirilmesi arasındaki ilişkiyi gösterir. Nisa 103 de namazdan sonra Allah’ı anmayı ve namazı gereği gibi kılmayı emreder.

8/Enfal 45
📖 «EY İMAN EDENLER! Bir toplulukla karşılaştığınız zaman sebat edin ve Allah’ı çok anın ki, kurtuluşa eresiniz.»

~ Bu ayet, düşmanla karşılaşma sırasında Allah’ı çok anmayı emreder. Nisa 103 ise savaş ortamındaki namazdan sonra farklı beden durumlarında Allah’ı anmayı bildirir.

📕 Ayetten Çıkarılan Hükümler

a) Emir: Namaz tamamlandıktan sonra Allah’ı ayakta, otururken ve yan yatarken anmak emredilir. Güvenliğe kavuşulduğunda namazın gereği gibi yerine getirilmesi de açıkça istenir.

b) Yasak: Ayette bağımsız bir yasak cümlesi bulunmaz. Bununla birlikte namazın belirlenmiş vakitlere bağlı bir yükümlülük olduğu bildirilerek ibadetin zaman yönüne dikkat çekilir.

c) Tavsiye: Ayetin emrettiği Allah’ı anma, farklı beden durumlarında da sürdürülmelidir. Savaş tehlikesinin sona ermesiyle namazın gereği gibi yerine getirilmesi üzerinde önemle durulmalıdır.

d) Bilgilendirme: Allah, namazın müminler üzerine belirli vakitlere bağlı olarak yazılmış bir yükümlülük olduğunu bildirir. Ayet, savaş ortamından güvenli duruma geçişte namazın uygulanışını açıklar.

📝 Tefekkür Notu

Bu ayeti okurken Allah’ı anmanın yalnız namazın içinde kalmadığını düşünüyorum. Ayakta, otururken ve yan yatarken O’nu hatırlama emri, günlük hayatımın farklı anlarını yeniden değerlendirmeme vesile oluyor. Namazın belirli vakitlere bağlanması ise zamanla ibadet arasındaki ilişkiyi hatırlatıyor. Güvenlik ve tehlike durumlarının ayrı ayrı açıklanması üzerinde de düşünüyorum.

____________________
(*) 📌 KUR’AN’DA HEM CEPHEDE/SAVAŞTA VE HEM DE SULHTA NAMAZ KAÇ REK’ATTIR?!

Yüce Rabbimize sonsuz şükürler olsun ki; Ümmetin Problemli meselelerinden birini daha HİKMET ile Çözüme kavuşturduk.

Peygamberimiz Hz. Muhammed sav. Mekke’den başlayarak ta Medine’ye ve vefatına kadar 5 VAKİT NAMAZINI 2 REK’AT OLARAK EDÂ ETMİŞTİR!..

Bu benim iddiamdan ibaret bir söz değil, bu konu bütün kaynaklarda ittifak ile kabul görmüş bir uygulamadır.

Sabah 2 Rek’at (zaten bu şekilde eda ediliyor); Öğle 2 Rek’at; İkindi 2 Rek’at; Akşam 2 Rek’at; Yatsı 2 Rek’at.

Allah’ın Farzı / Emri bu?!

Peki ya onlarca rekât namazı, gecesiydi gündüzüydü, nafilesiydi vs. bunları kim uydurdu?!

Farz Namazların önünde ve sonunda kılınan Namazlar, Peygamberimiz ilk zamanlarda Mescid’de hemen Farz Namazı eda ettikten sonra kılıyordu. Daha sonra Ashab ta onu taklid edince Farz Namazdan sanılmasından çekindiği için Mescide gelmeden ve Mescid’den çıktıktan sonra evinde kılmaya başladı. Kur’an bu ibadetlere: NAFİLE İBADET olarak adlandırıyor. Bugün Müslümanların da kılmalarında hiçbir beis yoktur.

Düşünün; 63 yılını gecesini gündüzünü NAMAZ KILMAKLA geçirmiş bir Nebi ki, sanki o dönemde islâm’ın bütün Arap Yarım Adasına  ve Dünyaya Tebliğciler göndererek yayılmasına o vesile olmamış?!

Peygamberimiz Hz. Muhammed sav.’i öyle bir KALIBA oturtmuşlar ki, hayatı NAMAZ İBADETİ ile geçmiş adeta…

O koca Medeniyeti kim kurmuş?!

İşte bu maalesef Emevi ve Abbasi fitnesinden başka bir şey değildir! Peygamberi öyle bir posta oturtmuşlar, Kur’an’ı da raflara kaldırmışlar ki: Kendileri, kendi heva ve heveslerine göre Allah kullarına hütmetsinler, onları kul köle edinsinler. Onlar namaz ile meşgul olsunlar, kafası yönetime, iktidara takmasınlar için büyük bir Münafıklık ve Mühendislik çalışması yapıp 15 YÜZYILDIR ÜMMETİ PERİŞAN etmişlerdir.

AKŞAM NAMAZI DA 2 REK’AT’TIR?!

Peygamberimiz Mekke ve Medine dışında bir yerde Namaz kıldırırken Akşam Namazını 3 Rek’at kıldığı görüldüğü için sonradan Akşam Namazını 3 Rek’at olarak sistemleştirmişler. Oysa ÖMRÜNDE BİR KEZ 3 REK’AT KILMIŞTIR. O da bir insan olduğu için UNUTMUŞ ve üçüncü rek’ata ayağa kalkmıştır. Yoksa Mekke ve Medine’de 3 rek’at kıldığı görülmemiştir. Yani o günden sonra da Akşam Namazını 2 Rek’at olarak kılmıştır, orada hata yaptığı (unutarak üçüncü rek’ata kalktığı) görülmüştür. Bu anlamda tek bir kayıt vardır ve bunun dışında pek çok uydurma rivayet söz konusudur.

Bunun dışında gelen bütün bilgi ve rivayetler: Bid’attır, Uydurmadır; Müslümanları YALNIZCA İBADETLE MEŞGUL ETMEK İÇİN uydurulmuş bir projedir?!

HİKMET: Kur’an Bütününden yola çıkarak ortaya çıkarılan hükümler, sonuçlar, çözümler!

Normal seyahet değil sefere çıkıldığında, savaş esnasında CEPHEDE iken kılınan namaz şekli?!

Savaş sonrası sulh esnasında kılınan namazlar kaç rek’attı?!

Nisa Suresi 102. Ayette Hz. Peygamber sav. ve Ashabının bütün Vakit Namazlarını 2 Rek’at olarak kıldığını görüyoruz?!

Sonradan gelenler İNSANLAR KUR’AN’I HAYATLARINDAN ÇIKARSINLAR VE YALNIZCA İBADETLE MEŞGUL OLSUNLAR diye her bir vakitte ONLARCA REK’AT NAMAZI BİD’AT OLARAK maalesef uydurmuşlardır, icat etmişlerdir?!

Dolayasıyla MÜSLÜMANLAR ömürlerini yeryüzünü imar etmek, kendilerini korumak için SİLAH, ALET, EDAVAT YANİ MÜHİMMAT ÜRETMEKTEN alıkonulmuşlardır ve: Münafık, Müşrik ve Kafirler güçler bu konularda Müslümanlardan hep ileriye geçmişlerdir.

15 Yüzyıla yakın bir zamandır: Hz. Muhammed sav. ‘i ve Ashabını bize öyle anlatmışlardır ki; 7/24 Saat Ömrünü İbadet ile geçiren bir TOPLULUK olarak sunmuşlar.

Oysa Kur’an’a baktığımızda EN GÜZEL ÖRNEK olarak bize verilen Peygamberimiz: Müthiş çalışkan, üretken, mücadeleci ve asla bir dakikası bile boş geçmeyen ÜMMETİN ÖNDERİ olarak karşımıza çıkar. Müslümanlar KUR’AN’DAKİ PEYGAMBERİ örnek almasınlar (çünkü okudukça müslümanlar ona benzemek isteyeceği için) KUR’AN’DAN UZAK TUTMUŞLAR VE SİZ KUR’AN’I ANLAYAMAZSINIZ diyerek bir de TASAVVUF DİNİ (yani İslâm Dinine karşı bir Din olarak Tasavvuf Dinini, yaşam tarzını icat ederek) KURUCULARINDAN olan Münafıklar; sizler Şeyhlerinize, Efendilerinize, Tasavvuf Alimlerinize uyun, onlar Kur’an’ı nasıl anladıklarını söylüyorlarsa sizler de öyle anlayın, hatta sizin okumanıza gerek bile yok demişlerdir?1

Şimdi konumuzla ilgili ayetlere bakalım.

Allah’ın adıyla

Nisa 101

«YERYÜZÜNDE (normal seyahate değil savaş için) sefere çıktığınız zaman kâfir[gerçeği gizleyen]lerin size saldırmasından korkarsanız (cephede) namazı kısaltmanızdan (iki rekât kıldığınız namazı bir rek’at olarak kılmanızdan) ötürü size bir günah yoktur. Şüphesiz kâfirler / gerçeği gizleyenler size apaçık düşmandır.»

Bağlantılı Ayetler: 2/238 2/239 4/102

Nisa 102

«(Ey Muhammed!) Cephede sen de onların (müminlerin) arasında bulunup da onlara namaz kıldırdığın zaman, içlerinden bir kısmı seninle beraber namaza dursun. Silâhlarını da yanlarına alsınlar. Bunlar (bir rek’at kılıp) secdeye vardıklarında (sizin güvenliğinizi sağlamak üzere) hemen arkada yerlerini alsınlar (cephedeki eski konumlarına dönsünler). Sonra o namaz kılmamış olan diğer bölük / grup gelsin seninle beraber kılsınlar (böylece iki rekâtlık namaz tamamlanmış olur) ve onlar da silâhlarını yanlarına alarak ihtiyatlı davransınlar / tedbirlerini alsınlar. İnkâr edenler arzu ederler ki, silâhlarınızdan ve eşyanızdan / mühimmatınızdan gafil olsanız da size ani bir baskın yapsalar. Yağmurdan zahmet çekerseniz ya da hasta olursanız silâhlarınızı (yan tarafınıza) bırakmanızda size bir zorluk yoktur. Bununla birlikte yine de ihtiyatlı / teyâkkuzda olun (tedbirinizi alın). Şüphesiz Allah inkârcılara alçaltıcı bir azap hazırlamıştır.»

Bağlantılı Ayetler: 3/131 18/100 18/106

Nisa 103

«(Cephede iken) namazı kıldınız mı / kıldıktan sonra; gerek ayakta, gerek otururken ve gerekse yan yatarak hep Allah’ı anın / hatırlayın! Güvene kavuştunuz mu, namazı gereği gibi / tam (iki rek’at’ı bir bütün, yani tam) olarak kılın / kılmaya devam edin. Çünkü namaz müminlere belirli vakitlere bağlı olarak farz kılınmıştır.»

Bağlantılı Ayetler: 2/45 2/46 2/239 6/72 30/31

Nisa 104

Düşman topluluğunu izlemekte gevşeklik göstermeyin. Eğer siz acı duyuyorsanız, kuşkusuz onlar da sizin acı duyduğunuz gibi acı duyuyorlar. Üstelik siz Allah’tan, onların ümit edemeyecekleri şeyleri umuyorsunuz. Allah bilen ve doğru hüküm/karar verendir.

Nisa 105

(EY MUHAMMED!) Biz[1] sana (Levh-i Mahfuz’dan / Ana Kitap’tan) Kitab’ı / Kur’an’ı hak olarak indirdik / verileri aktardık / transfer ettik / anlattık ki insanlar arasında Allah’ın sana öğrettikleri ile hüküm / isâbetli karar veresin. Sakın hainlerin savunucusu olma!

______________________
[1] Eğer Yüce Rabbimiz BİZ kelimesini kullanmışsa kendisinden bir başkasının (yani çeşitli güç ve kuvvetlerinin, ordusunun) da işin içerisinde olduğunu anlamalıyız. Burada yalnız kendisi olsaydı BEN derdi. Aklımıza hemen VAHİY MELEĞİ CEBRAİL as. geliyor. Muhammed as.’ın hafızasına koyanın / aktaranın / transfer edenin Cebrail olduğunu biliyoruz. Levh-i Mahfuz’daki ANA KİTAP’tan / Kaynaktan öncelikle Cibriil / Cebrail as.’a indiriliyor / ona kodlanıyor, sonra ondan parça parça, peyderpey Muhammed as.’a hafızasına transfer ediliyor. Bizim ayetleri okumamız bu şekilde. Hata da etmiş olabiliriz, isabet de! En doğrusunu Allah bilir.

Nisa 106

Allah’tan bağışlama dile. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

Nisa 107

Kendilerine hainlik edenleri savunma! Zira Allah hiçbir haini, hiçbir günahkarı sevmez!

Nisa 108

Bunlar, insanlardan gizlenmeye çalışırlar da Allah’tan gizlenmezler. Halbuki Allah geceleyin, razı olmayacağı sözleri kurarlarken (komplolar üretirken) onlardan haberdardır. Allah onların yaptıklarını (ilmiyle) kuşatmıştır.

Nisa 109

İşte siz öyle kimselersiniz, dünya hayatında onları savundunuz. Ya kıyamet günü onları Allah’a karşı kim savunacak, yahut kim onlara vekil olacak?

Nisa 110

Kim bir kötülük yapar, yahut kendine zulmeder, sonra da Allah’tan bağışlama dilerse, Allah’ı çok bağışlayıcı ve çok merhamet edici bulur.

Nisa 111

Kim bir günah kazanırsa, onu ancak kendi aleyhine kazanmış olur. Allah bilen ve doğru hüküm / isâbetli karar verendir.

Nisa 112

Kim bir hata yapar veya bir suç işler de sonra onu bir suçsuzun üzerine atarsa, şüphesiz iftira etmiş, apaçık bir günah yüklenmiş olur.

Nisa 113

(EY MUHAMMED!) Hani; Allah’ın sana lütuf ve merhameti sayesinde onlardan bir grubun seni saptırma / yolundan çevirme / vaz geçirme girişimine izin vermedin. Halbuki onlar ancak kendilerini saptırırlar sana hiçbir zarar veremezler. Allah sana kitabı (Kur’an’ı) ve Hikmet’i (insanlara faydalı olan çözüm önerilerini) indirmiş ve sana bilmediğin şeyleri öğretmiştir. Allah’ın sana lütfu çok büyüktür.

________________________
EĞER GELENEKSEL KÜLTÜRDE SÜNNET, KUR’AN İLE BİRLİKTE VERİLEN HİKMET İSE: KABUL, O HÂLDE ANCAK ŞU ŞEKİLDE OLABİLİR?!

Kitap: Kur’an’dır malûm.
Hikmet: Bu konuda Ümmetin pek çok problem yaşar, yaşamıştır, yaşamaktadır.

Kimi, Hikmet Sünnet’tir der.

Kimi Kitap kadar bir o kadar hatta daha fazlasının verildiği Hadisler, yani Kur’an Vahyi dışında ki GELENEKSEL KÜLTÜRDE (Ehl- Sünnet ve’l-Cemaat Ekolünde) şöyle ifade edilir:

~ İslam Literatüründe “gayr-i metlu vahiy” ifadesi, Hz. Peygamber (asm)’in sünnetini / hadislerini aktaran sahih hadisler / kudsi hadisler için kullanılır. İslam alimlerine göre, sahih hadislerle amel etmek farzdır.

İşte bu yüzden İslâm Ulemâsı (!) enteresan bir hüküm ortaya atmışlardır:

SAHİH HADİSLERLE AMEL ETMEK FARZ’DIR, demişlerdir?!

Neden böyle bir hüküm vermişlerdir, Hadisleri de Kur’an gibi gördükleri için?!

Ne garip değil mi?!

Bu eski ulema: FARZ ‘ı açıklarken de Allah’ın emir ve yasakları olduğuna gönderme yaparlar?!

O hâlde burada ne vardır: Allah’a, Muhammed sav.’i ORTAK edinmişlerdir, nerede: HÜKÜMDE?! Allah gibi Muhammed sav.’de hüküm verir demiş olurlar?!

OYSA ALLAH NE KENDİNE VE NE DE HÜKMÜNE HİÇ KİMSEYİ ORTAK KOŞMAMIŞTIR. Bu ayetlerle sabittir. Hükümde HÜKÜM SAHİBİ ALLAH’tır ve Hükümde TEK KAYNAK TA KUR’AN’DIR?!

ALLAH; NEBİSİ MUHAMMED SAV.’E SANA KİTAP VE HİKMET VERDİK, BUYURUR?!

Şimdi bu Kur’an’a göre ne anlama geliyor bunu ele alalım.

TAMAM BİZ DE SÜNNET’İN HİKMET OLDUĞUNU KABUL EDELİM, BURADA BİR SIKINTI YOK?!

Ancak Allah’ın Kitabı Kur’an-ı Kerim’e göre insanların arasında oluşan problemlere HÜKÜM / ÇÖZÜM ortaya koymuştur Allah’ın Nebisi Muhammed sav. Bunun adına Sünnet demek te bir beis olmaz. Neticede ortaya çıkan SONUÇ, HÜKÜM, KARAR, ÇÖZÜMLERE Hikmet diyoruz biz.

Şimdi; Biz sana Kitap ve Hikmet verdik derken dikkatinizi çekmiştir 2 ŞEY var gibi görünür. İki farklı şey olduğu apaçıktır. Ancak önce KİTAP verilmiştir. İkinci sıraya HİKMET konulmuştur. O hâlde Kitap’tan çıkarılan sonuca, kararlara, çözüm önerilerine HİKMET demek daha doğru ve yerinde bir tanımlama olur. Bizim inancımız tam da bu noktadadır.

Şimdi Ayetlere bir bakalım ve bu kararımızda isabetli mi, isabetsiz mi olduğumuza sizler karar veriniz.

Allah’ın adıyla;

Bakara 269

Allah Hikmet’i (problemleri çözüme kavuşturma bilimini) dileyene (o uğurda çalışana / gereğini yapana) verir. Kim Hikmet’e (bilimsel gerçeklere) ulaşmışsa şüphesiz ona çokça hayır verilmiş demektir. Bunu ancak akıl sahipleri anlar.

Bağlantılı Ayetler: 3/81 4/113

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-269/

Nisa 113

(EY MUHAMMED!) Hani; Allah’ın sana lütuf ve merhameti sayesinde onlardan bir grubun seni saptırma / yolundan çevirme / vaz geçirme girişimine izin vermedin. Halbuki onlar ancak kendilerini saptırırlar sana hiçbir zarar veremezler. Allah sana kitabı (Kur’an’ı) ve Hikmet’i (insanlara faydalı olan çözüm önerilerini) indirmiş ve sana bilmediğin şeyleri öğretmiştir. Allah’ın sana lütfu çok büyüktür.

Bağlantılı Ayetler: 2/269 5/105 17/73 17/74

https://www.sadikturkmenmeali.com/nisa-113/

Ali İmran 81

BİR ZAMANLAR Allah, Nebilerden[1] kesin söz aldığında şöyle dedi: “Size kitap ve hikmet (problem çözme ilmi / bilimi) veririm de daha sonra yanınızda olanı tasdik eden / onaylayan bir Rasûl / bir Kitap[2] gelirse kesinlikle ona inanacaksınız ve destek olacaksınız. Bunu kabul ettiniz mi? Bu ısr’ı / ağır yükü[3] yüklendiniz mi?”.[4] Onlar: “Kabul ettik!” dediler. Allah: “Öyleyse siz buna şahit olun, Ben de sizinle beraber şahit olanlardanım”[5] dedi.

Bağlantılı Ayetler: 33/40 73/5 12/111

https://www.sadikturkmenmeali.com/ali-imran-81/

Ali İmran 81 DİPNOTLARINI okumak için linki tıklayınız.ALLAH MUSA AS. İÇİN KİTABI VE FURKAN’I; MUHAMMED AS. İÇİN DE KİTABI VE HİKMETİ VERDİK, buyurur?!

Hikmet: Aynen ‘Koruyucu Hakimlik’ gibi bir şeydir. Müminlerin başına kötü işler gelmeden bir uyarı anlamındadır. Şunları şunları yapmayın, şunları şunları yapın gibi.

Musa as. için Kitabı verdik dedikten sonra neden Furkan diyor?!

Furkan’ın anlamına baktığımızda: Hak ile Batılı, Gerçek ile Yalan, Doğru ile Yanlışı ayırdedici bir özellik olduğunu görürüz.

Sonra Allah bir ayetinde: Allah’tan gereği gibi sakınan (takvâ sahibi) müminlere de Furkan Özelliği vereceğini söyler?!

Benim burada dikkat çekmek istediğim konu ise Musa as.’a Furkan, Muhammed as.’a Hikmet verdiğini dile getirir. Yani Kitap ve Furkan, Kitap ve Hikmet?!

Hani geleneksel anlayışta Hikmet denince hemen Sünnet ve dolayısıyla Hadislere gönderme yaparlar ve Hadilerin de Kur’an gibi Peygamberimize vahyedildiği (vahy-i gayr-i metluv) söylenir ya?!

Allah; Furkan’a (hakkı batıldan ayırdedici özellik) bu anlamı yüklediyse Hikmet’e ne anlam yüklediğini açıklamamış olabilir mi?!

Hikmet: Kitaba göre doğru hüküm, isabetli karar verebilme yeteneği, özelliği; sorunlara Kitap’tan çözüm önerileri çıkarabilme yetisi olarak anlamakta fayda var, biz böyle anlıyoruz.

Aşağıda verdiğimiz BAĞLANTILI AYETLERİ okuduğunuzda gerçeği görürsünüz.

PEK ÇOK NEBİ’YE HİKMET VERİLDİĞİ İFADE EDİLİR!

Allah’ın adıyla;

Enbiya 48

VE GERÇEK ŞU Kİ Biz Musa’ya ve Harun’a, Furkan’ı (gerçekle yalanı ayırdedici özelliği olanı) verdik; korunup sakınanlar için bir ışık ve bir öğüt olarak…

Bağlantılı Ayetler: 2/53 3/4 2/257 5/15 5/16 7/144 7/145 14/5 57/7 57/9

https://www.sadikturkmenmeali.com/enbiya-48/

Bakara 53

HANİ Musa’ya o Kitabı ve Furkan’ı vermiştik… Umulur ki, hidayete erip doğru yolu bulursunuz (diye).

Bağlantılı Ayetler: 3/3 3/4 21/48

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-53/

Meryem 12

(BÜYÜDÜĞÜNDE): ”Ey Yahya! Kitabı kuvvetlice tut” (dedik). Daha çok gençken ona Hikmeti verdik (problem çözme bilimini öğrettik).

Bağlantılı Ayetler: 6/85 6/89 3/35 3/41 19/2 19/15 21/89 21/90

https://www.sadikturkmenmeali.com/meryem-12/

Zuhruf 63

İSA açık delillerle gelince dedi ki: “Size ‘Hikmet’i getirdim. Size hakkında ayrılığa düştüğünüz şeylerden bir kısmını açıklamak için geldim. Allah’tan sakının ve bana uyun!

Bağlantılı Ayetler: 3/48 3/55

https://www.sadikturkmenmeali.com/zuhruf-63/

Bakara 129

“Rabbimiz! İçlerinden onlara bir elçi gönder; onlara ayetlerini okusun, onları Kitap ve Hikmet / Bilim ile (eğitim öğretime tabi tutarak) onları geliştirsin ve onları[n başlarına gelebilecek] her türlü kötülüğe karşı uyarsın. Şüphesiz Sen mutlak güç sahibisin, doğru hüküm / isâbetli karar verensin.”

Bağlantılı Ayetler: 2/151 3/164 62/2

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-129/

Bakara 151

Size kendi içinizden bir Rasûl gönderdi; size ayetlerini okuyor, sizi (başınıza gelebilecek) her türlü kötülüğe karşı uyarıyor, ve sizi; Kitap ve Hikmet ile (problem çözme bilimi ve bilimsel gerçeklerle), bilmediklerinizi öğreterek geliştiriyor.

Bağlantılı Ayetler: 2/129 3/164 62/2

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-151/

HZ. MUHAMMED SAV.’E DE AYNI ŞEKİLDE KİTAP VE HİKMET’İ İNDİRDİK, BUYURUR!

Nisa 113

(EY MUHAMMED!) Hani; Allah’ın sana lütuf ve merhameti sayesinde onlardan bir grubun seni saptırma / yolundan çevirme / vaz geçirme girişimine izin vermedin. Halbuki onlar ancak kendilerini saptırırlar sana hiçbir zarar veremezler. Allah sana kitabı (Kur’an’ı) ve Hikmet’i (insanlara faydalı olan çözüm önerilerini) indirmiş ve sana bilmediğin şeyleri öğretmiştir. Allah’ın sana lütfu çok büyüktür.

Bağlantılı Ayetler: 2/269 5/105 17/73 17/74

https://www.sadikturkmenmeali.com/nisa-113/

Nisa 114

BİR sadaka vermeyi,yahut iyilik yapmayı, yahut da insanların arasını düzeltmeyi emredenleri hariç, onların aralarındaki gizli konuşmaların çoğunda hiçbir hayır yoktur. Kim bunları sırf Allah’ın rızasını kazanmak için yaparsa, Biz ona büyük bir ödül vereceğiz.

Nisa 115

Kim kendisine hidayet (doğru yol), besbelli olduktan sonra Rasûl’e karşı çıkar, müminlerin yolundan başkasına uyarsa, onu yöneldiği yolda bırakırız ve cehenneme atarız. Orası ne kötü bir varış yeridir.

Nisa 116

ŞÜPHESİZ ALLAH kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için (hak ettikleri ölçüde) bağışlar. Allah’a ortak koşan; kuşkusuz, derin bir sapıklığa düşmüştür.

Nisa 117

Onlar Allah’ı bırakıp ancak putlara / dikili taşlara / aracı edinip etraflarında toplandıkları kişilere tapıyorlar / kulluk ediyorlar. Halbuki (aslında) azgın bir şeytana tapmaktadırlar / şeytanın peşinden gitmektedirler.

Nisa 118

Allah o şeytana lânet etti, azarlayarak huzurundan kovdu ve o da; “Andolsun ki, senin kullarından elbette belirli bir pay alacağım” dedi.

________________

[*] ~ Bu ifade, insan ile şeytan arasındaki ezelî çatışmayı özetleyen bir bilinç uyarısıdır. Kur’ân bütünlüğünde şeytan; bağımsız bir güç değil, insana vesvese veren, saptırmayı hedefleyen bir karşı aktör olarak sunulur. Allah’ın ona lânet etmesi, hakikatten kopuşun ve ilahî rahmetten uzaklaşmanın sembolüdür. Bu bağlamda söz konusu cümle, bir tarih anlatısı değil; insanın her an yaşadığı içsel mücadeleyi anlatan evrensel bir gerçeği dile getirir.

Şeytanın “kullarından belirli bir pay alacağım” sözü, zorlayıcı bir hâkimiyeti değil; insanın zaaflarına yaslanan bir stratejiyi ifade eder. Kur’ân’ın birçok yerinde vurgulandığı gibi şeytanın insan üzerinde zorlayıcı bir gücü yoktur; onun etkisi çağrı, süsleme ve aldatma düzeyindedir. Bu nedenle “pay almak” ifadesi, iradesini terk eden, hakikati görmezden gelen ve nefsinin yönlendirmesine kapılan insanların kendi tercihleriyle bu alana düşmesini anlatır. Yani şeytanın kazancı, insanın irade boşluğudur.

Kur’ân bütünlüğünde bu mesajın merkezinde sorumluluk bilinci vardır. Şeytanın iddiası, insana yöneltilmiş bir tehditten çok bir uyarıdır: Hak ile bâtıl arasındaki tercih alanı insana bırakılmıştır. Allah, insanı doğru yola davet ederken; şeytan bu yoldan saptırmaya çalışır. Böylece insanın değeri, hangi çağrıya kulak verdiğiyle ortaya çıkar.

Sonuç olarak bu ayet, insanın düşmanını tanımasını ve iradesini korumasını öğütler. Şeytanın “pay” iddiası, kaderî bir mahkûmiyet değil; bilinçsizliğin doğurduğu bir kayıp ihtimalidir. Kur’ân’ın verdiği temel mesaj şudur: Kim Allah’ın rehberliğine sarılırsa şeytanın payı olamaz; kim de hakikatten yüz çevirirse, şeytanın iddiasını kendi eliyle doğrulamış olur.

Nisa 119

“Onları mutlaka saptıracağım, mutlaka onları kuruntulara sokacağım ve onlara emredeceğim de (putlara adak için) hayvanların kulaklarını yaracaklar. Yine onlara emredeceğim de (zihinlerine vesvese, çeşitli fikirler fısıldayacağım da) Allah’ın yarattığını / yaratışını değiştirecekler / yaratılış hikâyesini gerçeklerin dışında farklı bir şekilde anlatacaklar.” Kim Allah’ı bırakıp da şeytanı arkadaş / dost / veli edinirse, şüphesiz o apaçık bir hüsrâna düşmüştür.

Nisa 120

Şeytan onlara (birçok) vaatte bulunur ve onları kuruntulara sürükler. Oysa şeytan, ancak aldatmak için onlara vaatte bulunuyor.

Nisa 121

İşte onların barınağı cehennemdir. Ondan bir kaçış yolu bulamazlar.

Nisa 122

İman edip salih ameli / insana ve hayata katkı sağlayacak faydalı bir işi en iyi şekilde (dürüstçe) yapanları da sonsuz olarak kalacakları içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Allah gerçek bir vaatte bulunmuştur. Kimdir sözü Allah’ınkinden daha doğru olan?!

Nisa 123

(İŞ / Allah’ın hükmü / Müminlerin insana ve hayata katkı sağlayarak yaptığı faydalı şeyler Allah’ın tavsiyesi üzeredir); ne sizin kuruntunuza ne de kitap ehlinin kuruntusuna göredir?! (Dolayısıyla) kim de kötü bir iş yaparsa onunla cezalandırılır. O (kişi) kendisine Allah’tan başka ne bir dost / veli ne de bir yardımcı bulabilir.

Nisa 124

Mümin olarak erkek veya kadın her kim salih amel / insana ve hayata katkı sağlayacak iyi ve faydalı işler yaparsa işte onlar cennete girerler ve zerre kadar haksızlığa uğratılmazlar.

Nisa 125

Kimin dini / anlayışı / yaşam biçimi iyilik edici olarak yüzünü / yönünü / kendini Allah’a teslim eden ve hakka yönelen İbrahim’in milletine / dinine tabi olan kimsenin dininden daha güzeldir? Allah İbrahim’i dost edindi.

Nisa 126

Göklerdeki her şey yerdeki her şey (gökte ve yerde bulunan bütün mülk) Allah’ındır. Allah her şeyi kuşatıcıdır.

Nisa 127

Kadınlar hakkında senden fetva, hüküm soruyorlar. De ki: Onlar hakkında hükmü, fetvayı size Allah veriyor, açıklıyor. Yetim, ihtiyaç sahibi ve korumasız kadınların haklarını vermeden, malları başkasına gitmesin diye onları rüştlerine ulaştıklarında nikâhlamak isteyenler hakkında Allah sizi uyarıyor. Ayrıca savaşlar sebebiyle geride kalan dul kadınlara ve babasız, güçsüz yetim çocuklara adaletle davranmanız gerektiğini de bildiriyor. Okunan ayetlerde Allah bu konuda size açık bir ölçü koyuyor. Yaptığınız her hayrı Allah mutlaka bilir.[*]

___________________
[*] Bu ayet, kadın meselesinin keyfî yorumlara değil doğrudan ilâhî ölçüye bağlı olduğunu bildirir. İnsanların gelenek, çıkar veya güç dengesiyle değil; Allah’ın koyduğu adaletle hareket etmesi gerektiğini hatırlatır. Yani konu sadece evlilik değil, hak ve emanet bilincidir.

Merkezde yetim ve korunmasız kadınların hakkı vardır. Malları ellerinden alınmasın diye onları nikâhlamak isteyen zihniyet eleştirilir. Ayet, evliliğin bir istismar aracı yapılmasını reddeder ve özellikle zayıf bırakılmış kadın ve çocukların korunmasını emreder. Burada ölçü nettir: Güçlü olan değil, haklı olan korunur.

Ayet aynı zamanda toplumsal sorumluluğu genişletir. Savaşlar veya zor şartlar sonrası ortaya çıkan dul kadınlar ve yetimler toplumun ortak emanetidir. Adalet sadece bireysel bir ahlak değil, sosyal bir görevdir. Zayıfın hakkını gözetmeyen bir toplum, Allah katında doğru bir çizgide değildir.

Sonuç olarak ayet şunu öğretir: Kadın, yetim ve güçsüz olan kim varsa onların hakkı pazarlık konusu değildir. Evlilik, miras ve mal gibi konular çıkar için değil adalet için düzenlenmelidir. Ve yapılan her iyilik ya da zulüm Allah’ın bilgisi dâhilindedir; yani bu mesele sadece dünyevî değil, hesap boyutu olan bir emanettir.

Nisa 128

EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur. Uzlaşmak daha hayırlıdır. Nefisler (özgür varlıklar olarak) kıskançlığa ve tutkulara meyyal (eğilimli, istekli) yaratılmıştır. Eğer iyilik eder ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

______________________
KUR’AN KÜLTÜRÜNE SAHİP OLAN / OLMAYAN HERKES BU VB. AYETLERİ MAALESEF YANLIŞ ANLAMIŞLARDIR?!

Bu ayeti neredeyse bütün Meal ve Tefsir Sahipleri Nisa 3 ile ilişkilendirmişlerdir. Biliyorsunuz Nisa 3 ‘ü de meallendirirken ikişer, üçer, dörder evlilik yapın şeklinde vermişlerdir. Nisa 129 ‘a da ASKI KALMIŞ GİBİ BIRAKMAYIN ifadesini bir Adam 4 Karıından herhangi birini ihmal etmesin, askıda kalmış gibi bırakmasın olarak verirler.

Oysa Allah; 127 ‘de: Senden kadınlar hakkında fetva istiyorlar, buyurur.

Nisa 128 ‘de şöyle bir giriş yapar ayete: “EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur.”

Şimdi Allah için dikkatle bu ayeti inceleyin, nerede burada 4 kadından herhangi biri askıda kalmış gibi bırakmayın?! Ayet direkt: BİR KADIN KOCASININ KENDİSİNE KÖTÜ DAVRANMASINDAN … diyerek başlıyor, bilmem anlatabildim mi?! Şimdi konuyu biraz daha detaylandıralım izninizle.

Çünkü kafaları hep cinsellikte olduğu için, bu vb. ayetleri okuduklarında hep birden fazla eşlilik / eşler akıllarına gelmektedir?! Ahiret yaşamında cinsellik düşünenler ya da böylesi düşünceler bir sapkınlıktır! Dünyada kişinin eşiyle yaşadığı ise Allah’ın üreme konusunda fıtri olarak koyduğu bir yasadır!

Allah, bir kişi boşandıktan sonra dilediği kadar evlilik yapmasına izin vermiştir; hem de aynı şey kadın için de geçerlidir: Kocası ölür ya da kocasından boşandıktan 4 ay sonra dilediği biriyle evlilik yapabilir. Dilerse huzuru/mutluluğu buluncaya kadar yılda 3 kez boşanıp evlenebilir. Allah erkek için de kadın için de bundan sebep: BİR SINIR KOYMUŞTUR, EN FAZLA DÖRT EVLİLİK?! Çünkü ömrü hayatında 10, 15 evlilik ya da yasak ilişki yaşayan insanlarda fıtrat bozulması söz konusu oluyor, bunu bilim insanları açıklıyorlar. Allah yarattığı kullarını en iyi bildiği için bu fıtri bozulmaların önüne geçmek için 4 evlilikle sınırlamış (en doğrusunu Allah bilir, biz böyle anlıyor ve düşünüyoruz).

Çünkü öbür türlü NEFİSLERE sahip olunamaz, ister kadın olsun, ister erkek NEFİS DAİMA AŞIRILIĞI emreder?!

Kişinin nefsi ister ki, ölünceye kadar onlarca kadın ile ve erkek ile birliktelik yaşasın?!

Allah’ın emri üzere yaşamayanlar için böyle bir sorun yok, onlarca kadın ve erkek ile birliktelik yaşıyorlar öyle değil mi?! Eşi olduğu halde hem de…

İşte bu nefsin azgınlığının önüne geçilmesi için Allah; mümin erkeklere ve mümin kadınlara bir SINIRLAMA getirmiştir, en fazla 4 eş alabilirsin ömründe, o da aynı anda değil… Çünkü aynı anda ne kadınlar buna razı olur ve ne de sizler güç yetirebillirsiniz buyurur. SİZİN İÇİN EN HAYIRLISI/İYİSİ TEK EŞLİLİKTİR, tavsiyesinde bulunur!..

4 Eşliliği meşru görüp kafaya takanlar ki bunu yaşayanlar en iyi bilir ki asla mutlu ve huzurlu olamazlar, tamam cinsel anlamda belki mutlu olabilirler ancak manevi anlamda asla! Onun için Nisa 128 ‘i de bu yönde ele alırlar, oysa burada ALLAH GENELE HİTAP EDER?! Mümin kadın ve erkeklere yani… Erkek müminlerin eşleri derken her bir Mümin Erkeğin Eşi olarak meseleyi çoğul ele alır. Bu ayeti BİR BİREY olarak okuyan kişi; “Haa, demek ki Allah birden fazla eşlere sahip olabilirsiniz” buyuruyor olarak algılıyorlar, çünkü nefislerin öylesi hoş görünüyor!

Hele bir de 129. ayette: BİRBİRİ ARASINDA DENGEYİ KURMADA ZORLANABİLİR, gelince hah tamam işte bu diyorlar, oysa mesele göründüğü gibi değil. Genel olarak bütün Müminlere hitap ediyor, sizler eşleriniz arasında dengeyi kurmada zorlanırsanız, deniliyor!

Nisa 128 ve 129’u doğru anlamak için konuyla ilgili bölümün başlangıcı olan 127. ayetten ele almak lazım;

Allah’ın adıyla;

Nisa 127. KADINLAR hakkında senden fetva istiyorlar. De ki: “Onlar hakkında fetvayı size Allah veriyor.” Yetim (ihtiyaç sahibi/korumasız kalmış/yalnız/tek) ve hakları olan mallarını/mirası onlara teslim etmeyip (mirasın/malın başkasına gitmesini engellemek amacmıyla rüştlerine ulaştıklarında) evlenmek istediğiniz yetim kadınlar ve hatta bakıma muhtaç (savaşta çok sayıda şehid vermiş, böylelikle geride birçok dul ve yetim, kocasız ve babasız kalmış) güçsüz çocuklar ve yetimlere adil davranmanıza dair okunmakta olan ayetlerde (Allah fetvasını vererek) size bunu açıklıyor. Ne hayır yaparsanız şüphesiz Allah onu bilir.

Nisa 128. EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur. Uzlaşmak daha hayırlıdır. Nefisler (özgür varlıklar olarak) kıskançlığa ve tutkulara meyyal (eğilimli, istekli) yaratılmıştır. Eğer iyilik eder ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

129. Ne kadar uğraşırsanız uğraşın ister kadın, ister erkek olsun eşler birbiri arasında dengeyi kurmada zorlanabilir. Öyle ise eşlerden biri diğerini askıda kalmış (kocası hem var, hem yok ya da hem karısı var hem yok) gibi bırakmasın. Eğer her ikisinin arasını düzeltir ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah çok bağışlayıcı ve çok merhamet edicidir.

130. (Yok eğer) eşler ayrılırlarsa her biri, Allah’ın bol rızık yaratmasından ve nimetlerinden çalışıp üreterek istifade etsinler. Allah lütfu geniş olandır. O doğru hüküm/karar verendir.

Nisa 129

«Ne kadar uğraşırsanız uğraşın ister kadın, ister erkek olsun eşler birbiri arasında dengeyi kurmada zorlanabilir. Öyle ise eşlerden biri diğerini askıda kalmış kocası hem var hem yok veya karısı hem var hem yok gibi bırakmasın, ilgisiz davranmasınlar. Eğer her ikisinin arasını düzeltir ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah çok bağışlayıcı ve çok merhamet edicidir.»

______________________
📝 Tefekkür Notu:

Nisa 3. ayeti, evliliği yetimlerin haklarını koruyan sosyal bir sorumluluk olarak ele almaya davet eder. Nisa 129. ayette geçen “eşleriniz” ifadesi de bireyin birden fazla eşine işaret etmek zorunda değildir; bütün müminleri kuşatan genel bir hitap olarak da okunabilir. Bu durumda ayet, herkesin kendi evliliğinde mutlak dengeyi sağlamasının kolay olmadığını hatırlatarak, hiçbir eşi ilgisiz bırakmamayı, adaleti, merhameti ve sorumluluğu esas almayı öğütler. Ayetler birlikte okunduğunda evliliğin temel gayesinin çok eşlilik değil; insan onurunu, aileyi ve özellikle yetimlerin haklarını korumak olduğu üzerinde derinlemesine tefekkür etmek gerekir.
KUR’AN KÜLTÜRÜNE SAHİP OLAN / OLMAYAN HERKES BU VB. AYETLERİ MAALESEF YANLIŞ ANLAMIŞLARDIR?!

Bu ayeti neredeyse bütün Meal ve Tefsir Sahipleri Nisa 3 ile ilişkilendirmişlerdir. Biliyorsunuz Nisa 3 ‘ü de meallendirirken ikişer, üçer, dörder evlilik yapın şeklinde vermişlerdir. Nisa 129 ‘a da ASKI KALMIŞ GİBİ BIRAKMAYIN ifadesini bir Adam 4 Karıından herhangi birini ihmal etmesin, askıda kalmış gibi bırakmasın olarak verirler.

Oysa Allah; 127 ‘de: Senden kadınlar hakkında fetva istiyorlar, buyurur.

Nisa 128 ‘de şöyle bir giriş yapar ayete: “EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur.”

Şimdi Allah için dikkatle bu ayeti inceleyin, nerede burada 4 kadından herhangi biri askıda kalmış gibi bırakmayın?! Ayet direkt: BİR KADIN KOCASININ KENDİSİNE KÖTÜ DAVRANMASINDAN … diyerek başlıyor, bilmem anlatabildim mi?! Şimdi konuyu biraz daha detaylandıralım izninizle.

Çünkü kafaları hep cinsellikte olduğu için, bu vb. ayetleri okuduklarında hep birden fazla eşlilik / eşler akıllarına gelmektedir?! Ahiret yaşamında cinsellik düşünenler ya da böylesi düşünceler bir sapkınlıktır! Dünyada kişinin eşiyle yaşadığı ise Allah’ın üreme konusunda fıtri olarak koyduğu bir yasadır!

Allah, bir kişi boşandıktan sonra dilediği kadar evlilik yapmasına izin vermiştir; hem de aynı şey kadın için de geçerlidir: Kocası ölür ya da kocasından boşandıktan 4 ay sonra dilediği biriyle evlilik yapabilir. Dilerse huzuru/mutluluğu buluncaya kadar yılda 3 kez boşanıp evlenebilir. Allah erkek için de kadın için de bundan sebep: BİR SINIR KOYMUŞTUR, EN FAZLA DÖRT EVLİLİK?! Çünkü ömrü hayatında 10, 15 evlilik ya da yasak ilişki yaşayan insanlarda fıtrat bozulması söz konusu oluyor, bunu bilim insanları açıklıyorlar. Allah yarattığı kullarını en iyi bildiği için bu fıtri bozulmaların önüne geçmek için 4 evlilikle sınırlamış (en doğrusunu Allah bilir, biz böyle anlıyor ve düşünüyoruz).

Çünkü öbür türlü NEFİSLERE sahip olunamaz, ister kadın olsun, ister erkek NEFİS DAİMA AŞIRILIĞI emreder?!

Kişinin nefsi ister ki, ölünceye kadar onlarca kadın ile ve erkek ile birliktelik yaşasın?!

Allah’ın emri üzere yaşamayanlar için böyle bir sorun yok, onlarca kadın ve erkek ile birliktelik yaşıyorlar öyle değil mi?! Eşi olduğu halde hem de…

İşte bu nefsin azgınlığının önüne geçilmesi için Allah; mümin erkeklere ve mümin kadınlara bir SINIRLAMA getirmiştir, en fazla 4 eş alabilirsin ömründe, o da aynı anda değil… Çünkü aynı anda ne kadınlar buna razı olur ve ne de sizler güç yetirebillirsiniz buyurur. SİZİN İÇİN EN HAYIRLISI/İYİSİ TEK EŞLİLİKTİR, tavsiyesinde bulunur!..

4 Eşliliği meşru görüp kafaya takanlar ki bunu yaşayanlar en iyi bilir ki asla mutlu ve huzurlu olamazlar, tamam cinsel anlamda belki mutlu olabilirler ancak manevi anlamda asla! Onun için Nisa 128 ‘i de bu yönde ele alırlar, oysa burada ALLAH GENELE HİTAP EDER?! Mümin kadın ve erkeklere yani… Erkek müminlerin eşleri derken her bir Mümin Erkeğin Eşi olarak meseleyi çoğul ele alır. Bu ayeti BİR BİREY olarak okuyan kişi; “Haa, demek ki Allah birden fazla eşlere sahip olabilirsiniz” buyuruyor olarak algılıyorlar, çünkü nefislerin öylesi hoş görünüyor!

Hele bir de 129. ayette: BİRBİRİ ARASINDA DENGEYİ KURMADA ZORLANABİLİR, gelince hah tamam işte bu diyorlar, oysa mesele göründüğü gibi değil. Genel olarak bütün Müminlere hitap ediyor, sizler eşleriniz arasında dengeyi kurmada zorlanırsanız, deniliyor!

Nisa 128 ve 129’u doğru anlamak için konuyla ilgili bölümün başlangıcı olan 127. ayetten ele almak lazım;

Allah’ın adıyla;

Nisa 127. KADINLAR hakkında senden fetva istiyorlar. De ki: “Onlar hakkında fetvayı size Allah veriyor.” Yetim (ihtiyaç sahibi/korumasız kalmış/yalnız/tek) ve hakları olan mallarını/mirası onlara teslim etmeyip (mirasın/malın başkasına gitmesini engellemek amacmıyla rüştlerine ulaştıklarında) evlenmek istediğiniz yetim kadınlar ve hatta bakıma muhtaç (savaşta çok sayıda şehid vermiş, böylelikle geride birçok dul ve yetim, kocasız ve babasız kalmış) güçsüz çocuklar ve yetimlere adil davranmanıza dair okunmakta olan ayetlerde (Allah fetvasını vererek) size bunu açıklıyor. Ne hayır yaparsanız şüphesiz Allah onu bilir.

Nisa 128. EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur. Uzlaşmak daha hayırlıdır. Nefisler (özgür varlıklar olarak) kıskançlığa ve tutkulara meyyal (eğilimli, istekli) yaratılmıştır. Eğer iyilik eder ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

129. Ne kadar uğraşırsanız uğraşın ister kadın, ister erkek olsun eşler birbiri arasında dengeyi kurmada zorlanabilir. Öyle ise eşlerden biri diğerini askıda kalmış (kocası hem var, hem yok ya da hem karısı var hem yok) gibi bırakmasın. Eğer her ikisinin arasını düzeltir ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah çok bağışlayıcı ve çok merhamet edicidir.

130. (Yok eğer) eşler ayrılırlarsa her biri, Allah’ın bol rızık yaratmasından ve nimetlerinden çalışıp üreterek istifade etsinler. Allah lütfu geniş olandır. O doğru hüküm / karar verendir.

Nisa 130

(Yok eğer kadın olsun, erkek olsun) eşler ayrılırlarsa her biri, Allah’ın bol rızık yaratmasından ve nimetlerinden çalışıp üreterek istifade etsinler. Allah lütfu geniş olandır. O doğru hüküm / isâbetli karar verendir.

______________________
KUR’AN KÜLTÜRÜNE SAHİP OLAN / OLMAYAN HERKES BU VB. AYETLERİ MAALESEF YANLIŞ ANLAMIŞLARDIR?!

Çünkü kafaları hep cinsellikte olduğu için, bu vb. ayetleri okuduklarında hep birden fazla eşlilik/eşler akıllarına gelmektedir?! Ahiret yaşamında cinsellik düşünenler ya da böylesi düşünceler bir sapkınlıktır! Dünyada kişinin eşiyle yaşadığı ise Allah’ın üreme konusunda fıtri olarak koyduğu bir yasadır!

Allah, bir kişi boşandıktan sonra dilediği kadar evlilik yapmasına izin vermiştir; hem de aynı şey kadın için de geçerlidir: Kocası ölür ya da kocasından boşandıktan 4 ay sonra dilediği biriyle evlilik yapabilir. Dilerse huzuru/mutluluğu buluncaya kadar yılda 3 kez boşanıp evlenebilir. Allah erkek için de kadın için de bundan sebep: BİR SINIR KOYMUŞTUR, EN FAZLA DÖRT EVLİLİK?! Çünkü ömrü hayatında 10, 15 evlilik ya da yasak ilişki yaşayan insanlarda fıtrat bozulması söz konusu oluyor, bunu bilim insanları açıklıyorlar. Allah yarattığı kullarını en iyi bildiği için bu fıtri bozulmaların önüne geçmek için 4 evlilikle sınırlamış (en doğrusunu Allah bilir, biz böyle anlıyor ve düşünüyoruz).

Çünkü öbür türlü NEFİSLERE sahip olunamaz, ister kadın olsun, ister erkek NEFİS DAİMA AŞIRILIĞI emreder?!

Kişinin nefsi ister ki, ölünceye kadar onlarca kadın ile ve erkek ile birliktelik yaşasın?!

Allah’ın emri üzere yaşamayanlar için böyle bir sorun yok, onlarca kadın ve erkek ile birliktelik yaşıyorlar öyle değil mi?! Eşi olduğu halde hem de…

İşte bu nefsin azgınlığının önüne geçilmesi için Allah; mümin erkeklere ve mümin kadınlara bir SINIRLAMA getirmiştir, en fazla 4 eş alabilirsin ömründe, o da aynı anda değil… Çünkü aynı anda ne kadınlar buna razı olur ve ne de sizler güç yetirebillirsiniz buyurur. SİZİN İÇİN EN HAYIRLISI/İYİSİ TEK EŞLİLİKTİR, tavsiyesinde bulunur!..

4 Eşliliği meşru görüp kafaya takanlar ki bunu yaşayanlar en iyi bilir ki asla mutlu ve huzurlu olamazlar, tamam cinsel anlamda belki mutlu olabilirler ancak manevi anlamda asla! Onun için Nisa 128 ‘i de bu yönde ele alırlar, oysa burada ALLAH GENELE HİTAP EDER?! Mümin kadın ve erkeklere yani… Erkek müminlerin eşleri derken her bir Mümin Erkeğin Eşi olarak meseleyi çoğul ele alır. Bu ayeti BİR BİREY olarak okuyan kişi; “Haa, demek ki Allah birden fazla eşlere sahip olabilirsiniz” buyuruyor olarak algılıyorlar, çünkü nefislerin öylesi hoş görünüyor!

Hele bir de 129. ayette: BİRBİRİ ARASINDA DENGEYİ KURMADA ZORLANABİLİR, gelince hah tamam işte bu diyorlar, oysa mesele göründüğü gibi değil. Genel olarak bütün Müminlere hitap ediyor, sizler eşleriniz arasında dengeyi kurmada zorlanırsanız, deniliyor!

Nisa 128 ve 129’u doğru anlamak için konuyla ilgili bölümün başlangıcı olan 127. ayetten ele almak lazım;

Allah’ın adıyla;

Nisa 127. KADINLAR hakkında senden fetva istiyorlar. De ki: “Onlar hakkında fetvayı size Allah veriyor.” Yetim (ihtiyaç sahibi/korumasız kalmış/yalnız/tek) ve hakları olan mallarını/mirası onlara teslim etmeyip (mirasın/malın başkasına gitmesini engellemek amacmıyla rüştlerine ulaştıklarında) evlenmek istediğiniz yetim kadınlar ve hatta bakıma muhtaç (savaşta çok sayıda şehid vermiş, böylelikle geride birçok dul ve yetim, kocasız ve babasız kalmış) güçsüz çocuklar ve yetimlere adil davranmanıza dair okunmakta olan ayetlerde (Allah fetvasını vererek) size bunu açıklıyor. Ne hayır yaparsanız şüphesiz Allah onu bilir.

Nisa 128. EĞER bir kadın kocasının kendisine kötü davranmasından yahut yüz çevirmesinden endişe ederse uzlaşarak aralarını düzeltmelerinde ikisine de bir günah yoktur. Uzlaşmak daha hayırlıdır. Nefisler (özgür varlıklar olarak) kıskançlığa ve tutkulara meyyal (eğilimli, istekli) yaratılmıştır. Eğer iyilik eder ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

129. Ne kadar uğraşırsanız uğraşın ister kadın, ister erkek olsun eşler birbiri arasında dengeyi kurmada zorlanabilir. Öyle ise eşlerden biri diğerini askıda kalmış (kocası hem var, hem yok ya da hem karısı var hem yok) gibi bırakmasın. Eğer her ikisinin arasını düzeltir ve Allah’a karşı gelmekten sakınırsanız şüphesiz Allah çok bağışlayıcı ve çok merhamet edicidir.

130. (Yok eğer) eşler ayrılırlarsa her biri, Allah’ın bol rızık yaratmasından ve nimetlerinden çalışıp üreterek istifade etsinler. Allah lütfu geniş olandır. O doğru hüküm/karar verendir.

Nisa 131

GÖKLERDEKİ her şey yerdeki her şey (insan dahil gökte ve yerde bulunan bütün mülk) Allah’ındır (siz hiçbir şeye sahip değilsiniz; çıplak geldiniz, çıplak gideceksiniz). Sizden önce kendilerine kitap verilenlere de size de; “Allah’a karşı gelmekten sakının” diye vasiyet ettik / emrettik. Eğer inkâr ederseniz (bilin ki) göklerdeki her şey, yerdeki her şey (mülkler) Allah’ındır. Allah zengindir, övülmeye lâyıktır.

Nisa 132

Kim dünya sevabı (nimeti / iyiliği) istiyorsa (bilsin ki), dünya iyiliği / sevabı da ahiret iyiliği / sevabı da Allah katındadır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.

Nisa 133

Ey insanlar! Allah dilerse sizi yok eder ve başkalarını / başka nesilleri getirir. Allah buna hakkıyla gücü yetendir.

Nisa 134

Kim dünya sevabı (nimeti) istiyorsa (bilsin ki), dünya sevabı da ahiret sevabı da Allah katındadır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.

Nisa 135

EY İMAN EDENLER! Kendiniz, ana babanız ve en yakınlarınızın aleyhine de olsa, Allah için şahitlik yaparak, adaleti titizlikle ayakta tutan kimseler olun. (Şahitlik ettikleriniz) zengin veya fakir de olsalar (adaletten ayrılmayın). Çünkü Allah ikisine de daha yakındır. Öyle ise adaleti yerine getirmede nefsinize uymayın. Eğer (şahitlik ederken gerçeği) çarpıtırsanız veya (şahitlikten) çekinirseniz (bilin ki); şüphesiz Allah yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.

Nisa 136

Ey iman edenler! Allah’a, rasulü’ne, indirdiği Kitaba, Kur’an’a ve daha önce indirdiği kitaba Zebur, Tevrat ve İncil’e iman edin. Kim Allah’ı, Meleklerini, Kitaplarını, rasullerini ve Ahiret Gününü inkâr ederse derin bir sapıklığa düşmüş olur.[*]

_________________
[*] Bu ayet, imanı yalnızca sözde kabul değil, bilinçli bir bütünlük olarak ele alır. İnanç parçalanamaz; Allah’a inanıp O’nun vahyini veya elçilerini reddetmek tutarlı bir iman sayılmaz. Bu yüzden ayet, iman edenlere yeniden hitap ederek imanın temellerini sağlamlaştırmayı amaçlar. Yani “iman ettim” demek yetmez; imanın içeriğini doğru ve eksiksiz kavramak gerekir.

Burada verilen mesajın merkezinde vahyin sürekliliği vardır. Kur’an, kendini kopuk bir metin olarak değil, önceki vahiylerin devamı olarak sunar. Zebur, Tevrat ve İncil’in anılması, ilahî mesajın tarih boyunca aynı kaynaktan geldiğini gösterir. Böylece iman; sadece bir kitaba değil, Allah’ın tüm vahiy sürecine güvenmek anlamına gelir. Bu da dini millîleştiren ya da parçalayan anlayışları reddeder.

Ayetin ikinci kısmı uyarı niteliğindedir. Allah’ı kabul edip melekleri, kitapları, elçileri veya ahireti reddeden biri aslında iman zincirini koparmış olur. Çünkü bunlar birbirini tamamlayan halkalardır. Birini inkâr etmek, bütünü zedeler. Bu yüzden “derin sapıklık” ifadesi, basit bir hatayı değil, yönünü kaybetmiş bir bilinç hâlini anlatır.

Sonuç olarak ayet, imanı geniş ve tutarlı bir bilinç olarak tanımlar: Allah merkezli, vahyin bütününü kapsayan ve ahiret sorumluluğunu içeren bir iman. Mesaj nettir; iman seçmeli değil, bütüncül olmalıdır. Bu bütünlük korunursa yol aydınlanır, parçalanırsa sapma başlar.

Nisa 137

İMAN edip sonra inkâr eden, sonra inanıp tekrar inkâr eden, sonra da inkârlarında ileri gidenler var ya; Allah onları bağışlayacak da değildir, doğru yola iletecek de değildir.

Nisa 138

Münafıklara, kendileri için çok acıklı bir azap olduğunu müjdele.

Nisa 139

Onlar, müminleri bırakıp kâfirleri dost edinen kimselerdir. Onların yanında izzet ve şeref mi arıyorlar? Halbuki bütün izzet ve şeref Allah’a aittir.

Nisa 140

Oysa Allah size Kitap’ta (Kur’an’da): “Allah’ın ayetlerinin inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar Allah’ın sözüne / Kur’an ve ayetlerine inanarak dönünceye kadar onlarla oturmayın / birarada kalmayın; yoksa alay ettikleri şeylerde onlara ortak olursunuz” diye hüküm indirmiştir. Şüphesiz Allah; münafıkların ve kâfir[gerçeği gizleyen]lerin hepsini cehennemde toplayacaktır.

Nisa 141

Onlar sizi gözetleyip duran kimselerdir. Eğer Allah tarafından size bir fetih (zafer) nasip olursa; “Biz sizinle beraber değil miydik” derler. Şayet kâfirlerin (zaferden) bir payı olursa; “Size üstünlük sağlayıp sizi müminlerden korumadık mı” derler. Allah kıyamet günü aranızda hükmünü verecektir. Allah müminlerin aleyhine kâfirlere hiçbir yol vermeyecektir.

Nisa 142

MÜNAFIKLAR, Allah’ı aldatmaya çalışırlar. Allah da onların bu çabalarını başlarına geçirir. Onlar, namaza kalktıkları zaman üşene üşene kalkarlar, insanlara gösteriş yaparlar ve Allah’ı pek az anarlar.

Nisa 143

Onlar küfür ile iman arasında bocalayıp dururlar / gidip gelirler. Ne bunlara (müminlere) ne de şunlara (kâfirlere verdikleri sözlere) bağlı kalırlar. Allah kimi (yanlış hayat tarzını seçen kişiyi) kendi sapıklığında bırakırsa ona asla bir çıkar yol bulamazsın.

Nisa 144

Ey iman edenler! Müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmeyin. Kendi aleyhinize, Allah’a apaçık bir delil vermek mi istiyorsunuz?

Nisa 145

Şüphesiz ki münafıklar, cehennem ateşinin en aşağı tabakasındadırlar. Onlara hiçbir yardımcı da bulamazsın.

Nisa 146

Ancak tövbe edenler, durumlarını düzeltenler, Allah’ın kitabına sarılanlar ve dinlerini Allah’a has kılanlar müstesnadır. Bunlar müminlerle beraberdirler. Allah müminlere büyük bir ödül verecektir.

Nisa 147

Eğer iman eder ve şükrederseniz (imanınızın gereğini yerine getirirseniz), Allah size niye azap etsin ki? Allah şükrün (gereğini yapmanızın) karşılığını verendir, hakkıyla bilendir.

Nisa 148

ALLAH, zulme uğrayanın dile getirmesi dışında çirkin (aşırı zulüm / baskı görme dışında Allah’ı inkâr ya da küfür gibi bir sözün) açıklanmasını sevmez. Şüphesiz Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Nisa 149

Bir hayrı açıklar veya gizlerseniz, yahut bir kötülüğü affederseniz (bilin ki), Allah da çok affedicidir, herşeye hakkıyla gücü yetendir.

Nisa 150

O KİMSELER Kİ; biz yalnız Allah’ı tanırız, derler. Rasûllerinin arasını birbirinden ayırmak isterler: “Elçilerinin bazısına inanır, bazısını tanımayız!” diyerek, küfür ile iman arasında bir yol tutmak isterler.