KENDİLERİNE Kitap’tan bir nasip verilmiş olanları görmüyor musun? Onlar “cibt”e (batıl olan herşeye) ve “tağut”a (din adamlarına) inanıyorlar. İnkâr edenler için de; “Bunlar iman edenlerden daha doğru yoldadır” diyorlar.
Nisa
Nisa 52
Onlar Allah’ın lânet ettiği (azarladığı) kimselerdir. Allah kime lânet ederse artık ona asla bir yardımcı bulamazsın.
Nisa 53
Yoksa onların hükümranlıkta bir payı mı var? Öyle olsa insanlara bir çekirdek bile vermezler.
Nisa 54
Yoksa Allah’ın lütfundan verdiği kimseleri mi kıskanıyorlar? Şüphesiz Biz İbrahim ailesine de Kitap ve Hikmet (Kitap’tan doğru hüküm çıkarma, isâbetli karar verme, problemleri çözüme kavuşturma ilmi) vermişizdir/öğretmişizdir. Onlara büyük bir hükümrânlık da vermiştik.
Nisa 55
Böylece onlardan kimi ona iman etti, kimi de sırt çevirdi. (O iman etmeyenlere) çılgın ateş olarak cehennem yeter.
Nisa 56
ŞÜPHESİZ ayetlerimizi inkâr edenleri Biz ateşe atacağız. Derileri yanıp döküldükçe, azabı tatmaları için onların derilerini yenileyeceğiz. Şüphesiz Allah; mutlak güç sahibidir, doğru hüküm / isâbetli karar verendir.
Nisa 57
İman edip salih ameli / insana ve hayata katkı sağlayacak faydalı bir işi en iyi şekilde yapanları ise içinden ırmaklar akan içlerinde ebedi kalacakları cennetlere koyacağız. Onlara orada eşlik / yoldaşlık edecek tertemiz arkadaşlar / hizmetliler / görevli kılınanlar vardır. Onları gölgelikler altında bulunduracağız.
Nisa 58
ALLAH size görevleri mutlaka ehline / uzmanına / işin gerçek sahiplerine vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emrediyor. Doğrusu Allah bununla size ne güzel öğüt veriyor! Şüphesiz ki Allah; hakkıyla işitendir, hakkıyla görendir.
Nisa 59
Ey iman edenler! Allah’a itaat edin, Rasûl’e itaat edin ve sizden olan Ulu’l-Emr’e (ortak işlerinizi yapan yöneticiye, kamu hizmetlerini yürüten işin ehli / uzmanı / sahibi kişiye) de yaptığı işlerde destek verin! Herhangi bir hususta anlaşmazlığa düştüğünüz takdirde Allah’a ve ahiret gününe gerçekten inanıyorsanız; onu (anlaşmazlığa düştüğünüz hususu) Allah (ayetlerinde çözüm arayın) ve[ya] Rasûlüne (hakeme / hâkime) arz edin / götürün. Bu daha iyidir sonuç bakımından da daha güzeldir.
Nisa 60
(EY MUHAMMED!) Sana indirilen Kur’an’a ve senden önce indirilene inandıklarını iddia edenleri görmüyor musun? Tağut’u (din adamlarını) tanımamaları gerektiği halde, onun (din adamlarının) önünde, muhakeme olmak istiyorlar. Şeytan da onları derin bir sapıklığa düşürmek istiyor.
Nisa 61
Münafıklara; “Allah’ın indirdiğine (Kur’an’a) ve Rasûl’e gelin” dendiği zaman, onların senden büsbütün uzaklaştıklarını görürsün.
Nisa 62
Kendi işledikleri yüzünden başlarına bir musibet geldiği, sonra da; “Biz iyilik etmek ve uzlaştırmaktan başka bir şey istememiştik” diye Allah’a yemin ederek sana geldikleri zaman halleri nasıl olur?
Nisa 63
Onlar Allah’ın kalplerindekini bildiği kimselerdir. Öyleyse onlara aldırma. Onlara öğüt ver ve onlara kendileri hakkında etkili ve güzel söz söyle.
Nisa 64
Biz her Rasûl’ü sırf, Allah’ın izni ile itaat edilmek üzere gönderdik. Eğer onlar kendilerine zulmettikleri zaman sana gelseler de; Allah’tan günahlarının bağışlanmasını dileseler ve Rasûl de onlara bağışlama dileseydi, elbette Allah’ı tövbeleri çok kabul edici ve çok merhametli bulacaklardı.
Nisa 65
Hayır! Rabbine andolsun ki onlar, aralarında çıkan çekişmeli işlerde seni hakem yapıp, sonra da verdiğin hükme, içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın, tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe, iman etmiş olmazlar.
Nisa 66
Eğer Biz onlara; “Hayatlarınızı (Allah yolunda / uğrunda) fedâ edin veya hicret edin / yurtlarınızdan çıkın” diye yazıp bildirmiş olsaydık, içlerinden birçoğu bunu yapmazlardı. Eğer kendilerine verilen öğütleri tutsalardı, elbette haklarında hem daha hayırlı, hem de (imanlarını) daha çok pekiştirici olurdu.
Nisa 67
O zaman kendilerine, elbette katımızdan büyük bir ödül verirdik.
Nisa 68
Onları elbette doğru yola iletirdik.
Nisa 69
KİM Allah’a ve Rasûlüne itaat ederse, işte onlar, Allah’ın kendilerine nimet verdiği nebilerle, sıddıklarla (dünyada iken kendilerine gelen gerçekleri doğrulayan / tasdik edenlerle), şehitlerle (dünyada iken şahitlik ederek ölenlerle) ve iyi kimselerle birliktedirler. Bunlar ne güzel arkadaştır.
Nisa 70
Bu lütuf Allah’tandır. Hakkıyla bilen olarak Allah yeter.
Nisa 71
EY İMAN EDENLER! (Size savaş açan düşmana karşı) tedbirinizi alıp, küçük birlikler halinde, yahut topluca savaşa gidin.
Nisa 72
Şüphesiz aranızda öyle kimseler var ki, (onların her biri savaşa gitme konusunda) hakikaten pek ağır davranır. Eğer başınıza bir musibet gelirse; “Allah bana lütfetti de onlarla beraber bulunmadım” der.
Nisa 73
Eğer Allah’tan size bir lütuf (zafer) erişse, bu sefer de; sizinle kendisi arasında hiç tanışıklık yokmuş gibi şöyle der: “Ne olurdu ben de onlarla beraber olsaydım da, büyük bir başarıya (ganimete) ulaşsaydım.”
Nisa 74
O HALDE, dünya hayatını ahiret hayatı karşılığında satanlar, Allah’ın izin verdiği durumlarda (saldırganlarla) savaşsınlar. Kim Allah’ın izin verdiği durumlarda, (saldırganlara karşı) savaşır da öldürülür veya galip gelirse, Biz ona büyük bir ödül vereceğiz.
Nisa 75
Size ne oluyor da Allah izin verdiği halde ve; “Ey Rabbimiz! Bizleri halkı zalim olan şu memleketten çıkar, katından bize bir dost ver, bize katından bir yardımcı ver” diye yalvarıp duran; ‘zayıf ve zavallı erkekler’, ‘kadınlar ve çocuklar için’ savaşa çıkmıyorsunuz?
Nisa 76
İman edenler Allah’ın izin verdiği durumlarda (saldırganlara karşı) savaşırlar. Kâfirler (gerçekleri bildiği hâlde gizleyenler) de tağut (dine karşı din oluşturan paralel yapılanma sahibi din adamları) uğrunda savaşırlar. O hâlde siz şeytanın dostlarına karşı savaşın. Şüphesiz şeytanın hilesi / tuzağı / plânı çok zayıftır.
Nisa 77
DAHA önce kendilerine; “(Savaşmaktan) ellerinizi çekin, namazı kılın, zekatı verin” denilenleri görmedin mi? Üzerlerine savaş izni yazılınca hemen içlerinden bir kısmı; insanlardan Allah’tan korkar gibi hatta daha çok korkarlar ve: “Ey Rabbimiz! Niçin bize savaş iznini yazdın (elçi ile tebliğ ettin?) Bizi yakın bir zamana kadar erteleseydin ya!” derler. De ki: “Dünya geçimliği azdır. Ahiret Allah’a karşı gelmekten sakınan kimse için daha hayırlıdır. Size zerre kadar haksızlık edilmez.”
Nisa 78
Nerede olursanız olun; sağlam kaleler içinde de bulunsanız ölüm sizi yakalar / gelip bulur. Onlara bir iyilik gelince; “Bu Allah’tandır” derler. Başlarına bir kötülük geldiğinde (kendi elleriyle yaptıklarından ötürü / kendi tercihleri sebebiyle / elleriyle kazandıklarından dolayı başlarına geldiğini unutarak); “Bu senin yüzündendir” diyerek bahane üretirler. De ki: “Başınıza gelenlerin hepsi Allah’ın denetimi altındadır”. Bu topluma ne oluyor ki, bir türlü söz anlamıyorlar!
[1] Kişinin başına gelen her türlü kötülük kendi ellerinin öne sürdüğü, daha önceden yaptıklarına karşılık olarak verilir. Yani o kişinin başına bir kötülük gelecekse/ geliyorsa, Allah izin verdiği için gelir; kişi yaptığı o kötülüğe niyetlenip, gerçekleşmezden önce Allah’a yönelir tövbe ederse, bir de bakarsınız ki Allah o kişinin başına kötü şeylerin gelmesini önleyebilir.
[2] Hadis: اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَد۪يثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَۗ ~ “Allah Kitabını/Kur’an’ını hadisin/sözün eşsiz güzelikte olanıyla, ikişerli (bir sistemle yani olumlusu olumsuzuyla çok anlamlı) örnekler vererek indirdi” diye de muhteşem bir ifâde vardır. Bu vb. ayetler ile şu anlaşılmamalı; bugün Allah Rasûlü Muhammed as.’a atfedilen rivayetlere biliyorsunuz Hadis ve Hadis Külliyatı deniliyor. Allah, yüzyıllar sonra ortaya çıkacak Muhammed as.’a ait olduğu söylenilen HADİSLERE gönderme yapıyor gibi algı yapanları ve bu algı çalışmalarını ayrı tutuyorum, Yüce Allah’ın böyle bir gönderme yaptığını/yapacağını düşünmüyorum. Allah’ın sözünden başka, haberinden başka olarak okumakta fayda var; Kur’an’ın Furkan gibi, Zikir gibi isimlerinden olan Hadis ismini?! Aşağıdaki notlarımın bu minvâl üzere değerlendirilmesini rica ederim.
Kur’an’da; Kur’an’ın çok farklı isimleri vardır; şimdi bunları sırasıyla ele alalım.
Kur’an’ı en güzel tanımlayan, ne demek olduğunu anlatan, özelliklerini belirten de şüphesiz bizzat kendisidir.
Kur’ân-ı Kerîm’de, “Kur’ân, Furkān, Kitâb, Zikr, Hadîs, Ahsenu’l-hadîs, Nûr, Rûh” isimleriyle geçmektedir.
“Mushaf, Hûdâ, Hakîm, Tenzil, Kelâmullah, Vahy” gibi çeşitli isimler ve sıfatlarla kullanılagelmiştir.
Kur’an-ı Kerim’de “Kitâb” ismi, Kur’an’ı tarif ederken onlarca defa anılmıştır. “Toplanan, yazılan, bir araya getirilen” anlamında “Kitâb” ismiyle “toplanan, okunan, bir araya getirilen” anlamına gelen “Kur’an” isminin sıkça yer alması onun hem okunan hem yazılan bir ilahi bildiri olduğuna işaret etmektedir.
O Allah’ın sözü olduğunda hiç şüphe bulunmayan, Allah’ın emirlerine uygun yaşamak ve aykırı davranmaktan sakınmak isteyenlere doğru yolu gösteren ve öğreten bir “Kitap”tır. Her türlü kişisel ve toplumsal karanlıklardan aydınlığa; eşsiz galip ve övgüye lâyık olan Allah’ın yoluna çıkmak üzere; her şey için bir açıklama, bir doğru yol rehberi, bir rahmet ve Müslümanlara bir müjde olarak indirilmiş bir “Kitap”tır.
“Elif, Lâm, Râ. (BU), AYETLERİ sağlamlaştırılmış bir kitaptır! Sonra da hakîm olan ve her şeyin iç yüzünü bilen (Allah) tarafından açıklanmıştır.” (Hûd 1)
“Anılan, hatırlanan, öğüt” anlamına gelen “Zikr” kelimesi Kur’an-ı Kerim’in yüce isimlerindendir. Allah “ŞÜPHESİZ (bu) Zikr’i (Kur’an’ı Levh-i Mahfuzdaki Orijinalinden/Ana Kitap’tan); Biz indirdik/veri olarak aktardık ve elbette onun koruyucusu da Biziz!” (Hicr 9) buyurmaktadır.
“Hakkı batıldan, doğruyu eğriden, iyiyi kötüden ayıran” anlamında “Furkân” kelimesi de Kur’an’ın yüce isimlerindendir.
Allah’ın sözü için söz anlamında “Hadîs” ismi de bir ayette yer almış, Hadîs’in alemlerin Rabbinden indirildiği vurgulanmıştır.
Kur’an-ı Kerim’in yüce isimlerinden “sözün en güzeli” anlamına gelen “ahsenu’l-hadîs” de yer alır. Allah, sözün en güzelini uyum ve ahenkte, müjde ve tehdit, rahmet ve azap, cennet ve cehennem gibi karşılıklı ifadeli bir kitap olarak indirmiştir.
“Rablerinden korkan kişiler (onu ve anlamını okuyorlarken onun etkisinde kalır) ondan derileri ürperir!” (Zümer 23)
“Aydınlık ve aydınlatan” anlamına gelen ‘‘Nûr’’ kelimesi; “hak ve doğru yol”, “iman”, “öğüt”, “anlayış” anlamlarında pek çok ayeti kerimede yer alır. Ayrıca “nur kaynağı” veya “nurlandıran, her şeyi aydınlatan” anlamında kimi ayeti kerimede Allah’ı, Rasûlünü yahut İslam’ı tanımlamak üzere kullanılmıştır. “Nûr”, aynı zamanda Kur’an-ı Kerim’in yüce isimlerinden biridir. Yaptıklarımızdan hakkıyla haberi olan Allah’a, Resûlü’ne ve indirdiği o Nûr’a yani Kur’an’a inanmak kurtuluş reçetesidir.
“Geniş ve ferahlık verici olan” anlamına gelen “Rûh” kelimesi, Kur’ân-ı Kerîm’de yirmi bir yerde geçer. “Canlıların hayatını sağlayan, Cebrâil (AS) (rûhu’l-kuds, er-rûhu’l-emîn), büyük bir melek, rahmet, emir, yarattığı kulunun ruhunu bedenine yüklemekle meydana gelen, hayat” anlamlarında da kullanılmıştır. “Rûh” kelimesi “kalplere can veren” anlamında Kur’an-ı Kerim’i tanımlayan yüce isimler arasında yer alır. Allah’ın emrinden olarak kalplere can veren bir rûh, Kur’an indirilmiştir.
Kur’an Allah sözüdür, kelâmdır; doğru yola eriştiren Hadi ve Hüdâ’dır. Hem doğru yol yani es-sırâtü’l-müstakīmdir hem rahmet ve şifadır. Yücedir; alîdir, değerlidir, azîzdir. Sözleri hikmettir, hakîmdir, mübarektir. Allah katından indirilmiş, tenzîldir, vahydir. Arapçadır, Arabîdir. Müjdeleyendir, beşîrdir hem büşrâdır, hem uyarıcıdır nezirdir, hem açıklayıcıdır, beyandır. Zengin anlamlarıyla ve sadece okunuşuyla bile; okuyan, uygulayan, inanan herkesin gönlüne devadır.
Nisa 79
Sana ne iyilik gelirse Allah’tandır. Sana ne kötülük gelirse kendi yaptıklarının sonucudur. (Ey Muhammed!) Seni insanlara bir rasûl / elçi olarak gönderdik. Şahit olarak Allah yeter.
Nisa 80
Kim Rasûl’e itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur. Kim yüz çevirirse (bilsin ki), Biz seni onlara bekçi göndermedik.
Nisa 81
Sana “baş üstüne” derler. Fakat senin yanından çıktıklarında içlerinden birtakımı, geceleyin; (senin gündüz) söylediklerinin aksini kurarlar/plânlarlar. Allah onların geceleyin plânladıklarını/kurduklarını (bilip ve Melekler ile de tespit edip) yazdırmaktadır. Sen onlara aldırma. Allah’a yönel. Vekil olarak Allah yeter.
Nisa 82
Hâlâ Kur’an’ı düşünüp anlamaya çalışmıyorlar mı? Eğer o, Allah’tan başkası tarafından (indirilmiş) olsaydı, mutlaka onda birçok çelişki bulurlardı.
Nisa 83
KENDİLERİNE güvenlik veya korku ile ilgili bir haber geldiğinde onu yayarlar. Halbuki onu Rasûl’e veya içlerinden işin (güvenlik) uzmanı kimselere götürselerdi; bu kimseler, işin iç yüzünü araştırıp ondan hüküm / isâbetli bir karar çıkarabilirlerdi. Allah’ın size lütfu ve merhameti olmasaydı, bir kısmınız hariç şeytana uyardınız.
Nisa 84
(EY MUHAMMED!) Artık saldırganlara karşı savaş! Sen ancak kendinden sorumlusun! Müminleri de (saldırganlara karşı) savaşa teşvik et. Umulur ki Allah saldırgan kâfirlerin gücünü kırar. Allah’ın gücü daha üstündür, cezası daha şiddetlidir.
Nisa 85
Kim (dünyada) güzel bir (işe / işte) şefaat / aracılık ederse ona o işin sevabından bir pay vardır. Kim de (dünyada) kötü bir (işte / işe) aracılık / şefaat ederse ona da o kötülükten bir pay vardır. Allah’ın her şeye gücü yeter.
Nisa 86
SİZE bir selâm verildiği / sağlık / esenlik / iyilik güzellik temennisinde bulunulduğu zaman ondan daha güzeliyle veya aynıyla karşılık verin (ki savaş veya barışta inanan kardeşiniz kendini güvende hissetsin). Şüphesiz Allah her şeyin hesabını gereği gibi yapandır.
Nisa 87
Allah kendisinden başka hiçbir ilâh / otorite / kanun, yasa yapıcı; hüküm koyucu olmayandır! Ant olsun, sizi kıyâmet gününde mutlaka bir araya toplayacaktır. Bunda asla şüphe yoktur. Kimdir Allah’tan daha doğru eşsiz güzellikte söze sahip olan?
Nisa 88
SİZE ne oluyor da, münafıklar hakkında iki gruba ayrıldınız? Allah onları yaptıkları işlerden dolayı baş aşağı ederek, eski konumlarına döndürmüştür. Allah’ın, kendi sapıklığında bıraktığı bir kimseyi, zorla yola getirmek mi istiyorsunuz? Allah kimi (yanlış hayat tarzını seçenleri) sapıklığında bırakırsa, sen onun için çıkış yolu bulamazsın.
Nisa 89
Arzu ettiler ki kendilerinin küfre saptıkları gibi siz de sapasınız da beraber olasınız. Bu sebeple onlar, Allah yolunda hicret edinceye kadar içlerinden dost edinmeyin. Eğer düşmanlığa yönelirlerse onları yakalayın ve savaş hali içinde etkisiz hâle getirin. Onlardan ne bir dost edinin, ne de bir yardımcı.
Nisa 90
Ancak sizinle aralarında anlaşma olan bir topluma sığınmış bulunanlar, yahut ne sizinle ne de kendi kavimleriyle savaşmayı içlerine sindiremeyip (tarafsız olarak) size gelenler başka! Eğer Allah dileseydi, onları size musallat kılardı da sizinle savaşırlardı. Eğer onlar sizden uzak durur, sizinle savaşmayıp size barış teklif ederlerse; Allah onlara saldırmak için size bir yol (yetki) vermemiştir.
Nisa 91
Diğer birtakım kimselerin de hem sizden emin olmak, hem de kavimlerinden emin olmak istediklerini söyleyenleri göreceksin. Bunlar küfre (entrikaya) davet edildiklerinde ona hemen dalıyorlar. Eğer bunlar sizden uzak durmazlar, sizinle barış içinde yaşamak istemezler, ellerini savaştan çekmezlerse onları yakalayın ve onları savaş içinde nerede bulursanız etkisiz hale getirin. İşte bunlara karşı size apaçık bir yetki verdik.
Nisa 92
BİR MÜMİN bir mümini kasten öldüremez! Ancak istemeden, yanlışlıkla olması başka! Kim bir mümini yanlışlıkla öldürürse; boyunduruk altında tutulan, zor duruma düşmüş olan, bir mümin esiri azat etmesi ve eğer ailesi bağışlamadığı sürece ailesine diyet, bir bedel ödemesi gerekir. Öldürülen kişi bir mümin ve sizinle savaş hâlinde olan bir topluluğa mensup ise bir mümini serbest bırakması, özgürleştirmesi gerekir. Yok eğer sizinle kendileri arasında antlaşma bulunan bir topluluktan ise ailesine verilecek bir diyet, bedel ve mümin bir esiri serbest bırakması gerekir. Bunlara imkân bulamayanın, boyunduruk altında birini bulamayanın Allah tarafından tövbesinin, dönüşünün kabulü için iki ay art arda kesintisiz oruç tutması gerekir. Allah bilen ve doğru hüküm, isabetli karar verendir.[*]
___________________
[*] Bu ayet temel olarak kasıt ile hata arasındaki farkı ortaya koyar ve bir müminin canının ne kadar değerli olduğunu hatırlatır. Bilerek adam öldürme kesin bir yasak olarak konur; fakat istemeden, yanlışlıkla meydana gelen ölüm durumunda ise tamamen cezasız bırakılmaz, fakat onarıcı bir adalet modeli kurulur. Yani amaç intikam değil; bozulan dengeyi düzeltmek, vicdanı arındırmak ve toplumsal yarayı onarmaktır.
Ayetin içinde geçen “köle azadı” ifadesi tarihsel bir uygulama değil, ilkesel bir mesaj taşır. O dönemde toplumda yaygın olan en büyük özgürlük ihlali kölelikti. Bu yüzden hatalı bir can kaybının telafisi olarak bir insanı özgürlüğüne kavuşturmak emredilmiştir. Günümüze taşındığında bu, “bir hayatı yok ettiysen bir hayatı özgürleştir, ayağa kaldır, iyileştir” anlam katmanına dönüşür. Yani özgürlük üretmek, hayatı yeniden inşa etmek.
Diyet meselesi ise maddi sorumluluğu temsil eder. Bir can kaybı sadece bireysel değil, ailesel ve toplumsal bir yaradır. Bu nedenle hata yapan kişi, mağdur tarafın zararını üstlenir. Bu, suçlunun kaçmaması; aksine sonuçlarıyla yüzleşmesi anlamına gelir. Eğer karşı taraf affederse, bu merhamet kapısının açık olduğunu gösterir. Yani adalet ile bağışlama dengede tutulur.
İki ay kesintisiz oruç şartı ise içsel arınma boyutudur. Bu, sadece bedel ödemek değil, bilinç eğitimi sürecidir. İnsan, hatasının ağırlığını hisseder, sabır öğrenir ve yeniden sorumluluk bilinci kazanır. Böylece hem topluma hem vicdana karşı bir dönüş süreci yaşar.
Sonuç olarak ayet, kölelik düzenini sürdürmek için değil; tam tersine hatayı telafi ederken özgürlük üretmeyi, mağduriyeti gidermeyi ve insanı ahlaki olarak dönüştürmeyi hedefler. Günümüze indirgediğimizde mesaj nettir: Hata bile olsa bir canın bedeli büyüktür; telafisi özgürlük, sorumluluk ve bilinçli bir dönüşle mümkündür.
Nisa 93
Kim bir mümini kasten öldürürse, onun cezası içinde ölümsüz sürekli kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, lânet etmiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır.
Nisa 94
EY İMAN EDENLER! Allah; saldırganları / teröristleri etkisiz kılmanız için, savaşa izin verdiğinde; sefere çıkmadan önce gerekli araştırmayı yapın. Size selâm veren (barış öneren) kimseye, dünya hayatının geçici menfaatine (ganimete) göz dikerek; “Sen mümin değilsin” demeyin. Allah katında pek çok ganimetler vardır. Daha önce siz de öyle idiniz de Allah size lütufta bulundu. Onun için iyice araştırın. Çünkü Allah yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.
Nisa 95
MÜMİNLERDEN özür sahibi olmaksızın oturanlar ve Allah’ın izin verdiği şekilde; mallarıyla, canlarıyla cihat edenler eşit olamazlar. Allah ikisine de cenneti vadetmekle beraber, mallarıyla ve canlarıyla mücadele edenleri, oturanların derece itibariyle üzerine geçirmiştir. Allah mücahitlere, oturanların üstünde büyük bir ödül ihsan etmiştir.
______________________
[1] Kelimenin “faddale” şeklindeki kullanımlarında ise “sahip olunan, mal, mülk, imkan gibi farklı şey” anlamında kullanılıyor. İsra Suresinin 21. ayeti buna güzel bir örnektir. Erkeklerin üstünlüğüne delil olarak aktarılan ayette de aynı kullanımın bulunduğunu ifade edelim.
“Bir de ALLAH’ın bazınıza diğerinden fazla verdiği şeyleri (ma FADDALE Allahu bihi ba’dukum ala ba’din) istemeyin / göz dikmeyin. Erkeklere çalışmalarından bir pay, kadınlara da çalışmalarından bir pay vardır.”
Nisa 96
Tarafından derece derece rütbeler, bir mağfiret ve rahmet vermiştir… Öyle ya, Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Nisa 97
KENDİLERİNE zulmediyorlar iken, meleklerin canlarını aldığı kimseler var ya, melekler onlara şöyle derler: “Ne durumdaydınız (niçin hicret etmediniz?)” Onlar da: “Biz yeryüzünde zayıf ve güçsüz kimselerdik” derler. Melekler: “Allah’ın arzı (yeryüzü) geniş değil miydi, oraya (başka bir yere) hicret etseydiniz ya!” derler. İşte bunların gidecekleri yer cehennemdir. O ne kötü varış yeridir.
Nisa 98
Ancak, gerçekten zayıf ve güçsüz olan, çaresiz kalan ve hicret etmeye yol bulamayan erkekler, kadınlar ve çocuklar başkadır.
Nisa 99
Umulur ki, Allah bu kimseleri affeder. Çünkü Allah; çok affedicidir, çok bağışlayıcıdır.
Nisa 100
Kim Allah yolunda hicret ederse, yeryüzünde gidecek çok yer de bulur, genişlik de… Kim Allah’a ve Rasûlüne hicret etmek amacıyla, evinden çıkar da sonra kendisine ölüm yetişirse, şüphesiz onun ödülü Allah’a düşer. Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.