VE GERÇEK ŞU Kİ, Biz (Musa’dan) çok daha önce İbrahim’e de, doğru yolu bulma yetisi vermiştik. Biz onu çok iyi biliyoruz.
Enbiya
Enbiya 52
Hani, babasına ve halkına dedi ki: “Karşısında durup önlerinde eğildiğiniz şu temsilî heykeller nedir?”
Enbiya 53
“Biz, atalarımızı bunlara tapıcılar olarak bulduk” dediler.
Enbiya 54
Dedi ki: “Ant olsun, siz ve atalarınız apaçık bir sapıklık içindesiniz.”
Enbiya 55
Dediler ki: “Sen bize gerçeği mi getirdin? Yoksa sen bizimle oyun oynayanlardan mısın?”
Enbiya 56
“Hayır!” (Sizinle oyun oynamıyor ve eğlenmiyorum) dedi. “Rabbiniz göklerin ve yeryüzünün Rabbidir. Onları O yaratmıştır. Ben buna (gerçeğe) şahitlik edenlerdenim.”
Enbiya 57
“Allah’a yemin olsun ki, arkanızı dönüp gittikten sonra, putlarınıza mutlaka bir tuzak kuracağım!”
Enbiya 58
SONUNDA, onları paramparça etti. Ancak onların en büyüğünü bıraktı ki, onlar belki ona müracaat ederler, diye!
Enbiya 59
Dediler ki: “Bunu ilâhlarımıza kim yaptı? Şüphesiz ki o, zalimlerden/hainlerden birisidir.”
Enbiya 60
“Onları diline dolayan bir genç işittik, kendisine İbrahim deniliyormuş” dediler.
Enbiya 61
(Diğerleri) dediler ki: “Derhal, onu insanların gözleri önüne getirin onlar da şahit olsunlar.”
Enbiya 62
(İbrahim yanlarına getirilince ona sordular): “Ey İbrahim! İlâhlarımıza/tanrılarımıza bunu sen mi yaptın?” diye.
Enbiya 63
(İbrahim) dedi ki: “Aksine bu işi, belli ki onların şu büyükleri yapmış! Eğer konuşurlarsa, en iyisi onlara sorun!”
Enbiya 64
Bunun üzerine kendi vicdanlarına başvurdular da birbirlerine: “Gerçekten siz zalimlersiniz” dediler.
Enbiya 65
Sonra, yine eski kafalarına/düşüncelerine döndüler: “Kesinlikle sen de bilirsin ki, bunlar konuşamazlar!”
Enbiya 66
Dedi ki: “O halde, Allah’ı bırakıp da size fayda veya zarar veremeyen şeylere mi tapıyorsunuz?
Enbiya 67
Yuh size ve Allah’ı bırakıp ta taptıklarınıza! Siz hâlâ aklınızı kullanmıyor musunuz?”
Enbiya 68
DEDİLER Kİ: “Onu yakın ve böylece ilâhlarınıza arka çıkın/yardım edin! Eğer bir iş yapacaksanız.”
Enbiya 69
Biz de dedik ki: “Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve esenlik ol!”
Enbiya 70
Ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de kendilerini, hüsrana uğrayanlardan kıldık.
Enbiya 71
Onu ve Lût’u kurtarıp, içinde âlemlere bereketler verdiğimiz ülkeye ulaştırdık!
Enbiya 72
ONA İshak’ı hediye ettik, üstelik (İshak’ın ardından torunu) Yakub’u da; hepsini (toplumlarına) faydalı kişiler/salihlerden kıldık.
Enbiya 73
Onları emrimizle doğru yolu gösteren liderler/önderler yaptık! Onlara hayırlı işler yapmayı, namazı kılmayı ve zekâtı vermeyi vahyettik. Onlar Bize kulluk eden kimselerdi.
Enbiya 74
VE LUT’A gelince… Ona da hüküm/yargı gücü ve ilim verdik. Onu iğrenç işler yapmakta olan bir kentten kurtardık. Gerçekten onlar fasık / doğru yoldan sapmış kötülük topluluğu idiler!
Enbiya 75
Biz onu (Lut’u) rahmetimize dahil ettik. Şüphesiz o, (insanlığa) yararlı/salihlerden biri idi.
Enbiya 76
VE NUH’U da hatırla! Hani o, daha önce Bize yalvarmıştı. Biz de onun duasını kabul ettik. Kendisini ve ailesini büyük sıkıntıdan kurtardık.
Enbiya 77
Ayetlerimizi yalanlayan kavme karşı, ona yardım ettik. Gerçekten onlar, kötülük halkı olmuşlardı. Biz de, onların tümünü boğduk.
Enbiya 78
DAVUD’U ve Süleyman’ı da (an, ikisinden de bahset). İkisi de ekin hakkında hüküm veriyorlardı, hani bir halkın davarları onun içinde otlatılmıştı. Biz de onların hükümlerine / o konuda verdikleri kararlarına şahit idik.
Enbiya 79
Biz Süleyman’a yargıyı (dava konusunu) iyice (inceden inceye, derinlemesine) bellettik ve her birine bir hüküm[1] / karar verme / yargı gücü ve ilim metodu verdik / öğrettik. Davud’a kuşlarla beraber tesbih eden dağları boyun eğdirdik. Biz bunları yapanlarız!
______________________
[1] Doğru anlama yeteneği, muhakeme etme gücü ile gerçeği ortaya çıkarma.
Enbiya 80
Bir de ona, sizin için zırh yapma sanatı öğretmiştik; savaşın şiddetinden korusun diye. Ama, siz şükreden kimseler misiniz?
Enbiya 81
FIRTINALI rüzgârı da Süleyman’ın (hizmetine vermiştik); içinde bereketler yarattığımız yere doğru onun emriyle akıp giderdi! Biz her şeyi bilenleriz!
Enbiya 82
82. Azılı suçlu tutukluların arasından da onun için dalgıçlık yapa[rak inciler çıkara]n ve bundan başka işlerde çalışan kimseleri de (emrine vermiştik). Böylece onları, onun emrinde tu-tan/koruyan da Bizdik![1]
______________________
[1] Önceki ayetlerde (Sad 35) Süleyman şöyle dua etmişti: “Rabbim, benden sonra kimseye vermeyeceğin bir mülkü bana ver.” Allah bu duasını kabul ettiğini belirtiyor. Cinlerden, şeytanlardan ve benzeri kimselerden Süleyman’ın emrine veriyor. Süleyman’dan sonra Rasûller dahil kimseye böyle bir güç verilmiyor. Günümüzde “emrimde cinlerim var, cinlerden haber alıyorum, cinlerle hasta iyileştiriyorum” ve benzeri sözler söyleyenler yalan söylüyorlar.
Enbiya 83
VE EYYUB’U da… (an ki); hani o, Rabbine şöyle dua etmişti: “Şüphesiz bu dert, bana dokundu, Sen merhametlilerin en merhametlisisin!”
Enbiya 84
Biz de onun duasını kabul ettik, kendisinde bulunan sıkıntıyı kaldırdık. Ona ailesini ve onlarla beraber bir katını/daha fazlasını da verdik. Katımızdan bir rahmet ve ibadet edenler için bir öğüt olmak üzere.
Enbiya 85
VE İSMAİL’İ, İdris’i ve Zülkifl’i de… (hatırla!) Hepsi de sabredenlerdendi.
Enbiya 86
Onları rahmetimize dahil ettik/girdirdik. Çünkü onlar (insanlığa) yararlı/salih/iyi kimselerdendi.
Enbiya 87
VE o balık olayının kahramanı / Zünnûn’u da[1] (burada an). Hani o kavmine kızarak gitmişti. Bizim kendisine güç yetirebileceğimizi unutmuştu. Nihayet karanlıklar içinde (Balina karnında) yalvardı: “Senden başka İlâh yoktur. Sen yücesin / eksiklikten uzaksın / Seni tenzih ederim! Gerçekten ben (kendine zulmeden) zalimlerden oldum!”
______________________
[1] Balık Adamı. Yunus Nebi. Kitab-ı Mukaddes’te Jonas olarak geçer.
Enbiya 88
Biz de onun duasını kabul ettik ve onu gamdan / dertten / kederden kurtardık. İşte, Biz inananları böyle kurtarırız!
Enbiya 89
ZEKERİYA’YI da… (an ki, onun da kederini gidermiştik); hani o, Rabbine yalvarmıştı: “Rabbim! Beni tek başıma (evlâtsız) bırakma! (Ben vârissiz kalsam bile, gerçi) Sen, vârislerin en hayırlısı Sensin!”
Enbiya 90
Onun duasını kabul ettik ve ona Yahya’yı armağan ettik. Eşini de kendisi için (kısırlığını gidererek) iyileştirdik. Gerçekten onlar, iyi işlerde yarışıyorlardı! Onlar umarak ve korkarak Bize dua ederlerdi. Ve Bize, içten gelen derin bir saygı gösterirlerdi.
Enbiya 91
VE O İFFETİNİ KORUMUŞ olanı da!.. (Meryem’i de an) Biz ona (İsa için yarattığımız) ruhumuzdan üfledik.[1] Onu (Meryem’i) ve oğlunu (İsa’yı) âlemler için bir ibret kıldık!
______________________
[1] İsa için önceden yaratılmış olan ruh; ana rahmine melek tarafından cenin olarak üfleniyor/yükleniyor. ‘Ruhumuzdan’ ifadesi; ‘Bizim yarattığımız ruh’ anlamındadır!
_____________________
ADEM AS.’IN YARATILIŞI İLE İLGİLİ AYETLER LİNKİ;
Yukarıdaki ayette şöyle bir parantez koymuştuk: (Allah ilk/sıfır yaratılışın devamı olarak bugün) diye. Biz parantezleri konuyla ilgili Kur’an Bütünlüğünde geçen ayetlerden alıp koyduk ki; İlköğretim, Ortaöğrenim ve Lise Seviyesindeki kardeşlerimiz konuyla ilgili bağlantıyı daha rahat kurabilsinsinler. Aynı zamanda Kur’an Kültürüyle henüz yeni tanışan bütün insanları düşünerek koyduk. Zaten Mealimiz: KELİME KELİME, MOTOMOT yani bir Çeviri/Meal değil biliyorsunuz, nedir peki: KUR’AN’IN KUR’ANCA ANLAM OKUYUŞU diye sunduk bu yüzden.
Bkz. Bakara 2/30; İsa’nın Yaratılışta durumu Adem’n durumu gibidir olarak gelen Ayeti Al-i İmran 59; Araf 7/189; Müminûn 23/12; 25/Furkân 54; 32/Secde 7; 35/Fâtır 11; 37/Saffât 11; 38/Sâd 71; 38/Sâd 72; 40/Mü’min 67; 53/Necm 32.
Enbiya 92
(SİZ EY İNANANLAR) gerçek şu ki; sizin bu toplumunuz / ümmetiniz[1] / uygarlığınız tek bir ümmet / toplum / uygarlık / din ve medeniyet üzeredir! Ben de sizin Rabbinizim. Öyleyse yalnız Bana kulluk edin!
______________________
[1] Ümmetiniz / Dininiz, burada aynı zamanda ümmet kelimesinden din de anlaşılmaktadır. Şöyle izah edilebilir: (Genel manâda) ey insanlar! Sarılmanız gereken dininiz tek bir dindir, o parça parça bir şey değildir. Tek olan İslâm Dinidir. Bütün Rasûller Allah’ın birliğini tebliğ göreviyle gelmişlerdir.
Enbiya 93
Onlar emri / dini kendi aralarında parçalara ayırdılar. Ama hepsi Bizim huzurumuza döneceklerdir.
Enbiya 94
ARTIK kim gerçeklere inanmış olarak salih amel / insana ve hayata katkı sağlamak için faydalı işleri en iyi şekilde yaparsa, o kişinin çalışmasına nankörlük yoktur. Şüphesiz Biz onun çalışmasını yazanlarız.
Enbiya 95
Kendisini helâk / yok edip imha ettiğimiz bir ülke halkının (dünyaya) geri dönüp yaşamaları[1] haramdır / yasaktır / sözkonusu bile değildir. Katiyen onlar (dünyaya) bir daha geri dönemezler!
______________________
[1] Yani bu ayet; insanların öldükten sonra ruhlarının başka bedenlere girerek, dünyaya dönme (tenasuh) inancını reddetmektedir. Bu inanç günümüzde en çok Hindistan’da yaygındır. (Bu ayet için biz metindeki anlamı tercih ettik). Ayrıca bkz. Müminun 100. ayet.
Dikkat edilirse reenkarnasyon kelimesini kullanmadık, tenasüh dedik. Ne anlama gelir, bir bakalım: “Tenasüh’te bir geriye gidiş, yani insan ruhunun hayvan, bitki türü gibi daha alt kategorilere geçişi varken reenkarnasyonda ise insan ruhunun ölümlü bir bedenden yine başka bir insan bedenine geçişi söz konusudur. Dolayısıyla tenasüh ve reenkarnasyon tamamen farklıdır ve İslâm Akidesinde böyle bir inanış yoktur!
Enbiya 96
Nihayet Yecüc ve Mecüc[1] seddi açıldığında onlar her bir tepeden akın ederler!
______________________
[1] “Yecüc ve Mecüc” Kitab-ı Mukaddes’te, “Gog ve Magog”lar olarak geçmektedir.
Enbiya 97
(Yecüc Mecüc seddinin açılışıyla) gerçek olan söz (kıyamet) yaklaşmıştır. İşte o zaman inkârcı kişilerin gözleri donup kalmıştır: “Vah vah, yazıklar olsun bize! Biz bundan gaflet içinde imişiz. Hayır aksine biz zalimlermişiz.”
Enbiya 98
Gerçekten siz de Allah’ın dışında kulluk ettikleriniz de, cehennemin odunusunuz. Siz oraya gireceksiniz.
Enbiya 99
Eğer onlar ilâh olsalardı oraya girmezlerdi. Oysa, hepsi orada sonsuz kalacaklardır.
Enbiya 100
Orada, onlar için bir inleme vardır. Onlar orada, hiçbir şey duymazlar.