Akıl ve Bilim Işığında Kur'an'ın Kur'an ile Meal ve Tefsiri

Bakara 51

HANİ Biz Musa ile kırk gece için sözleşmiştik. Sizler ise onun ardından (kendinize) zulmederek bir buzağıyı ilâh edinmiştiniz (Bize aracı / şefaatçi / yaklaştırıcı / yol gösterici rehber etdinerek buzağıya sığınmıştınız). Ve sizler (böylece) zalimlerden olmuştunuz.

Bakara 53

HANİ Musa’ya o Kitabı ve Furkan’ı vermiştik… Umulur ki, hidayete erip doğru yolu bulursunuz (diye).

______________________
ALLAH MUSA AS. İÇİN KİTABI VE FURKAN’I; MUHAMMED AS. İÇİN DE KİTABI VE HİKMETİ VERDİK, buyurur?!

Musa as. için Kitabı verdik dedikten sonra neden Furkan diyor?!

Furkan’ın anlamına baktığımızda: Hak ile Batılı, Gerçek ile Yalan, Doğru ile Yanlışı ayırdedici bir özellik olduğunu görürüz.

Sonra Allah bir ayetinde: Allah’tan gereği gibi sakınan (takvâ sahibi) müminlere de Furkan Özelliği vereceğini söyler?!

Benim burada dikkat çekmek istediğim konu ise Musa as.’a Furkan, Muhammed as.’a Hikmet verdiğini dile getirir. Yani Kitap ve Furkan, Kitap ve Hikmet?!

Hani geleneksel anlayışta Hikmet denince hemen Sünnet ve dolayısıyla Hadislere gönderme yaparlar ve Hadilerin de Kur’an gibi Peygamberimize vahyedildiği (vahy-i gayr-i metluv) söylenir ya?!

Allah; Furkan’a (hakkı batıldan ayırdedici özellik) bu anlamı yüklediyse Hikmet’e ne anlam yüklediğini açıklamamış olabilir mi?!

Hikmet: Kitaba göre doğru hüküm, isabetli karar verebilme yeteneği, özelliği; sorunlara Kitap’tan çözüm önerileri çıkarabilme yetisi olarak anlamakta fayda var, biz böyle anlıyoruz.

ALLAH MUSA AS. İÇİN KİTABI VE FURKAN’I; MUHAMMED AS. İÇİN DE KİTABI VE HİKMETİ VERDİK, buyurur?!

Musa as. için Kitabı verdik dedikten sonra neden Furkan diyor?!

Furkan’ın anlamına baktığımızda: Hak ile Batılı, Gerçek ile Yalan, Doğru ile Yanlışı ayırdedici bir özellik olduğunu görürüz.

Sonra Allah bir ayetinde: Allah’tan gereği gibi sakınan (takvâ sahibi) müminlere de Furkan Özelliği vereceğini söyler?!

Benim burada dikkat çekmek istediğim konu ise Musa as.’a Furkan, Muhammed as.’a Hikmet verdiğini dile getirir. Yani Kitap ve Furkan, Kitap ve Hikmet?!

Hani geleneksel anlayışta Hikmet denince hemen Sünnet ve dolayısıyla Hadislere gönderme yaparlar ve Hadilerin de Kur’an gibi Peygamberimize vahyedildiği (vahy-i gayr-i metluv) söylenir ya?!

Allah; Furkan’a (hakkı batıldan ayırdedici özellik) bu anlamı yüklediyse Hikmet’e ne anlam yüklediğini açıklamamış olabilir mi?!

Hikmet: Kitaba göre doğru hüküm, isabetli karar verebilme yeteneği, özelliği; sorunlara Kitap’tan çözüm önerileri çıkarabilme yetisi olarak anlamakta fayda var, biz böyle anlıyoruz.

Aşağıda verdiğimiz BAĞLANTILI AYETLERİ okuduğunuzda gerçeği görürsünüz.

PEK ÇOK NEBİ’YE HİKMET VERİLDİĞİ İFADE EDİLİR!

Allah’ın adıyla;

Enbiya 48

VE GERÇEK ŞU Kİ Biz Musa’ya ve Harun’a, Furkan’ı (gerçekle yalanı ayırdedici özelliği olanı) verdik; korunup sakınanlar için bir ışık ve bir öğüt olarak…

Bağlantılı Ayetler: 2/53 3/4 2/257 5/15 5/16 7/144 7/145 14/5 57/7 57/9

https://www.sadikturkmenmeali.com/enbiya-48/

Bakara 53

HANİ Musa’ya o Kitabı ve Furkan’ı vermiştik… Umulur ki, hidayete erip doğru yolu bulursunuz (diye).

Bağlantılı Ayetler: 3/3 3/4 21/48

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-53/

Meryem 12

(BÜYÜDÜĞÜNDE): ”Ey Yahya! Kitabı kuvvetlice tut” (dedik). Daha çok gençken ona Hikmeti verdik (problem çözme bilimini öğrettik).

Bağlantılı Ayetler: 6/85 6/89 3/35 3/41 19/2 19/15 21/89 21/90

https://www.sadikturkmenmeali.com/meryem-12/

Zuhruf 63

İSA açık delillerle gelince dedi ki: “Size ‘Hikmet’i getirdim. Size hakkında ayrılığa düştüğünüz şeylerden bir kısmını açıklamak için geldim. Allah’tan sakının ve bana uyun!

Bağlantılı Ayetler: 3/48 3/55

https://www.sadikturkmenmeali.com/zuhruf-63/

Bakara 129

“Rabbimiz! İçlerinden onlara bir elçi gönder; onlara ayetlerini okusun, onları Kitap ve Hikmet / Bilim ile (eğitim öğretime tabi tutarak) onları geliştirsin ve onları[n başlarına gelebilecek] her türlü kötülüğe karşı uyarsın. Şüphesiz Sen mutlak güç sahibisin, doğru hüküm / isâbetli karar verensin.”

Bağlantılı Ayetler: 2/151 3/164 62/2

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-129/

Bakara 151

Size kendi içinizden bir Rasûl gönderdi; size ayetlerini okuyor, sizi (başınıza gelebilecek) her türlü kötülüğe karşı uyarıyor, ve sizi; Kitap ve Hikmet ile (problem çözme bilimi ve bilimsel gerçeklerle), bilmediklerinizi öğreterek geliştiriyor.

Bağlantılı Ayetler: 2/129 3/164 62/2

https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-151/

HZ. MUHAMMED SAV.’E DE AYNI ŞEKİLDE KİTAP VE HİKMET’İ İNDİRDİK, BUYURUR!

Nisa 113

(EY MUHAMMED!) Hani; Allah’ın sana lütuf ve merhameti sayesinde onlardan bir grubun seni saptırma / yolundan çevirme / vaz geçirme girişimine izin vermedin. Halbuki onlar ancak kendilerini saptırırlar sana hiçbir zarar veremezler. Allah sana kitabı (Kur’an’ı) ve Hikmet’i (insanlara faydalı olan çözüm önerilerini) indirmiş ve sana bilmediğin şeyleri öğretmiştir. Allah’ın sana lütfu çok büyüktür.

Bağlantılı Ayetler: 2/269 5/105 17/73 17/74

https://www.sadikturkmenmeali.com/nisa-113/

Aşağıda verdiğimiz BAĞLANTILI AYETLERİ okuduğunuzda gerçeği görürsünüz.

Bakara 54

HANİ, Musa kavmine dedi: “Ey kavmim! Gerçekten siz kendinize zulmettiniz / kötülük yaptınız, siz buzağıyı (ilah) edinmekle / buzağıya yönelip bağlanmakla! O halde tövbe ederek (tekrar) Yaratıcınıza yönelip yalnızca O’na bağlanın ve nefislerinizi ıslah edin (nefislerinizin aşırılığından kurtulun). İşte bu, Yaratıcınız katında sizin için daha hayırlıdır. Sonra sizin tövbenizi kabul etmiştir. Şüphesiz O, tövbeleri kabul eden merhamet sahibidir.”

Bakara 55

HANİ siz, demiştiniz ki: “Ey Musa! Allah’ı açıkça görmedikçe sana katiyen inanmayız”. Bunun üzerine hemen sizi yıldırım sesi yakalayıverdi ve sizler (buna) bakıp duruyordunuz.

Bakara 56

Sonra sizi Biz dirilttik, sizler öldükten sonra. Umulur ki sizler şükredersiniz.

Bakara 57

Ve üzerinize buluttan bir gölge yaptık; üzerinize kudret helvası ve bıldırcın indirdik. Güzel ve temiz olandan yiyin, size rızık olarak verdiğimiz şeyden!.. Bize zulmetmediler/kötülük yapmadılar, fakat onlar, (sadece) kendi kendilerine kötülük/zulüm yapıyorlardı.

Bakara 58

HANİ, (şöyle) dedik: “Bu memlekete girin. Oradan dilediğiniz yerden bol bol yiyin ve kapısından büyük bir tevazu ile eğilerek girin.” Ve ‘hıtta’ (Ya Rabbi, bizi affet) deyin, Biz de sizin hatalarınızı bağışlayalım… İyilik edenlere ise ileride daha da fazlasını vereceğiz.”

Bakara 59

Derken onların içindeki zalimler / kötülük yapanlar sözü kendilerine söylenenden başka bir şekle soktular / kelimelerin anlamını Bizim kastımızın dışına taşıdılar / kelimelerin yerlerini değiştirerek yaptılar. Biz de fasık olmaları / yoldan çıkmaları sebebiyle o zalimlere gökten bir azap indirdik.

Bakara 60

VE YİNE bir keresinde Musa, kavminin su ihtiyacı için yalvarmıştı. Biz de; “Asanla kayaya vur” demiştik. Bunun üzerine, kayadan on iki kaynak/pınar (birden) fışkırmıştı ki, halkın tümü kendi alacağı su pınarını/kaynağını bilsin. (Ve Musa): “Allah’ın rızkından yiyin için. Yeryüzünde, bozgunculuk yaparak fesat/terör çıkarmayın” (demişti).

Bakara 61

VE bir zamanlar yine siz: “Ey Musa! Biz tek bir çeşit yemeğe asla katlanamayız. O halde, Rabbinden bizim için iste de O bize; yerden çıkan sebze, kabak, sarımsak, mercimek, soğan versin” demiştiniz. O da size; “İyi olanı düşük olana değiştirmek mi istiyorsunuz? Öyle ise inin şehre! İstedikleriniz orada var” demişti. Böylece zillet ve yoksulluk onları kapladı. Onlar, Allah’ın gazabına uğradılar. Bunun sebebi onların; Allah’ın ayetlerini inkâr ediyor, nebileri de haksız yere öldürüyor olmaları idi. Bütün bunların sebebi ise, isyan etmek ve aşırı gidiyor olmaları idi.

Bakara 62

ŞÜPHESİZ (bu Kitab’a inanan) Müminler, Yahudi[yim diyen]ler / Yahudi mezhebindenim diyenler, (kendilerini) Hristiyan[ız diye adlandıran]lar / Hristiyan mezhebindenim diyenler ve Sabilerden[1] [Nebilerle tanışmamış, bizzat onlara ulaşmamış, herhangi bir Nebi ve Rasûle kavuşmamış kimselerden] her kim; “Allah’a ve ahiret gününe iman eder[2] ve salih amel / insana ve hayata katkı sağlayacak faydalı işleri en iyi -Allah’ın emrettiği- şekilde yaparsa, işte onlar için; Rableri katında ödül vardır, onlar gelecekten endişe etmeyecek, geçmişten dolayı da üzüntü duymayacaklardır!”

______________________
Öncelikle bilinmesi gerekenler;

YAHUDİLİK ~ Musa as.’ın arkasından gidenlerin dini değil, gitmeyenlerin dinidir. Çünkü Musa as.’da İslâm Dinini anlatmak ve yaymakla mükellefti ve Allah onun için de inancının gereği Allah’a teslim olan biri olarak (Musa’ya) Müslüman ismini seçip / beğenip vermişti.

HRİSTİYANLIK ~ İsa as.’ın arkasından gidenlerin dini değil, gitmeyenlerin dinidir. Çünkü İsa as.’da İslâm Dinini anlatmak ve yaymakla mükellefti ve Allah onun için de inancının gereği Allah’a teslim olan biri olarak (İsa’ya) Müslüman ismini seçip / beğenip vermişti.

SÜNNİLİK/ŞİİLİK ~ Muhammed as.’ın arkasından gidenlerin inancı değil, İslâm adına sonraları oluşturulan bir inançtır, daha anlaşılır olsun diye: PARALEL YAPILANMALARDIR, diyebiliriz. Allah’a ve Rasûlüne rağmen oluşturulmuş ve gerçekte onların DİNİ / YAŞAM BİÇİMİ olmuştur. Dolayısıyla; Muhammed as.’da İslâm Dinini anlatmak ve yaymakla mükellefti ve Allah onun için de inancının gereği Allah’a teslim olan biri olarak (Muhammed as.’a) Müslüman ismini seçip / beğenip vermişti. Velhasılı Nebi as.’dan ~ Muhammed as.’a kadar Allah katından gönderilen Dinin Adı: İSLÂM, Müntesiplerine de MÜSLÜMAN denilmiştir.

DİPNOTLAR;

[1] Sabiler-Sabilik:  Bakara 2/62, Hac 22/17. Kendisine bir elçinin tebliği ulaşmayan ya da herhangi bir elçiye ulaşamayan kimse / kimseler. Bunlar sadece bile bile şirk koşmaktan (Bakara 2/22) ve bildiği doğrulardan sorumlu tutulur.

[2]  Müminler ve Salih Amel yapanlar: Kur’an’a göre Allah’a iman eden; O’nun indirdiği ilâhi mesajların tümüne inanmak demek olduğu gibi, o mesajlarla birlikte gönderilen Rasûlllerin / Nebilerin tamamına (hiçbirini diğerinden ayırt etmeden) iman etmektir. (Bkz. Bakara Suresi 136). Bu şekilde Allah’a iman eden, ahirete iman eden ve salih amel / insana ve hayata katkı sağlayacak faydalı işleri en iyi şekilde yapan (Bkz. Bakara Suresi 25) herkes kurtuluşa erebilir.

1 No.’lu dipnotun detaylı açıklamasıSâbiîler ile ilgili araştırmalara gelince; böyle bir topluluk hakkında şu bilgilere ulaşılmıştır. (Arapça: ٱلصَّابِئَة ٱلْمَنْدَائِيُّون, romanize: aṣ-Ṣābiʾah al-Mandāʾiyūn) güney Mezopotamya ovasına özgü etno-dinsel bir gruptur ve tek tanrılı Gnostik bir din olan Sâbiîliğin takipçileridir. Muhtemelen antik çağlardan kalan son Gnostik gruplardan biri ve vaftizi ilk uygulayanlardandır. Sâbiîler, bugün günlük Irak Arapçası ve Modern Farsça konuşuyor olmalarına rağmen, geçmişte Aramice’den gelişen bir Sami dili Sâbiîce’yi anadili olarak kullanmaktaydı. Sâbiîce esas olarak ayin dili olarak korunmuştur. 2003 Irak Savaşı’ndan sonra 60.000-70.000 kişilik Iraklı Sâbiî topluluk dünyaya dağıldı; topluluğun çoğu komşu İran, Suriye ve Ürdün’e taşındı veya Orta Doğu’nun ötesinde diaspora toplulukları oluşturdu. İran Sâbiîleri ise dinsel zulümlerin bir sonucu olarak sayıca azalmaktadır.[*]

[*] KAYNAKÇA;

1) “Bell, Matthew”. 30 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2021.

2) Iraqi minority group needs U.S. attention 22 Kasım 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Kai Thaler,Yale Daily News, March 9, 2007.

3) “Arşivlenmiş kopya”. 17 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2021.

4) “Arşivlenmiş kopya”. 17 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2021.

Bakara 63

BİR BAŞKA ZAMAN (Tevrat ile hükmedeceğinize dair); sizden sağlam bir söz almış, Tur Dağını da tepenize dikmiş ve: “Sakınasınız diye, size verdiğimizi (Kitabı) sımsıkı tutun, onun içindekileri düşünün” demiştik.

Bakara 64

Ama siz bundan sonra yine yüz çevirdiniz. Eğer Allah’ın bol nimeti ve merhameti olmasaydı, herhalde ziyana uğrayanlardan olurdunuz.

Bakara 65

Şüphesiz içinizden Cumartesi / Tatil Günü yasağını çiğneyenleri bilirsiniz. Biz onlara; “Aşağılık maymunlar[*] (gibi) oldunuz” demiştik.

______________________
[1] Nisa 4/47, 154-155, A’raf 7/163, Nahl 16/124. (Bu ayetlerin linki aşağıda Bağlantılı Ayetler kısmındadır). Cumartesi yasağıyla ilgili Tevrat’taki hüküm şöyledir: “Tanrın Rabb’in buyruğu uyarınca Şabat (Cumartesi) Günü’nü tut ve kutsal say. Altı gün çalışacak, bütün işlerini yapacaksın. Ama yedinci gün bana, Tanrın Rabb’e Şabat Günü olarak adanmıştır. O gün sen, oğlun, kızın, erkek ve kadın kölen, öküzün, eşeğin ya da herhangi bir hayvanın, aranızdaki yabancılar dahil, hiçbir iş yapmayacaksınız. Öyle ki, senin gibi erkek ve kadın kölelerin de dinlensinler.” (Tesniye 5:12-14).

[2] Burada Allah’ın yarattığı insandan kullarını onların yaratılış kanunlarını değiştirerek maymuna dönüştürdüğü anlaşılmamalı, maymunların karesteristik yapılarına dönüştünüz, onlar gibi oldunuz adeta olarak algılamakta fayda var. İşleri güçleri yemek içmek, bir yiyeceğe başlarlar bir miktar yerler bırakırlar, başka bir yiyeceğe saldırırlar (çok aşırı yiyen birine maymun iştahlı deyimi / söylemi buradan gelir), muziplik yapmak, çiftleşmek; işte israiloğulları Allah’a verdikleri sözü unutunca maymunlar gibi oldular, şeklinde düşünürsek bu mesele daha iyi anlaşılır.

Bakara 65’i iki öncesi ayet ile birlikte değerlendirdiğimizde bu hükme / sonuca varırız:

Bakara 63. BİR BAŞKA ZAMAN (Tevrat ile hükmedeceğinize dair); sizden sağlam bir söz almış, Tur Dağını da tepenize dikmiş ve: “Sakınasınız diye size verdiğimizi (Kitabı) sımsıkı tutun, onun içindekileri düşünün” demiştik.

Bakara 64. Ama siz bundan sonra yine yüz çevirdiniz. Eğer Allah’ın bol nimeti ve merhameti olmasaydı herhâlde ziyana uğrayanlardan olurdunuz.

Tarihi Kaynaklarda pek çok israiliyyat (hurafe) İslâm’a ve özellikle Bakara 65’e atfettikleri bir anlatı vardır. Şöyle ki;

~ “Kur’an-ı Kerim’in bu konuda anlattığı en tipik örneklerden birisi de; İsrailoğulları‘nın, kendi kitaplarındaki temel unsurlardan biri olarak kabul edilen “cumartesi günü çalışma yasağına” karşı hürmetsizlik etmeleri ve bunun sonucunda ilahî irade tarafından maymun suretine büründürülerek çok ağır bir cezaya çarptırılmıştır.” Bu anlatı Allah’ın yaratış fıtratına / kanununa (Sünnetullah’a) aykırıdır.

Bakara 66

Biz bunu hem o gün yaşayanlara hem de arkadan gelenlere bir öğüt / ders ve Allah’a karşı gelmekten sakınanlara da bir ders / öğüt[1] kıldık.

______________________
[1] “Caydırıcı ders” anlamındaki (نَكَٰلًا) kelimesi, Nâziat 79/25. ayette de geçmekte ve Firavun’un, kendi zamanında yaşayan ve sonradan gelenler için caydırıcı bir ders olduğu bildirilmektedir.

Bakara 67

HANİ, o zaman Musa, halkına: “Allah size bir sığır kesmenizi emrediyor” demişti. Onlar da; “Sen bizimle eğleniyor musun?” demişlerdi. Musa; “Kendini bilmez cahillerden olmaktan Allah’a sığınırım” demişti.

Bakara 68

Onlar: “(Madem öyle) bizim için Rabbine dua et de, onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın” dediler. (Musa) şöyle dedi: “Rabbim diyor ki, o; ne yaşlı, ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi emrolunduğunuz işi yapın.”

Bakara 69

Onlar; “Bizim için Rabbine dua et de, rengi neymiş açıklasın” dediler. (Musa) şöyle dedi: “Rabbim diyor ki, o sapsarı; rengi bakanların içini açan bir sığırdır” dedi.

Bakara 70

(Onlar) dediler ki: “Bizim için Rabbine dua et de, onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce, birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet doğru olanı buluruz” dediler.

Bakara 71

(Musa’nın) cevabı şu oldu: “Rabbim diyor ki, o; çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan ve serbest dolaşan bir sığırdır”. Onlar; “İşte, şimdi tam doğrusunu bildirdin” dediler. Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu (Allah’ın emrini) yapmayacaklardı.

Bakara 72

HANİ (ey İsrailoğulları / ey Yakup’un soyundan gelenler) siz bir kimseyi öldürmüştünüz de suçu birbirinizin üstüne atmıştınız. Halbuki Allah gizlemekte olduğunuzu ortaya çıkaracaktı.

Bakara 73

“Öldürülene bedeninin (kopan, ikiye ayrılan) parçasını[1] yerleştirin / birleştirin / kopan, ikiye ayrılan organları bütünleştirin!”[2] dedik. Allah ölülere / ölmeye yüz tutmuş organlara, bu şekilde (parçalarını bütünleştirerek) can verir / ayağa kaldırır.[*] O size ayetlerini böyle gösteriyor. Belki aklınızı kullanırsınız / doğru bağlantılar kurarsınız.

______________________
[1] Ayetin bu bölümüne meal ve tefsirlerde “sığırın bir parçasıyla ölüye vurun” şeklinde anlam verilerek “o” manasına gelen ha (هَا) zamiri daha önce geçen sığırla ilişkilendirilir. Halbuki bu ayette, öncekinden farklı bir olaydan söz edildiği için kurulan ilişki yanlıştır. Zaten Allah ahirette hiçbir ölüyü, sığırın bir parçası ile vurarak diriltmeyecektir. Buradaki zamir, öldürülen kişinin nefsini yani bedenini gösterir.

[2] Darb (ضرب)’ın kök anlamı, bir şeyi bir şeyin üstüne vurma veya sabitlemedir (Müfredat). Arapçada pek çok iş için kullanılabilen bu fiilin anlamı, vurulan veya sabitlenen şeye göre değişir (el-Ayn).

[3] Ölüden ayrılan parçanın onun bedeniyle birleştirilmesi emredilmektedir. Yeniden dirilme, tekrar yaratılan kemiklerin bütünleştirilip onlara et giydirilmesi şeklinde olacaktır (Bakara 2/259–260, Müminun 23/14, 15, 16).

Bakara Suresi 73. Ayetin Tefsiri
فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَاۜ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُر۪يكُمْ اٰيَاتِه۪ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

“Ölenin vücudunun parçasını yerine koyun!” demiştik. Allah ölülere, bu şekilde (parçaları birleştirerek) can verir. Size âyetlerini gösterir ki aklınızı kullanasınız “(Bakara 2/73)Allah-u Teala Kesilmiş olan sığırın bir parçası ile öldürülmüş kişiye vurulmasını istemektedir. Yani uyuyan bir kişiyi silkeleyip “hadi kalk” dercesine vurulması gibi.

Allah-u Teala “Size âyetlerini gösteriyor; belki aklınızı kullanırsınız.”(Bakara 2/73) demekle bize bu ayet üzerinde iyice düşündüğümüz zaman anlayacağımızı anlatmaktadır.

Bakara 73. ayet ile Zümer 39/42 ayeti arasında çok büyük benzerlik görmekteyiz. Aynı konudan bahseden bu ayette de Allah-u Teala üzerinde iyice düşündüğümüz zaman anlayacağımızı anlatmaktadır. Kur’ân-ı Kerim fıtrata, akla, tefekküre, insanın etrafında gelişen olayları tahlil etmeye sürekli vurgu yapar.

Kitabın ayetlerinin, düşünen ve aklını kullananlar için açık bir şekilde ortaya konduğunu söyler ve muhataplarına görevler yükler.

Tüm bunlar ön yargılardan, ön kabullerden, siyasi, kültürel, hissi duygulardan arınabilmiş salt akıl ilkeleriyle yani doğru düşünme yolları ile mümkün olur. Kitaptaki ve tabiattaki ayetleri insan ancak bu metotlarla kavrar, sonuçlara ulaşır ve uygular.

Kabullerini ve itirazlarını bu ilkeler doğrultusunda yapar. Buradan hareketle, her insanın doğuştan getirdiği doğru düşünme ilkelerini konu edinen mantık ilmi insan hayatının her aşamasında bilmesi ve uygulanması gereken kurallardır ve Kur’an’ı daha iyi anlama konusunda bize yardımcı olur.

“Allah ölüm esnasında ruhları alır , ölmeyenlerinkini de uykuda alır. Ölümüne hükmettiğini tutar, ötekini belli bir vakte kadar salıverir.

Bunda düşünen bir toplum için göstergeler vardır”(Zümer 39/42) ayette ölüm ve uyku arasında çok büyük bir bağ olduğunu anlamaktayız. İnsan ve ruhu, kullandığımız bilgisayar ve programı gibidir. Ruh ile can da birbirinden farklı şeylerdir.

İnsanlardaki ve hayvanlardaki canlılık ta bilgisayara gelen elektriğe benzer. Bilgisayarın elle tutulan ve görülen kısmı insanların vücudu gibi, görülmeyen programı ise insandaki ruh gibidir.

Nasıl ki bilgisayarı diğer elektronik aletlerden ayıran görülmeyen programı ise insanı da diğer canlılardan ayıran görülmeyen ruhudur.

Anne karnında insanın bütün organları ve canlılığı oluştuktan sonra kişi için kişiye özel yaratılmış olan ruhu üflenmektedir. Ruh verilmesinden sonra iyiyi ve kötüyü birbirinden ayırmaya, dış dünyadan gelen seslere tepki vermeye başlamaktadır. İnsan öldüğünde de ölen ruhu değil vücududur.

Ruh yaşamaktadır. “Onlardan birine ölüm geldi mi şöyle der: “Rabbim! Beni geri çeviriniz.Terk ettiğim dünyada belki iyi bir iş yaparım”. “Hayır asla; o onun söyleyeceği sözdür. Önlerinde yeniden dirilecekleri güne kadar bir engel vardır.” (Muminun 23/99-100) ayetinde konuşan kişinin ruhudur, nitekim bedeni öldüğünden artık dünyaya dönemeyecektir.

Bir nevi artık programın yükleneceği bir bilgisayar yok diye örnek verebiliriz. İşte ayette geçen engel bedenin canlılığını kaybetmiş olmasıdır. Demek ki kabirler için halk arasında çokça duyulan “kabirdeki kişi kabri tekmeler” “kabirdeki kalkar kafasını vurur” gibi şeyler uydurmadır.

Uyuyan ile ölen kişi arasındaki fark ise, uyuyan kişinin ruhunun bedenine tekrar gireceği, ölen kişinin ise bedeni canlılığını kaybettiğinden dolayı bu geri dönüşün engellendiğidir.

Zira ahirette insanlar dirildiği zaman;”yatağımızdan kim kaldırdı” (Ya’sin 36/52) diyeceklerdir.

Bakara 72.ayette öldüğünden bahsedilen kişi de bu şekilde uykusundan dirilmiş, “beni falanca kişi öldürdü” şeklinde beyan etmiştir.

Bunun sonrasında ölüp, ölmediği anlatılmamaktadır, Allah bilir.

“Geceleyin sizi vefat ettiren ve gündüzün ne yapıp ettiğinizi bilen odur. Gündüzün sizi kaldırır ki ecel-i müsemmanız tamamlansın. Sonra dönüşünüz ona olacaktır. Sonra da yapmış olduklarınızı size o bildirecektir.” (Enam 6/60) ayetinde de uyku ve ölüm arası ilişki açıkça görülmektedir.

Yani insanlar her uyuduklarında ölürler ve uyandıklarında dirilirler. Ayette geçen “bas” kelimesi hem ölüm, hem uyku için aynı şekilde kullanılmaktadır. Yani kişinin yataktan kaldırılmasıdır.

Allah-u Teala şöyle buyurmaktadır: “Ya da şu kişiyi gözünde canlandırabilirsin: Tavanları çökmüş ve duvarları üzerlerine yıkılmış bir kente uğramış da “Allah bu kenti ölümünden sonra nereden diriltecek?” demişti.

Allah onu oracıkta yüz yıl süreyle öldürdü, sonra diriltti. “Ne kadar kaldın?” diye sordu. “Bir gün kaldım; belki bir günden de az” dedi. Allah dedi ki: “Yok, tam yüz yıl kaldın. Yiyeceğine ve içeceğine bak, hiç bozulmadılar. Bir de eşeğine bak … Bu, seni insanlara bir belge yapmak içindir. Şimdi de (eşekten kalma) kemiklere bak da onları nasıl birleştireceğimizi sonra nasıl ete büründüreceğimizi gör”.

Bunları açık açık görünce, dedi ki: “Artık biliyorum; Allah gerçekten her şeyi bir ölçüye bağlamış”. (Bakara 2/259) Ayette geçen kişi Hz. Üzeyir’dir. Milattan altı asır önce II. Buhtürnas tarafından Kudüs yerle bir edilmiş, Süleyman mabedi yıkılmış, insanların tümü Babil’e sürgün edilmiştir.

Bu olaylar sırasında oradan Hz. Üzeyir eşeğiyle geçmekte olup, gördükleri karşısında büyük bir ümitsizliğe kapılmış ve: “Allah bu kenti ölümünden sonra nereden diriltecek?” demiştir. Böyle dediğinde Allah onu öldürmüş ve yüz yıl sonra tekrar diriltmiştir.

Üzeyr (a.s) ise kendisinin uyuyup uyandığını sanmıştır. Bu da insanlara bir mucizedir. Allah-u Tealanın onunla konuşmasından da Hz. Üzeyir’in peygamber olduğu anlaşılmaktadır. İşte ölüm ile uyku arasında yakın bağlar olduğu ayetlerden görülmektedir. Allah ölüleri tekrar yarattığında ruhları da bedenlerine girecek ve sonra da dirileceklerdir.

Allah-u Teala “Allah’ın ayetlerinden biri de şudur: Yeri kupkuru görürsün; üzerine yağmur suyunu indirdik mi kımıldar ve kabarır. Yeri dirilten Allah, elbette ölüleri de diriltecektir.

O, her şeyin ölçüsünü koymuştur.” (Fussilet 41/39) ayetinde de yeniden dirilişini anlatmakta ve Bakara 259. ayetin sonunda dediği gibi her şeyin ölçüsünü koyduğundan bahsetmektedir.

Nitekim her şeye bir ölçü koyan yüce Allah, ölüme ve yeniden dirilmeye de bir ölçü koymuştur. Toprağın içinde ölen bitkiler, yağmur ile dirilip nasıl canlanıyorsa, ölüler de öyle canlanıp diriltilecektir.

Zira ahirette de tüm canlılar öldükten sonra; dağlar eriyerek denizleri dolduracak, denizlerdeki sularla da yeryüzü bataklık durumuna gelecektir.

İşte bu bataklık içerisinde insanların en küçük parçacıkları mutlaka muhafaza edilmiş olup, bebek olarak değil Hz. Adem’in yaratılışı gibi o parçacıktan yaratılacak, yaratılışı tamamlandıktan sonra ruh gelip vücudu ile birleştirilecek (Nefisler eşleştirildiği zaman 81/7) ve Allah’ın huzuruna getirilecektir.

Bakara 74

AMA bütün bunlardan sonra kalpleriniz yine katılaştı, taş gibi hatta daha da katı oldu. Çünkü öylesi taş vardır ki, içinden ırmaklar fışkırır. Yine öylesi taş vardır ki, yarılır da içinden sular çıkar. Taş ta vardır ki, Allah korkusuyla (yerinden kopup) düşer. Allah yaptıklarınızdan hiçbir zaman habersiz değildir.

Bakara 75

ŞİMDİ, bunların size inanacaklarını mı umuyorsunuz? Oysa içlerinden birtakımı, Allah’ın kelamını dinler, iyice anladıktan sonra, onu bile bile tahrif ederlerdi / anlamını çarpıtırlardı.

Bakara 76

Onlar/o münafıklar inananlarla karşılaşınca; “İnandık” derler ve birbirleriyle baş başa kaldıklarında da şöyle derler: “Rabbinizin katında/huzurunda size karşı delil olarak kullanıp sizi sustursunlar diye mi, Allah’ın size bildirdiğini onlara söylüyorsunuz? Bunu aklınız almıyor mu?”

Bakara 77

Onlar bilmiyorlar mı ki, Allah onların gizli tuttuklarını da bilir, açığa vurduklarını da!..

Bakara 78

Bunların bir de (Kur’an kültürüne sahip olmayıp Kitap nedir, İman nedir bilmeyen) ümmi takımı vardır, kitabı bilmezler. Onların bütün bildikleri bir sürü kuruntulardır. Onlar sadece zan ile hareket ederler.

Bakara 79

Yazıklar olsun o kimselere ki, kitabı elleriyle yazarlar, sonra da onu az bir değere/karşılığa değişmek için; “Bu, Allah’ın katındandır” derler. Vay ellerinin yazdıklarından ötürü, onların haline! Vay kazandıklarından dolayı, onların haline!

Bakara 80

BİR DE dediler ki: “Bize ateş sayılı birkaç günden başka asla dokunmayacaktır”. Sen onlara de ki: “Siz bunun için Allah’tan söz mü aldınız? -Eğer böyle ise, Allah verdiği sözden dönmez-. Yoksa siz, Allah’a karşı bilemeyeceğiniz şeyleri mi söylüyorsunuz?”

Bakara 81

Evet, kötülük işleyip suçu benliğini kaplamış (ve böylece şirke düşmüş) olan kimseler var ya, işte onlar ateş halkıdırlar. Onlar orada ölmeden sürekli kalacaklardır.

Bakara 82

İman edip salih ameli / insana ve hayata katkı sağlayacak faydalı bir işi en iyi şekilde yapanlar ise; işte onlar, cennet halkıdırlar. Onlar orada ölmeden sonsuz / sürekli kalacaklardır.

Bakara 83

VE BİR ZAMAN İsrailoğullarından / Yakup’un soyundan gelenlerden: “Allah’tan başkasına kul olmayacaksınız; anne ve babaya, (ihtiyaç sahibi olan) en yakın[akraba]lara, yetimlere ve yoksullara iyi davranacak / iyilik edeceksiniz, insanlara güzel sözler söyleyeceksiniz ve namazı gereği (Allah’ın öğrettiği / gösterdiği) gibi kılacaksınız ve zekatı (çalışıp üreterek) vereceksiniz” diye söz almıştık. Bundan sonra pek azı hariç yüz çevirerek sözlerinden döndüler.

Bakara 84

Hani o zaman; “Birbirinizin kanını dökmeyeceksiniz, birbirinizi yurtlarınızdan çıkarmayacaksınız” diye de, kesin söz almıştık. Sonra bunu böylece kabul etmişlerdi. Kendiniz de buna hâlâ şahitlik etmektesiniz.

Bakara 85

Buna rağmen siz, birbirinizi öldüren ve içinizden bir kesime karşı kötülük ve zulümde yardımlaşarak birleşiyorsunuz. Haram olduğu halde insanları yurtlarından çıkarıp, esir düştüklerinde ise salıvermek için, onlardan fidye alıyorsunuz. Yoksa siz Kitabın bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr mı ediyorsunuz? Artık sizden kim bunu yaparsa onun cezası, dünya hayatında rezillikten ibarettir. Kıyamet gününde de onlar azabın en şiddetlisine uğratılır. Çünkü Allah sizin yaptıklarınızdan habersiz değildir.

Bakara 86

İşte onlar, ahireti verip dünya hayatını satın alan kimselerdir. Artık bunlardan azap hiç hafifletilmez. Onlara yardım da edilmez.

Bakara 87

ANDOLSUN, Musa’ya Kitabı verdik. Ondan sonra birbiri ardınca rasûller / elçiler gönderdik. Meryem oğlu İsa’ya mucizeler / olağanüstü gösterge[delil]ler verdik. Onu Ruhu’l-Kudüs (Cebrail) ile destekledik. Sizin atalarınıza her ne zaman bir elçi / rasûl hoşlarına gitmeyen bir şey getirdiğinde kibirlenip (onların) bir kısmını yalanlayıp bir kısmını da öldürmediler mi?

Bakara 88

Ama onlar (atalarınız): “Kalplerimiz muhafazalı” dediler. Hayır, öyle değil! Allah onları zulümleri sebebiyle lânetledi (azarladı, kovdu). Onlardan pek azı iman etti.

Bakara 89

Ve ne zaman kendilerine, yanlarındakini tasdik eden bir kitap gelince onu inkâr ettiler. Oysa daha önce (Musa ve İsa’ya inananlar bu kitap ile); kafirlere (Arap müşriklerine) karşı, desteklenip önlerinin açılacağını umuyorlardı. Nihayet, önceden tanıyıp (geleceğini) bildikleri (bu Kitabı / Kur’an’ı), kendilerine gelince onu inkâr ettiler. Allah’ın lâneti (Allah’ın ve insanların sevgisinden, ilgisinden yoksunluk) inkârcıların üzerine olsun!

Bakara 90

Kendilerini ne kötü bir şey karşılığında sattılar! Allah’ın indirdiğini inkâr ederek… Allah’ın (Kulu Muhammed’e) indirdiğini çekemediler / kıskandılar; O’nun lütfundan dilediği (rasûl seçtiği) kullarına!.. Bu yüzden gazap üstüne gazaba uğradılar. İnkâr edenlere alçaltıcı bir azap da vardır.

Bakara 91

Onlara; “Allah’ın indirdiğine (Kur’an’a) iman edin” denilince; “Biz sadece bize (daha önce) indirilene inanırız” deyip, ondan sonra geleni (Kur’an’ı) inkâr ettiler. Halbuki o, ellerinde bulunanı tasdik eden hak bir kitaptır. (Onlara) de ki: “Eğer (madem atalarınız) inanan kimselerdi; daha önce niçin Allah’ın nebilerini öldürüyorlardı?”

Bakara 92

Ant olsun, Musa (Nübüvvet / Nebilik belgeleri olan) açık deliller / mucizeler / olaganüstü göstergelerle gelmişti de arkasından atalarınız nefislerinize zulmederek (heykelden yaptıkları) buzağıyı ilâh edinmişlerdi.

Bakara 93

Biz o zaman, Tur Dağı’nı tepelerine dikerek onlardan kesin söz almıştık; “Size verdiğimiz Kitab’a sımsıkı sarılın ve ona kulak verin” demiştik. Onlar; “Dinledik ve karşı geliyoruz” demişlerdi. İnkârları yüzünden buzağı sevgisi onların kalplerine işlemişti. Onlara de ki: “İmanınızın; size emrettiği şey ne kötüdür, eğer inanan kimselerseniz!”

Bakara 94

De ki: “Eğer (iddia ettiğiniz gibi), Allah katındaki ahiret yurdu (cennet), diğer insanlar için değil de yalnız sizin ise ve eğer doğru söyleyenler iseniz; haydi (o zaman) ölümü temenni edin/ölmeyi isteyin!”

Bakara 95

Fakat, kendi elleriyle önceden yaptıkları işler yüzünden, ölümü hiçbir zaman temenni etmezler/ölmeyi istemezler. Allah zalimleri hakkıyla bilendir.

Bakara 96

Andolsun; sen onların yaşamaya bütün insanlardan hatta müşriklerden / Allah’a birilerini aracı / ortak koşanlardan bile düşkün olduklarını görürsün. Onların her biri bin yıl yaşamak ister. Halbuki uzun yaşamak onları azaptan kurtaracak değildir. Allah onların bütün yaptıklarını görür.

Bakara 97

(EY NEBİ, onlara) de ki: “Her kim Cebrail’e düşman ise bilsin ki o, Allah’ın izniyle Kur’an’ı; önceki kitapları tasdik edici / doğrulayıcı, müminler için de bir hidayet (doğru hayat) rehberi ve müjdeleyici olarak senin kalbine indirmiştir.”

Bakara 98

Her kim Allah’a; Meleklerine, Rasûllerine, Cebrail’e ve Mikail’e düşmanlık yaparsa bilsin ki, Allah da inkâr edenlerin karşısındadır.

Bakara 99

Ant olsun Biz sana apaçık ayetler [ile verileri] aktardık / transfer ettik / indirdik / anlattık. Bunları ancak fasıklar (yoldan çıkıp sapmışlar) inkâr eder.

Bakara 100

Onlar ne zaman bir antlaşma yaptılarsa, içlerinden birtakımı o antlaşmayı bozmadı mı? Zaten onların birçoğu iman etmiyor.