Derken Allah’ın izniyle onları bozguna uğrattılar. Davud, Calût’u öldürdü. Allah ona (Davud’a) hükümdarlık ve Hikmet (problemleri çözüme kavuşturma ilmi, yeteneği) verdi ve ona dilediğini (daha pek çok şey) öğretti. Eğer Alah’ın insanların bir kısmıyla diğerlerini savması olmasaydı yeryüzünde yaşam bozulurdu. Ancak Allah bütün âlemlere karşı lütuf sahibidir.
Bakara
Bakara 252
İşte bunlar Allah’ın ayetleridir. Biz onları sana hak olarak okuyoruz. Şüphesiz sen, Allah tarafından gönderilen elçilerdensin.
Bakara 253
İŞTE O RASÛLLER; Biz, onlardan her birine farklı imkânlar verdik. İçlerinden, Allah’ın (sesini perdeleyerek, melekten elçileri aracılığıyla) konuştukları da vardır. Bir kısmını da farklı kabiliyette yarattık. Meryem oğlu İsa’ya ise açık deliller verdik ve onu Ruhu’l-Kudüs (Cebrail) ile destekledik. Eğer Allah dileseydi (hür irade vermeseydi), bunların arkasından gelen[millet]ler, kendilerine apaçık deliller geldikten sonra, birbirlerini öldürmezlerdi. Fakat ayrılığa düştüler. Onlardan inananlar da vardı, inkâr edenler de. Yine Allah dileseydi (hür, özgür bırakmasaydı), birbirlerini öldürmezlerdi. Lakin Allah dilediğini yapar.
Bakara 254
EY İMAN EDENLER! Hiçbir alışverişin, hiçbir dostluğun ve hiçbir şefaatin[1] / hiçkimsenin hiçkimseyi kayırmasının asla mümkün olmayacağı kıyâmet günü gelmeden önce size rızık olarak verdiklerimizden Allah’ın tavsiye ettiği şekilde harcayın / ihtiyaç sahiplerine verin! İnkâr edenler ise zalimlerin ta kendileridir.
__________________________
[1] Şefaat: Hiçkimsenin hiçkimseyi kayıramaması, birinin diğerine arka çıkamaması, kısacası eğer birini cehennem ateşine, azabına atacak Allah; Allah’ın elinden bir yakınını alamayacağı anlamlarına da gelir?!
Bakara 255
ALLAH kendisinden başka hiçbir İlâh olmayandır. Diridir, kayyumdur. O’nu ne bir uyuklama tutabilir ne de bir uyku. Göklerdeki her şey yerdeki her şey O’nundur. İzni olmaksızın[1] O’nun katında (ahirette) şefaatte / kayırmada bulunacak (getirin ya da gösterin bakalım) kimmiş?! O kulların önlerindekileri (gözlerinin önünde olanı) ve arkalarındakileri (arkalarında olanı da) bilir. Onlar O’nun ilminden kendisinin dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. O’nun kürsüsü bütün gökleri ve yeri kaplayıp kuşatmıştır. (O; göklere, yere, bütün evrene hükmetmektedir.) Gökleri ve yeri koruyup gözetmek O’na zor gelmez. O tek yüce olandır, tek büyük olandır.
_______________________
[1] O’nun izni olmaksızın, izni olmadan derken bu vb. ayetlerden: Allah’ın gerek dünyadan ve gerekse ahirette birilerine izin vereceği anlamı çıkarılamaz. Asla böyle bir şey olamaz, denilmektedir. Çünkü bir ayette: Bütün şefaat Allah’a aittir, buyurulur.
Bakara 256
DİNDE zorlama yoktur. Çünkü doğruluk sapıklıktan iyice ayrılmıştır. O hâlde kim tağutu (Allah adına hüküm veren İblis’in / Şeytan’ın Din adamlarını; Din adına Hüküm / Kanun / Yasa yazanı) tanımayıp / reddedip Allah’a inanırsa kopmak bilmeyen sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
Bakara 257
Allah iman edenlerin dostudur. Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. Gerçekleri bildikleri hâlde gizleyenlerin velileri (yöneticileri / yönlendireni) ise tağuttur (istismarcı [dini çıkarları için kullanan İblis’in / Şeytanın din] adamlarıdır; o Şeytan da) onları aydınlıktan karanlıklara (sürükleyip) çıkarır. Onlar cehennemliklerdir. Orada sonsuz kalıcıdırlar.
Bakara 258
ALLAH kendisine hükümdarlık verdi diye, (şımarıp böbürlenerek), Rabbi hakkında İbrahim ile tartışanı görmedin mi? Hani İbrahim; “Benim Rabbim diriltir, öldürür” demiş, o da; “Ben de diriltir, öldürürüm” demişti. (Bunun üzerine) İbrahim; “Şüphesiz Allah güneşi doğudan getirir, sen de onu batıdan getir” deyince, kâfir şaşırıp kalır. Zaten Allah zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.
Bakara 259
Yahut altı üstüne gelmiş, (ıpıssız duran) bir şehre uğrayan kimseyi görmedin mi? O; “Allah burayı ölümünden sonra nasıl diriltecek?” demişti. Bunun üzerine Allah onu öldürüp yüzyıl ölü bıraktı, sonra diriltti ve ona sordu: “Ne kadar (ölü) kaldın?” O; “Bir gün veya bir günden daha az kaldım” diye cevap verdi. Allah şöyle dedi: “Hayır, yüz sene kaldın. Böyle iken yiyeceğine ve içeceğine bak, henüz bozulmamış. Bir de eşeğine bak! (Böyle yapmamız) seni insanlara ibret belgesi kılmamız içindir. (Eşeğin) kemikler[in]e de bak, nasıl onları bir araya getiriyor, sonra onlara nasıl et giydiriyoruz?” Kendisine bütün bunlar apaçık belli olunca, şöyle dedi: “Şimdi biliyorum ki; şüphesiz Allah’ın gücü herşeye hakkıyla yeter.”
Bakara 260
Hani İbrahim; “Ey Rabbim! Bana ölülere nasıl hayat / ruh verdiğini göster” demişti. (İbrahim aslında / gerçekte bu sorusuyla Allah’ın ilmine, yani sıfırdan nasıl yarattığına vakıf olmak istemişti. Allah ta ona): “İnanmıyor musun?” deyince; “Kesinlikle (inandım) ancak kalbimin tatmin olması için” demişti. “Öyleyse dört kuş tut. Onları kendine alıştır. Sonra (kuşları parçalara ayırarak parçalarını) her bir dağın üzerine onları koy / bırak.[*] Sonra da sen onların hepsini kendine çağır. (Bir de bakarsın ki anlar canlanmış olarak) sana uçarak gelirler. Bil ki, şüphesiz Allah; mutlak güç sahibidir, doğru hüküm / isâbetli karar verendir.”
__________________________
[*] Allah burada; “Kuşlardan her birini bir dağın üstüne koy!” demedi. ”Her dağın üstüne onların her birinden bir parça koy” dedi. Bu emir, İbrahim aleyhisselamın kuşları öldürüp parçalamasını gerektirir. Kuşları çağırdığında bütün parçaları birleşmiş olarak gelmeleri, ölülerin nasıl diriltildiğinin bir örneği olmuştur. Nitekim Allah, Üzeyir aleyhisselamın eşeğini (Bakara 2/259) ve öldürülen bir kişiyi de (Bakara 2/72–73) aynı şekilde yeniden diriltmiştir.
Bakara 261
MALLARINI Allah’ın tavsiye ettiği şekilde (Allah yolunda) harcayanların / infak edenlerin durumu yedi başak bitiren ve her başağında yüz tane bulunan tek tanenin durumu gibidir. Allah (yaptığı her işin fıtratına -ilme ve bilime- uygun olarak) gereğini yapan herkes için (işini doğru dürüst yapanların karşılığını) kat kat verir. Allah lütfu geniş olandır, hakkıyla bilendir.
______________________
ACABA ALLAH DİLEDİĞİNE Mİ HESAPSIZ RIZIK VE MAL-MÜLK VERİR, YOKSA?!
Bakara 262
Mallarını Allah’ın tavsiye ettiği şekilde harcayan, sonra da harcadıklarının peşinden (bunları) başa kakmayan ve gönül incitmeyenlerin Rableri katında ödülleri vardır. Onlar için korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir.
Bakara 263
Güzel bir söz ve bağışlama, peşinden gönül kırma gelen bir sadakadan daha hayırlıdır. Allah her bakımdan sınırsız zengindir, halimdir.
Bakara 264
Ey iman edenler! Allah’a ve ahiret gününe inanmadığı hâlde insanlara gösteriş olsun diye malını harcayan kimse gibi sadakalarınızı başa kakmak ve gönül kırmak suretiyle boşa çıkarmayın. Böylesinin durumu; üzerinde biraz toprak bulunan ve maruz kaldığı şiddetli yağmurun kendisini çıplak bıraktığı bir kayanın durumu gibidir. Onlar kazandıklarından hiçbir şey elde edemezler. Allah kâfir[bildiği hâlde hakkı / gerçekleri gizleyen]ler topluluğunu hidâyete erdirmez.
Bakara 265
Allah’ın rızasını kazanmak arzusuyla ve kalben mutmain olarak, mallarını Allah’ın tavsiye ettiği şekilde harcayanların durumu, yüksekçe bir yerdeki güzel bir bahçenin durumu gibidir ki, bol yağmur alınca iki kat ürün verir. Bol yağmur almasa bile ona çiseleme yeter. Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir.
Bakara 266
Herhangi biriniz ister mi ki; içerisinde her türlü meyveye sahip bulunduğu, içinden ırmaklar akan, hurma ve üzüm ağaçlarından oluşan bir bahçesi olsun; himayeye muhtaç çocukları var iken ihtiyarlık gelip kendisine çatsın derken bağı ateşli (yıldırımlı) bir kasırga vursun da orası yanıversin? Allah düşünesiniz diye size âyetlerini böyle açıklıyor.
Bakara 267
EY İMAN EDENLER! Kazandıklarınızın iyilerinden ve yerden sizin için çıkardıklarımızdan, Allah’ın tavsiye ettiği şekilde harcayın. Kendinizin göz yummadan alıcısı olmayacağınız, bayağı şeyleri vermeye kalkışmayın ve bilin ki Allah; her bakımdan zengindir, övülmeye lâyıktır.
Bakara 268
Şeytan sizi fakirlikle korkutur ve size çirkinliği, hayasızlığı (gerek birilerinin malını-mülkünü haksızca ele geçirmeyi ve gerekse kamu mallarını çalmayı, gasbı, hırsızlığı ve usûlsüzce kendi zimmetllerine, hesaplarına geçirmeyi) emreder. Allah ise size kendi katından mağfiret ve bol nimet vadediyor. Şüphesiz Allah lütfu geniş olandır, hakkıyla bilendir.
Bakara 269
Allah Hikmet’i (problemleri çözüme kavuşturma bilimini) dileyene (o uğurda çalışana / gereğini yapana) verir. Kim Hikmet’e (bilimsel gerçeklere) ulaşmışsa şüphesiz ona çokça hayır verilmiş demektir. Bunu ancak akıl sahipleri anlar.
________________________
EĞER GELENEKSEL KÜLTÜRDE SÜNNET, KUR’AN İLE BİRLİKTE VERİLEN HİKMET İSE: KABUL, O HÂLDE ANCAK ŞU ŞEKİLDE OLABİLİR?!
Kitap: Kur’an’dır malûm.
Hikmet: Bu konuda Ümmetin pek çok problem yaşar, yaşamıştır, yaşamaktadır.
Kimi, Hikmet Sünnet’tir der.
Kimi Kitap kadar bir o kadar hatta daha fazlasının verildiği Hadisler, yani Kur’an Vahyi dışında ki GELENEKSEL KÜLTÜRDE (Ehl- Sünnet ve’l-Cemaat Ekolünde) şöyle ifade edilir:
~ İslam Literatüründe “gayr-i metlu vahiy” ifadesi, Hz. Peygamber (asm)’in sünnetini / hadislerini aktaran sahih hadisler / kudsi hadisler için kullanılır. İslam alimlerine göre, sahih hadislerle amel etmek farzdır.
İşte bu yüzden İslâm Ulemâsı (!) enteresan bir hüküm ortaya atmışlardır:
SAHİH HADİSLERLE AMEL ETMEK FARZ’DIR, demişlerdir?!
Neden böyle bir hüküm vermişlerdir, Hadisleri de Kur’an gibi gördükleri için?!
Ne garip değil mi?!
Bu eski ulema: FARZ ‘ı açıklarken de Allah’ın emir ve yasakları olduğuna gönderme yaparlar?!
O hâlde burada ne vardır: Allah’a, Muhammed sav.’i ORTAK edinmişlerdir, nerede: HÜKÜMDE?! Allah gibi Muhammed sav.’de hüküm verir demiş olurlar?!
OYSA ALLAH NE KENDİNE VE NE DE HÜKMÜNE HİÇ KİMSEYİ ORTAK KOŞMAMIŞTIR. Bu ayetlerle sabittir. Hükümde HÜKÜM SAHİBİ ALLAH’tır ve Hükümde TEK KAYNAK TA KUR’AN’DIR?!
ALLAH; NEBİSİ MUHAMMED SAV.’E SANA KİTAP VE HİKMET VERDİK, BUYURUR?!
Şimdi bu Kur’an’a göre ne anlama geliyor bunu ele alalım.
TAMAM BİZ DE SÜNNET’İN HİKMET OLDUĞUNU KABUL EDELİM, BURADA BİR SIKINTI YOK?!
Ancak Allah’ın Kitabı Kur’an-ı Kerim’e göre insanların arasında oluşan problemlere HÜKÜM / ÇÖZÜM ortaya koymuştur Allah’ın Nebisi Muhammed sav. Bunun adına Sünnet demek te bir beis olmaz. Neticede ortaya çıkan SONUÇ, HÜKÜM, KARAR, ÇÖZÜMLERE Hikmet diyoruz biz.
Şimdi; Biz sana Kitap ve Hikmet verdik derken dikkatinizi çekmiştir 2 ŞEY var gibi görünür. İki farklı şey olduğu apaçıktır. Ancak önce KİTAP verilmiştir. İkinci sıraya HİKMET konulmuştur. O hâlde Kitap’tan çıkarılan sonuca, kararlara, çözüm önerilerine HİKMET demek daha doğru ve yerinde bir tanımlama olur. Bizim inancımız tam da bu noktadadır.
Şimdi Ayetlere bir bakalım ve bu kararımızda isabetli mi, isabetsiz mi olduğumuza sizler karar veriniz.
Allah’ın adıyla;
Bakara 269
Allah Hikmet’i (problemleri çözüme kavuşturma bilimini) dileyene (o uğurda çalışana / gereğini yapana) verir. Kim Hikmet’e (bilimsel gerçeklere) ulaşmışsa şüphesiz ona çokça hayır verilmiş demektir. Bunu ancak akıl sahipleri anlar.
Bağlantılı Ayetler: 3/81 4/113
https://www.sadikturkmenmeali.com/bakara-269/
Nisa 113
(EY MUHAMMED!) Hani; Allah’ın sana lütuf ve merhameti sayesinde onlardan bir grubun seni saptırma / yolundan çevirme / vaz geçirme girişimine izin vermedin. Halbuki onlar ancak kendilerini saptırırlar sana hiçbir zarar veremezler. Allah sana kitabı (Kur’an’ı) ve Hikmet’i (insanlara faydalı olan çözüm önerilerini) indirmiş ve sana bilmediğin şeyleri öğretmiştir. Allah’ın sana lütfu çok büyüktür.
Bağlantılı Ayetler: 2/269 5/105 17/73 17/74
https://www.sadikturkmenmeali.com/nisa-113/
Ali İmran 81
BİR ZAMANLAR Allah, Nebilerden[1] kesin söz aldığında şöyle dedi: “Size kitap ve hikmet (problem çözme ilmi / bilimi) veririm de daha sonra yanınızda olanı tasdik eden / onaylayan bir Rasûl / bir Kitap[2] gelirse kesinlikle ona inanacaksınız ve destek olacaksınız. Bunu kabul ettiniz mi? Bu ısr’ı / ağır yükü[3] yüklendiniz mi?”.[4] Onlar: “Kabul ettik!” dediler. Allah: “Öyleyse siz buna şahit olun, Ben de sizinle beraber şahit olanlardanım”[5] dedi.
Bağlantılı Ayetler: 33/40 73/5 12/111
https://www.sadikturkmenmeali.com/ali-imran-81/
Ali İmran 81 DİPNOTLARINI okumak için linki tıklayınız.
Bakara 270
Allah yolunda her ne harcar veya her ne adarsanız şüphesiz Allah onu bilir. Zulmeden kimselerin yardımcıları yoktur.
Bakara 271
Sadakaları açıktan verirseniz ne güzel! Fakat onları gizleyerek fakirlere (ihtiyaç sahiplerine) verirseniz; bu sizin için daha hayırlıdır ve günahlarınızdan bir kısmına da kefaret olur. Allah yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır.
Bakara 272
Onları (sadaka verip yardımda buluduğun kimseleri) hidâyete erdirmek sana ait değildir. Fakat Allah dileyeni (doğru yolu tercih edip gereklerini yerine getireni) hidâyete erdirir / ulaştırır. Hayır olarak ne harcarsanız kendiniz içindir. Zaten siz ancak Allah’ın rızasını kazanmak için harcarsınız. Hayır olarak her ne harcarsanız -hiç hakkınız yenmeden- size tam karşılığı ödenir.
Bakara 273
(Sadakalar, yardım özellikle) kendilerini Allah yoluna (ilim ve tebliğe) adadığı için, yeryüzünde ticarete vakit ayıramayanlar içindir. Onurları sebebiyle (isteyemeyip dilenmedikleri için), bilmeyen onları zengin sanır. Sen onları yüzlerinden tanırsın. İnsanlardan ısrarla / yüzsüzce bir şey istemezler. Siz hayır olarak ne verirseniz, şüphesiz Allah onu bilir.
Bakara 274
MALLARINI gece gündüz, gizli ve açık Allah’ın tavsiye ettiği şekilde harcayanlar var ya, onların Rableri / Sahipleri katında ödülleri vardır. Onlara korku yoktur. Onlar mahzun da olacak değillerdir.
Bakara 275
Riba / faiz[1] yiyenlerin durumu, şeytanın çarptığı / kandırıp aklını çeldiği kimselerden bir farkı yoktur. Bu onların; “Alım satım da faiz / riba gibidir” demelerinden dolayıdır. Oysa Allah alım satımı helâl, ribayı / faizli işlemi haram kılmıştır. Bundan böyle kime Rabbinden / Sahibinden bir öğüt gelir de (o öğüde uyarak) faizden / ribadan vazgeçerse artık önceden aldığı onun olur. Durumu da Allah’a kalmıştır (dilerse Allah onu affeder). Ki tekrar devam ederse (ribaya / faize dönerse) işte onlar cehennemliklerdir. Orada ebedi kalacaklardır.
______________________
[1] Riba / Faiz: Kur’an’ın indiği dönemde kişinin herşeyini; malını, ailesini ve hatta eşini elinden alabilmeyi yasal (kendilerinde bir hak) gören borçlandırma tuzağı idi. Bugün de kredi ve faiz sistemiyle kişiler borçlandırılarak, bu borç kişi tarafından ödenmediği takdirde; o kişinin aile düzeni bozulabilir. Bankalar ise kâr / zarar ortaklığı ile çalışabilirler.
Bakara 276
Allah, (kişinin) ribadan gelen malını / elde edilen kazancını mahveder, (Allah için yapılan) sadakaları / yardımları ise artırır (bereketlendirir). Allah hiçbir günahkâr nankörü sevmez.
Bakara 277
Şüphesiz iman edip, salih ameli / insana ve hayata katkı sağlayan faydalı bir işi en iyi şekilde yapan, namazı dosdoğru / gereği gibi / Allah’ın öğrettiği şekilde kılan ve zekâtı (çalışıp üreterek ihtiyaç sahiplerine) verenlerin ödülleri Rableri katındadır. Onlara korku yoktur. Onlar mahzun da olmayacaklardır.
Bakara 278
EY İMAN EDENLER! Allah’a karşı gelmekten sakının ve eğer gerçekten iman etmiş kimselerseniz, riba’dan geriye kalanı bırakın.
Bakara 279
Eğer böyle yapmazsanız, Allah ve Rasûlüyle savaşa girdiğinizi bilin! Eğer tövbe edecek olursanız, ana mallarınız sizindir. Böylece siz ne başkalarına haksızlık etmiş olursunuz, ne de başkaları size haksızlık etmiş olur.
Bakara 280
Eğer borçlu darlık içindeyse, ona eli genişleyinceye kadar mühlet verin. Eğer bilirseniz, (borcu) sadaka olarak bağışlamanız, sizin için daha hayırlıdır.
Bakara 281
Öyle bir günden sakının ki; o gün hepiniz Allah’ın huzuruna döndürülüp götürüleceksiniz. Sonra herkese kazandığı amellerin karşılığı verilecek / yaptıklarının karşılığını tek tek alacak ve onlara asla haksızlık yapılmayacaktır.
Bakara 282
EY İMAN EDENLER! Belli bir süre için birbirinize borçlandığınız zaman (veya herhangi bir konuda birbirinize söz verdiğiniz zaman) bunu yazın (Noter huzurunda bu sözünüzü bir sözleşme ile imza altına alın.) Aranızda bir yazıcı (veya Noter) adaletle yazsın. Yazıcı Allah’ın bildirdiği şekilde yazmaktan kaçınmasın. Üzerinde hak olan (borçlu) da yazdırsın ve Rabbi olan Allah’tan korkup sakınsın da borçtan hiçbir şeyi eksik etmesin. Eğer borçlu aklı ermeyen veya zayıf bir kimse ise ya da yazdıramıyorsa velisi (bu işlem için Notere iki de şahit götürsün de) adaletle yazdırsın (sözleşme altına aldırsın); şahitliklerine güvendiğiniz iki erkeği, eğer iki erkek bulamazsanız (tek erkek te olur veyahut) bir erkek bir kadını (bunlar da bulunmazsa iki kadın bulup onları) şahit tutun. Bu onlardan (yani yedekli şahitlik yapanlardan olan erkekler ya da kadınların) biri unutacak olursa diğerinin ona hatırlatması içindir (ve bu şahitlik açısından daha uygundur). Şahitler çağırıldıkları zaman (gelmekten) kaçınmasınlar. Az olsun çok olsun borcu süresine kadar yazmaktan çekinip üşenmeyin. Bu Allah katında adalete daha uygun, şahitlik için daha sağlam, şüpheye düşmemeniz için daha elverişlidir. Yalnız aranızda hemen alıp verdiğiniz peşin ticaret olursa onu yazmamanızdan ötürü üzerinize bir günah yoktur. Alışveriş yaptığınız zaman da şahit tutun. Yazana da şahide de bir zarar verilmesin. Eğer aksini yaparsanız bu sizin için günahkârca bir davranış olur. Allah’a karşı gelmekten sakının. Allah size öğretiyor. Allah her şeyi bilir.
Bakara 283
Eğer yolculukta olur da bir yazıcı (veya noter) bulamazsanız o zaman alınmış rehinler yeterlidir. Eğer birbirinize güvenirseniz kendisine güvenilen kimse emanetini (borcunu) ödesin ve Rabbi Allah’tan sakınsın. Bir de şahitliği gizlemeyin. Kim şahitliği gizlerse şüphesiz onun kalbi günahkârdır. Allah yaptıklarınızı hakkıyla bilendir.
Bakara 284
GÖKLERDEKİ herşey, yerdeki herşey Allah’ındır. İçinizdekini açığa vursanız da, gizleseniz de Allah sizi, onunla sorguya çeker de dilediğini (iyileri) bağışlar, dilediğine (kötülere) azap eder. Allah’ın gücü herşeye hakkıyla yeter.
Bakara 285
Rasûl Rabbinden kendisine indirilene iman etti, müminler de (iman ettiler). Her biri; Allah’a, Meleklerine, Kitaplarına ve Rasûllerine iman ettiler ve şöyle dediler: “O’nun Rasûllerinden hiçbirini (diğerinden) ayırdetmeyiz.” Şöyle diyerek te devam ettiler: “İşittik ve itaat ettik. Ey Rabbimiz! Senden bağışlanma dileriz. Sonunda dönüş yalnız Senin katınadır / huzurunadır.”
Bakara 286
Allah bir kimseyi ancak gücünün yettiği[1] şeyden sorumlu tutar. Onun kazandığı iyilik kendi yararına, kötülük de kendi zararınadır.
(ŞÖYLE diyerek dua ediniz):
“EY RABBİMİZ! Unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma!
EY RABBİMİZ! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme.
Ey RABBİMİZ! Bizi gücümüzün yetmediği şeylerden sorumlu tutma! Bizi affet, bizi bağışla, bize acı!
SEN bizim Mevlâmızsın. Ayetlerini çarpıtan / örten insanlara karşı bize yardım et.”
______________________
[1] Allah ki; emâneti / yeryüzünü imâr etme sorumluluğunu ‘göklere, yere ve dağlara teklif ettik’ bu sorumluluğu ancak çok zalim ve çok cahil olan insan yüklendi / üstlendi diye bizi bilgilendirir. Bkz. Ahzab 39/72.
Bir insan, Allah’ın yarattığı herhangi bir kul: Ben anlamıyorum, buna gücüm yetmiyor; Arapça bilmiyorum, Türkçem yok, Türkçem olsa da Mealleri anlayamıyorum gibi bir iddia ile bu sorumluluktan kaçamaz. Yani Kur’an’ı okuyup ya da okuma yazma bilmiyorsa dinleyerek Allah’ın emirlerini, nehiylerini (yasaklarını), tavsiyeleri veya verdiği bilgileri alıp hayatına GÜCÜ NİSPETİNDE (sorumluluğu gereği ve neyle yükümlü ise) mümkün mertebe yaşamak zorunda. Bu iman edip Allah’a teslim olanlardan ise bu asli görevidir. Bugün sesli mealler var, bulup dinleyecek. Ya da yakınlardan birine rica edecek evdeki herhangi bir Meali okumasını rica edecek, kendisi de dinleyecek. Yani kurtuluş / kaçış yolu aramak için mazeretleri biz kabul edebiliriz, ancak YARATICISI ALLAH tarafından bu mazeretler kabul edilmeyecek, çünkü Allah Kitabında ne gibi mazeretleri kabul göreceğini yine apaçık şekilde beyan etmiştir. Kur’an’da o kadar çok ayet vardır ki: Aklınızı kullanın, aklınızı kullanmıyor musunuz, düşünün, akledin diye gelen! Aklı başından gitmiş olanların dışında bu Kur’an herkes tarafından okunup yaşanılması bir kulluk görevidir, diye düşünüyor ve aklı baştan gitmiş olanların sorumlu tutulamayacağını düşünüyorum, bunun dışında herkes sorumludur, yani Bu Kur’an’dan hesaba çekilecektir. Delilik bir mazerettir, lakin onun dışında bir mazeretin kabul görmesini ben düşünemiyorum. Hani bir ayet vardır: “Allah’ın kendilerini helâk edeceği ya da şiddetli bir azapla kendilerine azap edeceği bir kavme niçin öğüt veriyorsunuz ki?” diye soranlara bu insanların verdiği cevabı okumak için linki tıklayınız Bkz. Araf 164.
Dolayısıyla o emâneti yani yeryüzünü nasıl imâr edeceğini, insanların arasında çıkan çeşitli sorunları nasıl çözeceğini, bununla birlikte insanların ortak işlerinin yapılması konusu da her toplumun içerisinden seçtiği Nebileri / Rasûlleri (veyahutta o toplumun içerisinde YÖNETİME talip olan ehil insanlar) aracılığı ile insanlara yol göstermeleri için Vahiy yoluyla gönderdiği KİTAPLARLA bunu yapmıştır. Dolayısıyla gönderdiği bu Kitap ve içerisindeki Emir, Nehiy, Tavsiye ve Bilgilerle donatılan başta Nebi ve Rasûller, daha sonra Allah’ın tüm kullarının haberdar edilmesiyle BU ASIL EMÂNETİ YANİ KUR’AN’I (ki Kur’an gerçekten ağır bir yüktür Müzzemmil Suresi’nde bu kayıt geçer) kaldırabileceklerini beyân etmiştir. Bkz. Müzzemmil 73/1. Allah ki, yarattığı kullarını böyle bir güçte; bu ağır sorumluluğu / yükü kaldırabilecek durumda meydana getirmiştir.